Μπορεί να ήταν διάσημος στο Παρίσι και περιζήτητος στα καλλιτεχνικά σαλόνια, ωστόσο ο Πικάσο προτίμησε να ζει μακριά από τον ρυθμό της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Διάλεξε τις Κάννες, που δεν του θύμιζαν το καταθλιπτικό Παρίσι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ομορφιά και το φως της Κυανής Ακτής.

Η χαρά της ζωής που βρήκε στην αγροτική Προβηγκία ήταν το «καύσιμο» της αστείρευτα δημιουργικής ζωής του. Το ατελιέ του ήταν ένας παράδεισος υλικών. Χαρτιά και κεραμικά, πέτρες και χρώματα σε όλες τις επιφάνειες και στα σαλόνια της βίλας και ανάμεσά τους ο Πικάσο, ημίγυμνος σκεφτόταν, ζούσε, ζωγράφιζε, έπλαθε τον πηλό ή σκάλιζε την πέτρα. Η γκαλερί BASTIAN του Λονδίνου ξεκινά τη φθινοπωρινή της δραστηριότητα με μια έκθεση στην οποία παρουσιάζει το ατελιέ του Πικάσο έως τις 31 Οκτωβρίου 2020.

Η έκθεση Atelier Picasso είναι μια συναρπαστική εμπειρία για τον επισκέπτη που θα βρεθεί ανάμεσα  σε έναν θησαυρό αντικειμένων, όπως έπιπλα, γλυπτά, κεραμικά, σχέδια και εκτυπώσεις αλλά και φωτογραφίες που τράβηξε ο φίλος του φωτογράφος André Villers με τον οποίο είχε ο Πικάσο πολυετή φιλία και του επέτρεπε να τον φωτογραφίζει στο διάσημο σαλόνι-ατελιέ του.

Τα σπίτια ατελιέ του Πικάσο στην Κυανή Ακτή

Ο Πικάσο ήταν εξοικειωμένος με τις ακτές της Μεσογείου και ζούσε σε μια σειρά από πόλεις στην Κυανή Ακτή. Μετά την παραμονή του στην Αντίμπ, και πριν μετακομίσει στις Κάννες το σπίτι του Πικάσο βρισκόταν στο Βαλορί από το 1948 έως το 1955. Εκείνη την εποχή ζούσε με τη Φρανσουάζ Ζιλό και τα δύο παιδιά τους, τον Κλοντ και την Πάμελα. Όταν η Ζιλό τον εγκατέλειψε και μετά τη γνωριμία του με τη Ζακλίν Ροκ, μετακόμισε στη Villa La Californie, επίσης γνωστή ως Villa Fénelon, Villa Picasso, και τώρα γνωστό ως Pavillon de Flore, στις Κάννες της Γαλλίας. Το σπίτι έχει θέα στον κόλπο των Καννών από το Le Suquet. Στο βάθος υπάρχουν οι λόφοι της συνοικίας της Καλιφόρνια, που έδωσε το όνομά του στη βίλα. Βρίσκεται στη Λεωφόρο Costebelle 22.

Η βίλα χτίστηκε το 1920 και ήταν η κατοικία του καλλιτέχνη Πάμπλο Πικάσο από το 1955, μετά τον γάμο του με τη Ζακλίν Ροκ έως το 1961. Ο Πικάσο έφυγε από αυτή τη διάσημη βίλα και μετακόμισε στο Mougins, όπου πέρασε τα τελευταία του χρόνια, όταν ένα σπίτι που χτίστηκε μπροστά του έκλεινε τη θέα.

Κατά τη διάρκεια της απογραφής του κτήματος του Πικάσο, πολλά παλαιότερα άγνωστα έργα βρέθηκαν στο σπίτι και αποτελούσαν μέρος της αρχικής συλλογής του εθνικού μουσείου που φέρει το όνομά του. Η εγγονή του, Μαρίνα Πικάσο, κληρονόμησε το “Californie” και ολοκλήρωσε τις εργασίες αποκατάστασης το 1987.  Μετονόμασε τη βίλα σε “Pavillon de Flore” και την πούλησε το 2015.

Ο Πικάσο και το πάθος του για τα κεραμικά

Το 1946, τη χρονιά που ο Πικάσο μετακόμισε στην Κυανή Ακτή έκανε με τον φίλο του Louis Fort, έναν περίπατο στην έκθεση κεραμικής στο Vallauris, όπου εξέθεταν ντόπιοι κεραμίστες. Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το περίπτερο του εργαστηρίου Madoura και αφού γνώρισε τους ιδιοκτήτες – Suzanne και Georges Ramié επισκέφθηκε το εργαστήρι κεραμικής που είχαν. Μάλιστα στην επίσκεψή του έφτιαξε τρια κομμάτια που άφησε να στεγνώσουν και να ψηθούν. Ο Πικάσο επέστρεψε την επόμενη χρονιά για να δει τα κομμάτια που είχε φτιάξει. Ήταν ενθουσιασμένος με την ποιότητα της εργασίας του εργαστηρίου και ρώτησε αν μπορεί να κάνει περισσότερα.

Συμφώνησαν και οργανώθηκε ένας χώρος εργαστηρίου ειδικά γι ‘αυτόν. Αμέσως, άρχισε να εργάζεται, εμπνευσμένος από τα σκίτσα που είχε. Έτσι ξεκίνησε μια μακρά και πολύ παραγωγική συνεργασία μεταξύ του Πικάσο και των ανθρώπων του εργαστηρίου. Όλη η ομάδα της Madoura έγινε μέρος της δημιουργικής διαδικασίας. Διαβεβαίωσαν ότι ο Πικάσο είχε όλα τα υλικά που χρειαζόταν και βοήθησε στην παραγωγή τέλεια τελειωμένων έργων τέχνης. Η Suzanne Ramié μοιράστηκε την τεράστια εμπειρία της, διδάσκοντάς του όλα τα μυστικά της κεραμικής. Μέσα σε εικοσιτέσσερα χρόνια που κράτησε αυτή η συνεργασία ο Πικάσο δημιούργησε πάνω από 633 κομμάτια σε περιορισμένες εκδόσεις, όλα χαραγμένα με τη σφραγίδα Madoura.

Τα θέματά του τα μετέφερε σε κεραμικά, αγγεία, γλυπτά, μπολ και πιάτα και ολόκληρα σετ φαγητού. Ταυρομαχίες, πρόσωπα, ψάρια, κατσίκες και κουκουβάγιες σε υπέροχα χρώματα υπήρχαν διάσπαρτα τόσο στο ατελιέ του όσο φυσικά και στην κουζίνα της βίλας.

Η εξαιρετική αυτή έκθεση σε στιλ εγκατάστασης φέρνει στο φως ένα θησαυρό αντικειμένων, ανάμεσα στα οποία ο Πικάσο, σε ένα ατελιέ λουσμένο στο φως δημιουργούσε σε φρενήρεις ρυθμούς. Η ποικιλία του έργου του ήταν απλωμένη παντού, στο πάτωμα, στους τοίχους, στα έπιπλα.

Ο Πικάσο μέσα σε αυτό το ατελιέ έδωσε ζωή σε κοινά και απλά αντικείμενα της καθημερινής ζωής μετατρέποντάς τα σε έργα τέχνης. Και δεν ήταν μόνο τα κεραμικά αλλά και οι αφίσες και οι πολύχρωμες λιθογραφίες εκείνης της περιόδου, στις οποίες πειραματίστηκε όσο λίγοι στον αιώνα του. Η έκθεση αυτή είναι ακόμα ένα κομμάτι στο παζλ της εξερεύνησης ενός ιδιοφυούς πνεύματος και ενός από τα μεγαλύτερα ταλέντα του 20ου αιώνα.