Το 2009 στη Μόντενα βρέθηκαν δύο σκελετοί, ενός άνδρα και μιας γυναίκας της ρωμαϊκής εποχής. Ήταν αγκαλιασμένοι και φαίνεται πως αρχικά είχαν τα κεφάλια τους αντικριστά σαν να κοιτάζονται, αλλά το κεφάλι του άνδρα γύρισε από την άλλη μετά την ταφή. Η κοινή ταφή των εραστών της Μόντενα γέννησε πολλές ρομαντικές υποθέσεις για την ιστορία τους, με τους αρχαιολόγους να δηλώνουν συγκινημένοι από το εύρημα. Το απολιθωμένο ζευγάρι των εραστών που κρατιούνται χέρι – χέρι είναι ένα ζευγάρι ανδρών, όπως αποκάλυψαν τα νέα στοιχεία που έφεραν οι ειδικοί στο φως.

Όπως αναφέρουν σήμερα, η κατάσταση στην οποία είχαν βρεθεί δεν επέτρεπε τότε να προσδιοριστεί το φύλο των σκελετών. Μια νέα τεχνική για την άντληση πληροφοριών με βάση την πρωτεΐνη στο σμάλτο των δοντιών, αποκάλυψε το φύλο τους. Πρόκειται για δυο άνδρες και η πραγματική τους σχέση αποτελεί μυστήριο που προφανώς δεν θα λυθεί ποτέ.

Οι δυο άνδρες εκτιμάται πως έζησαν ανάμεσα στον 4ο και 6ο αιώνα μ.Χ. Ο ένας φορούσε ένα χάλκινο δαχτυλίδι στο χέρι. Θα μπορούσαν να είναι αδέρφια, συγγενείς, συμπολεμιστές ή εραστές, τίποτα δεν αποκλείεται. Το περιοδικό “Nature” γράφει ότι τα νέα στοιχεία είναι εξαιρετικής σημασίας καθώς μας δίνουν τη δυνατότητα να κατανοήσουμε περισσότερα σε σχέση με τις πρακτικές ταφής στην Ιταλία εκείνη την περίοδο.

Υπήρξαν και άλλοι τάφοι στην περιοχή όπου οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει σκελετούς που κρατιούνται χέρι-χέρι, όπως και αυτός των αποκαλούμενων εραστών του Valdaro, ηλικίας 6000 ετών, στη βόρεια Ιταλία. Οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν πως ανεξάρτητα από τη φύση της σχέσης τους όσο ήταν εν ζωή, οι σκελετοί αυτοί προσφέρουν μια μοναδική αναπαράσταση της δέσμευσης μεταξύ δύο ανδρών κατά την ιταλική Ύστερη Αρχαιότητα.