«Εκείνοι που σώζουν ζωές δεν είναι εγκληματίες», γράφουν στα σόσιαλ μίντια αυτοί που συγκεντρώνουν χρήματα για τα πιθανά δικαστικά έξοδα της Κάρολα Ρακέτε, της ακτιβίστριας πλοιάρχου του Sea Watch 3 της οποίας η τύχη κρίνεται στα ιταλικά δικαστήρια. Η 31χρονη ακτιβίστρια πλοίαρχος του γερμανικού σκάφους διάσωσης συνελήφθη μετά την απόφαση της να παρακούσει τον Ιταλό υπουργό Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι και να αποβιβάσει 42 πρόσφυγες, έπειτα από εβδομάδες παραμονής του σκάφους μεσοπέλαγα.

Η Ρακέτε έγινε σύμβολο αντίστασης στην αντιμεταναστευτική πολιτική του Σαλβίνι, ο οποίος χαρακτήρισε την ανυπακοή της στην εντολή απαγόρευσης ως «πράξη πολέμου». Η πλοίαρχος περίμενε δύο εβδομάδες στο κανάλι της Σικελίας την άδεια να αποβιβάσει 42 μετανάστες που διασώθηκαν στα διεθνή ύδατα στις 12 Ιουνίου. Στις 26 Ιουνίου έβαλε πλώρη για Λαμπεντούζα, δεν υπολόγισε τις διαταγές των σκαφών της Guardia di Finanza και προχώρησε με τα 10 μέλη του πληρώματος και τους 42 μετανάστες περιμένοντας μια άδεια εισόδου στο λιμάνι, που δεν έφτασε ποτέ.

Η Κάρολα Ρακέτε προχώρησε γνωρίζοντας τις συνέπειες: πρόστιμο 50.000 ευρώ, κατάσχεση του πλοίου, δίωξη της ίδιας για υποκίνηση παράνομης μετανάστευσης αντίσταση απέναντι σε πολεμικό πλοίο. Οι ποινές μπορούν να φτάσουν τα δέκα χρόνια. Η οδύσσεια του Sea Watch 3 ξεκίνησε στις 12 Ιουνίου, όταν 53 άνθρωποι πάνω σε ακυβέρνητο φουσκωτό διασώθηκαν από το ανθρωπιστικό σκάφος. Αψηφώντας την εντολή του λιμενικού να οδηγηθούν στο λιμάνι της Λιβύης, αποφάσισαν να αποβιβάσουν τους ναυαγούς σε ασφαλές λιμάνι, κάτι που η Λιβύη δεν μπορούσε να εξασφαλίσει. Η Ρακέτε και το πλοίο της βρέθηκαν σε κατάσταση αποκλεισμού, αφού παρά τις αιτήσεις του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης για την αποβίβαση των ναυαγών και παρά την προσφορά του Αρχιεπισκόπου του Τορίνου, ο οποίος ήθελε να τους φιλοξενήσει, η υπόθεσή τους παρέμεινε ανεπίλυτη. Αποβιβάστηκαν δώδεκα μετανάστες ανήλικοι, ασθενείς και δυο έγκυοι γυναίκες για ανθρωπιστικούς λόγους ενώ ο Σαλβίνι έγραψε στο twitter: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να λύσει το πρόβλημα “Sea Watch”; Είναι εύκολο. Ολλανδικό σκάφος, γερμανική ΜΚΟ, οι μισοί μετανάστες στο Άμστερνταμ, οι άλλοι μισοί στο Βερολίνο».

Η Ρακέτε αποφάσισε να παρανομήσει εν μέσω μιας πολεμικής ατμόσφαιρας με τον Σαλβίνι να την κατηγορεί ότι είναι μία ξιπασμένη που παίζει με τη ζωή των μεταναστών. Στην ουσία ανοίγοντας ξανά το ίδιο θέμα: την πίεση που ασκεί το μεταναστευτικό στη Νότια Ευρώπη και την «ευαισθησία» των βορείων που βλέπουν το ζήτημα από τη σκοπιά του ακτιβισμού, αφού οι χώρες τους δεν πλήττονται άμεσα, αλλά και δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους.

Το δικαστήριο της πόλης της Σικελίας Αγκριτζέντο αποφασίζει πιθανόν σήμερα, 2 Ιουλίου, εν μέσω εντάσεων Ρώμης και Βερολίνου για την τύχη της Γερμανίδας πλοιάρχου. Η Ρακέτε εμφανίστηκε στο ιταλικό δικαστήριο και το πιο πιθανό είναι να παραμείνει σε κατ΄οίκον περιορισμό για όσο χρονικό διάστημα η έρευνα για την υπόθεση συνεχίζεται. Η υπόθεσή της εξελίσσεται σε διεθνές διπλωματικό επεισόδιο καθώς η Άγγελα Μέρκελ, όταν ρώτησε για την τύχη της τον πρωθυπουργό της Ιταλίας Τζουζέπε Κόντε εισέπραξε την απάντηση πως δεν έχει καμία δικαιοδοσία και πως η τύχη της βρίσκεται στα χέρια της δικαιοσύνης.

Ο Σαλβίνι την αποκαλεί Γερμανίδα εγκληματία και ζητά την απέλασή της, ενώ όλοι διασταυρώνουν τα ξίφη τους πάνω στο ηθικό ζήτημα της ιστορίας. Στην ουσία φέρνουν σε πρώτο πλάνο την αδυναμία και την ανικανότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίσει το πιο επείγον πολιτικό πρόβλημα των τελευταίων ετών, το μεταναστευτικό, με τις επιπτώσεις του να αποτυπώνονται στην κάλπη, στην πολιτική που ασκείται αλλά και στην καθημερινότητα των κατοίκων της γηραιάς ηπείρου.

Ναι, είναι δίκαιο να σώζεις μια ζωή, ναι, είναι δίκαιο να οδηγείς σε ασφαλές και απάνεμο λιμάνι μετανάστες και ανθρώπους που κινδυνεύουν, αλλά είναι άδικο να μην υπάρχει κανένα μέλλον, καμία τύχη έστω και ελάχιστα καλύτερη από αυτή που είχαν στις ταραγμένες χώρες τους, καμία προοπτική, καμία ανοιχτή κοινωνία να τους υποδεχθεί και οικονομία να τους αντέξει. Δεν είναι ακριβώς έτσι, αλλά μέχρι σήμερα η αδύναμη ενσωμάτωσή τους έχει δείξει πως είναι και λίγο χειρότερα.