Το 1885 φτάνει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης το «Άγαλμα της Ελευθερίας», ως δώρο των Γάλλων προς τους Αμερικανούς.

«Αν κάποτε κατασκευαστεί στις ΗΠΑ ένα μνημείο προς τιμή της ανεξαρτησίας, τότε πιστεύω πως πρέπει να προκύψει από τη συνένωση των δυνάμεών μας, ένα κοινό έργο των δύο εθνών μας», είχε πει ο Γάλλος πολιτικός Εντουάρ Ρενέ ντε Λαμπουλέ το 1865 εν μέσω του αμερικανικού Εμφυλίου. Οι κοινές ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης και της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας βρήκαν κοινό τόπο στη δημιουργία του αγάλματος συμβόλου στη νησίδα Liberty Island, στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης, για να υποδέχεται τα εκατομμύρια των μεταναστών που κατέφθαναν καθημερινά στην Αμερική με πρώτο σταθμό πριν την είσοδό τους στη «γη της επαγγελίας», το νησί των μεταναστών, ως λέγεται, Ellis Island και το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο Liberty Island. Τα εγκαίνιά του έγιναν το 1886 αλλά η ιστορία του είναι πολύ παλαιότερη.

Το άγαλμα κατασκευάστηκε από τον Γάλλο Φρεντερίκ Ογκύστ Μπαρτολντί. Τα πρώτα μέλη που κατασκευάστηκαν ήταν ένα χέρι και το κεφάλι, το οποίο παρουσιάστηκε μάλιστα στην Παγκόσμια Έκθεση του 1878. Το Άγαλμα της Ελευθερίας ολοκληρώθηκε το 1884 και αποσυναρμολογήθηκε σε 350 κομμάτια.

Στην ομάδα που ανέλαβε την κατασκευή του κολοσσιαίου αγάλματος που ξεκίνησε το 1876 και ολοκληρώθηκε δέκα χρόνια αργότερα ήταν επίσης ως επικεφαλής μηχανικός ο Alexandre Gustave Eiffel, ο κατασκευαστής ενός άλλου συμβόλου, του Πύργου του Άιφελ. Το άγαλμα έχει διάσταση μέσης 10,5 μέτρα και το συνολικό του βάρος είναι 225 τόνοι. Τα σανδάλια  του αγάλματος, έχουν μήκος 7,5 μέτρα, ενώ στο στέμμα υπάρχουν 25 παράθυρα και 7 καρφιά, τα οποία συμβολίζουν τις 7 θάλασσες. Μόνο η συναρμολόγηση του αγάλματος κράτησε τέσσερις ολόκληρους μήνες.

Το άγαλμα πακεταρισμένο σε 350 κομμάτια και 214 κιβώτια, έφτασε και όταν τοποθετήθηκε, το τελικό του ύψος ήταν 93 μέτρα. Η χρηματοδότηση του αγάλματος ήταν δύσκολη και χρονοβόρα. Τα χρήματα από τη μεριά των Αμερικανών συγκεντρώθηκαν εξαιτίας της πρωτοβουλίας κυρίως του Joseph Pulitzer, ο οποίος μέσω της εφημερίδας του The World επέκρινε τους πλούσιους που αρνούνταν να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή του βάθρου, όσο και τη μεσαία τάξη που είχε επικαλεστεί την άρνηση των πλουσίων. Το γρανιτένιο βάθρο στο οποίο φιγουράρει το άγαλμα της ελευθερίας, σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Richard Morris Hunt το 1884, δωρίζοντας την αμοιβή του.

Οι ερευνητές σήμερα υποστηρίζουν ότι το άγαλμα ήταν εμπνευσμένο από ένα σχέδιο που απεικόνιζε μια γυναίκα από την Αραβία προορισμένο να φυλάει τη Διώρυγα του Σουέζ. Ο Γάλλος γλύπτης Frederic Auguste Bartholdi, ο οποίος ταξίδεψε στην Αίγυπτο το 1855-1856, ανέπτυξε ένα πάθος για τα μεγάλης κλίμακας δημόσια μνημεία και τα κολοσσιαία αγάλματα. Όταν η αιγυπτιακή κυβέρνηση ζήτησε το 1869 προτάσεις για να οικοδομήσουν ένα φάρο για τη διώρυγα του Σουέζ, ο Bartholdi σχεδίασε ένα τεράστιο άγαλμα με μια γυναίκα να κρατά έναν πυρσό, την οποία αποκάλεσε “Egypt (or Progress) Brings Light to Asia”.

Το γλυπτό είχε τη μορφή μιας καλυμμένης γυναίκας από αγροτικές περιοχές, εξηγεί ο Barry Moreno, ο οποίος έχει γράψει για το άγαλμα, όπως αναφέρει το Smithsonian Institution. Ο Bartholdi παρήγαγε μια σειρά σχεδίων στα οποία το άγαλμα το οποίο πρότεινε είχε αρχικά τη μορφή μιας φελάχας και σταδιακά εξελίχθηκε σε μια κολοσσιαία θεά, γράφει ένας άλλος ερευνητής του θέματος, ο Edward Berenson. Για την ιστορία μέχρι τώρα αρκετοί έχουν υποστηρίξει ότι ο γλύπτης χρησιμοποίησε ως μοντέλο τη μητέρα του ή εμπνεύστηκε από το άγαλμα μια θεάς των Ρωμαϊκών χρόνων. Τα πρόσφατα ευρήματα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά ειδικά τώρα, που στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει ανοίξει έντονα η συζήτηση σχετικά με την άφιξη στη χώρα προσφύγων από τη Συρία και άλλες χώρες του μουσουλμανικού κόσμου.

Σύμφωνα με το Smithsonian Institution, εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι Αιγύπτιοι ήταν μουσουλμάνοι – περίπου 86 τοις εκατό στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο και 91 τοις εκατό σε άλλες περιοχές. Το άγαλμα συντηρήθηκε επισταμένως στα εκατοστά του γενέθλια. Το σιδερένιο πλαίσιο είχε σκουριάσει πια, ενώ το ένα χέρι είχε χαλαρώσει και κινδύνευε να γκρεμιστεί. Καθαρίστηκαν επίσης τα φύλλα χαλκού που καλύπτουν τον σκελετό. Στη συνέχεια, μια μέρα μετά την εθνική εορτή των Αμερικανών το 1986, οι τότε πρόεδροι των ΗΠΑ και της Γαλλίας Ρόναλντ Ρίγκαν και Φρανσουά Μιτεράν «χάρισαν» και πάλι τη Lady Liberty στο κοινό.

Από το 1984 το Άγαλμα της Ελευθερίας έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO Μνημείο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως «αριστούργημα του ανθρώπινου πνεύματος». Το Άγαλμα της Ελευθερίας το επισκέπτονται κάθε χρόνο περισσότεροι από τέσσερα εκατομμύρια επισκέπτες.