Λίγο πριν συμπράξει με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Ξέφωτο του Πάρκου Σταύρος Νιάρχος, ο τιμημένος – μεταξύ άλλων – με το έγκυρο Fryderyk Award, μπαντονεονίστας και ακορντεονίστας, Κλαούντιους Μπαράν μιλά για τη σχέση του με τη μουσική τάνγκο, που είναι εξόχως ερωτική.

Το ακορντεόν  είναι ένα όργανο που σε ακολουθεί παντού, όπως και η μουσική. Αυτός ήταν ο λόγος που επιλέξατε να το μελετήσετε σε βάθος;

Ο λόγος είναι πολύ αστείος, για να είμαι ειλικρινής. Στις εξετάσεις της Μουσικής Ακαδημίας, μία από τις υποχρεώσεις μας ήταν να τραγουδήσουμε μία μελωδία. Εγώ, όμως, δεν ήθελα να το κάνω, είμαι λίγο πεισματάρης βλέπετε. Έτσι, οι καθηγήτριες, οι οποίες ήταν μέλη της επιτροπής, αποφάσισαν ότι μπορώ να παίξω ακορντεόν κυρίως και έτσι ξεκίνησε η καριέρα μου.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του που σας γοητεύουν;

Το ακορντεόν είναι όργανο – χαμαιλέων, είναι ευέλικτο, φορητό και πολυεπίπεδο. Ταιριάζει σε ένα μεγάλο εύρος μουσικών στυλ, γιατί με το τέμπο του μπορεί κάποιος να δημιουργήσει διαφορετικές διαθέσεις και χρωματισμούς.

Ο Άστορ Πιατσόλα, έργα του οποίου θα ερμηνεύσετε, ήταν φημισμένος μπαντονεονίστας. Ποιοι θα λέγατε ότι ήταν τα δικά σας πρότυπα όταν ξεκινήσατε να ασχολείστε με τη μουσική;

Το πρώτο μου όργανο ήταν το ακορντεόν, το μπαντονεόν ήρθε λίγο αργότερα. Ως φοιτητής, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Βερολίνο, βρήκα ένα άλμπουμ σε ένα μικρό κατάστημα με CD. Στο εξώφυλλο υπήρχε μια φωτογραφία ενός ωραίου κυρίου με ένα «μικρό ακορντεόν». Ήταν ένα άλμπουμ με τα πιο γνωστά τάνγκο του Άστορ Πιατσόλα. Μόλις άκουσα το CD, αισθάνθηκα θαμπωμένος και ειλικρινά ερωτεύτηκα τη μουσική του. Αυτή η αγάπη παραμένει μέχρι σήμερα. Έτσι, ο Πιατσόλα ήταν και παραμένει το πρότυπό μου, ανάμεσα σε άλλους μπαντονεονίστες που επίσης θαυμάζω.

Ποια η σχέση της κλασικής και συμφωνικής μουσικής με όργανα, όπως το ακορντεόν και το μπαντονεόν; Ποια είναι η αλληλεπίδραση, η συνεισφορά τους στον κλασικό ήχο μιας Συμφωνικής Ορχήστρας;

Αυτή τη στιγμή, η καριέρα μου βρίσκεται σε μια εξαιρετική πορεία, όπου η σύμπραξη με μία Ορχήστρα μου δίνει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση. Στο ρεπερτόριό μου έχω πάνω από 40 συνθέσεις συμφωνικής μουσικής αλλά και μουσικής δωματίου, ορισμένες εκ των οποίων είχα μάλιστα τη χαρά να ερμηνεύσω στην πρεμιέρα τους. Είμαι πεπεισμένος ότι και τα δύο – το ακορντεόν και το μπαντονεόν – δουλεύουν τέλεια σε αυτό το ρόλο. Το κοινό, οι μουσικοί αλλά και οι αρχιμουσικοί με τους οποίους συνεργάζομαι φαίνεται να εκπλήσσονται ευχάριστα και τελικά ενθουσιάζονται με αυτή τη σύμπραξη – ο ήχος που προκύπτει είναι τόσο φρέσκος.

«O Πιατσόλα ήταν και παραμένει το πρότυπό μου, ανάμεσα σε άλλους μπαντονεονίστες που επίσης θαυμάζω»

Ποιες οι ερμηνευτικές προκλήσεις στο πρόγραμμα που θα ερμηνεύσετε με την ΚΟΑ στις 15 Σεπτεμβρίου;

Το πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, θα είναι η εξεύρεση ισορροπίας μεταξύ του σόλο οργάνου και του ήχου της ορχήστρας. Επίσης, η ανακάλυψη του χαρακτηριστικού ιδιώματος του “Tango Nuevo” μπορεί μερικές φορές να αποτελέσει πρόκληση για τους μουσικούς μίας συμφωνικής Ορχήστρας. Αν και νομίζω ότι οι Έλληνες, ως ένας λαός του ευρωπαϊκού Νότου με έντονο ταμπεραμέντο, θα προσαρμοστούν εύκολα στη σωστή διάθεση.

Αυτή είναι η πρώτη σας συναυλία στην Ελλάδα;

Ναι και είμαι ενθουσιασμένος που θα ερμηνεύσουμε έργα του συγκεκριμένου ρεπερτορίου.

Το κοινό κάθε χώρας αντιδρά διαφορετικά στην ερμηνεία σας; Ποιες οι προσδοκίες σας από το ελληνικό κοινό;

Είχα τη χαρά να εμφανιστώ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στη Νότια Αμερική και την Άπω Ανατολή. Αυτή η εμπειρία μου έχει αποδείξει ότι η μουσική είναι παγκόσμια γλώσσα επικοινωνίας, γιατί απευθύνεται σε συναισθήματα που όλοι έχουμε νιώσει.

Πως αισθάνεστε για τη σύμπραξη με την ΚΟΑ;

Είμαι ενθουσιασμένος που θα συνεργαστώ με την καλύτερη Ορχήστρα στην Ελλάδα και μία από τις καλύτερες της Ευρώπης.

Info συναυλίας:

Parklife: Κρατική Ορχήστρα Αθηνών – Ταξίδι στον Νέο Κόσμο | Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου | Ξέφωτο, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος