Αν και έχω μια βιωματική σχέση με τα έργα του Μάνου Χατζιδάκι που χορογραφώ,  στην παράσταση Χορός με τη σκιά μου, εντούτοις, με εντυπωσιάζει πως ακόμα και μετά από τόσα χρόνια, εξακολουθώ να βρίσκω σε αυτά κάτι εντελώς διαφορετικό. Υπάρχουν στοιχεία τα οποία εντοπίζω τώρα, ακόμα και μετά από τόσα ακούσματα ανά τα χρόνια, και με γοητεύει πολύ το ότι συναντώ κάτι καινούργιο μέσα σε κάτι τόσο δικό μου. Αυτό είναι άλλωστε και το συναίσθημα που θα ήθελα να αποκομίσει και το κοινό βλέποντας την παράσταση.

Νομίζω πως αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η συνολική προσέγγιση σε αυτό το εγχείρημα. Πρόκειται για τέσσερα έργα διαφορετικά μεταξύ τους, που όπως και τα σημεία του ορίζοντα, χαρακτηρίζονται από ένα ιδιαίτερο γνώρισμα. Προσπαθώ να διατηρήσω την ατομικότητά τους, αλλά και να τα κάνω να συνομιλήσουν αρμονικά σ’ ένα σύνολο. Η επιθυμία μου θα ήταν να τα κάνω τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, σαν να είναι τέσσερα έργα, τεσσάρων διαφορετικών συνθετών, που τα έχουν προσεγγίσει τέσσερις διαφορετικοί χορογράφοι.

Είναι μεγάλη τύχη να έχεις στα χέρια σου μια πρώτη ύλη τόσο σύγχρονη, όπως τα τέσσερα έργα του Μάνου, τα οποία με οποιαδήποτε μορφή και αν τα παρουσιάσεις, είναι σαν να γράφτηκαν τώρα.

Αν υπάρξει κάποιος θεατής που δεν γνωρίζει ούτε τη δουλειά μου, ούτε τη μουσική του Χατζιδάκι, αυτό που νομίζω θα δει, θα είναι ένα παιχνίδι γύρω από το τι είναι ελληνικότητα. Τι είναι και τι σημαίνει αυτό στο σήμερα. Ένα παιχνίδι χωρίς σαφείς κανόνες, αλλά μέσω ενός χορευτικού ταξιδιού, μιας νοητής διαδρομής πάνω από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, που συνδέονται και ταυτοχρόνως διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους. Το σκηνικό για αυτό τον λόγο έχει στηθεί σ’ έναν κεντρικό χώρο με τέσσερα δωμάτια, όπου κάθε κατεύθυνση του ορίζοντα περικλείεται σε έναν εσωτερικό χώρο, όπου ο χορός γίνεται ένα με τη μουσική.

Εναρκτήριο σημείο του ταξιδιού αυτού θα όριζα τις θάλασσες του βορρά, όπου κυριαρχεί ένα μοτίβο μοναξιάς, είναι πιο «άγριες» και δραματικές. Το ταξίδι λοιπόν ξεκινάει από τον κρύο βορρά στον ζεστό νότο, την Κρήτη, μεταφέρεται στα παράλια της Ασίας και καταλήγει στο Μανχάταν, στη γοητεία και τη μαγεία της Νέας Υόρκης. Συνοπτικά, η διαδρομή μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο που περικλείει την ψυχρότητα του βορρά, τη ζέστη και τις θάλασσες του νότου, το παιχνίδι χρωμάτων της ανατολής και εντέλει μας οδηγεί στον ρομαντισμό της δύσης.

Info παράστασης:

Χορός με τη σκιά μου | 9, 10, 16, 17, 24 Νοεμβρίου 2019 | Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος