«Κάθε φορά πριν ξεκινήσει μια ιστορία λέμε ένα τραγούδι..είστε έτοιμοι να μπούμε στο χώρο της ιστορίας; Γιατί κάθε φορά που ξετυλίγεται ένα κόκκινο κουβάρι ξεκινάει μια ιστορία…».

Κυριακή μεσημέρι, Εξάρχεια, φουαγέ του studio Μαυρομιχάλη. Η ευχάριστη βαβούρα από τους μικρούς θεατές που έχουν έρθει να δουν την παράσταση διακόπτεται όταν εμφανίζεται μια κοπέλα που κρατά ένα κουβαράκι με κόκκινη κλωστή. Μαζεύει όλα τα παιδιά γύρω της και το παραμύθι αρχίζει: «Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη..» τραγουδoύν όλοι μαζί καθώς ξετυλίγουν το νήμα της ιστορίας, και το διαδραστικό παιχνίδι έχει μόλις ξεκινήσει!

Μετά το τέλος της παράστασης είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας, Μαρίνα Βήλλου και Φλώρα Σπύρου.

Η ομάδα Μαρμελάδα δραστηριοποιείται στο χώρο του παιδικού θεάτρου τα 3 τελευταία χρόνια. Πείτε μας λίγα λόγια για την Ομάδα και τις δράσεις της.

Η ομάδα ξεκίνησε επίσημα το 2008. Από τότε, έχουμε ανεβάσει 3 διαδραστικές παραστάσεις. «Ο Σπανός και ο Δράκος», «Σαρλό – Ιστορίες δίχως λόγια» και «Το Κοριτσάκι με τα σπίρτα». Πηγή έμπνευσης, για εμάς, αποτελούν τα παραδοσιακά παραμύθια, αλλά και τα κλασσικά ή σύγχρονα κείμενα, τα οποία διασκευάζουμε. Μέχρι τώρα, οι παραστάσεις μας απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας από 3 έως 12 ετών και πραγματοποιούνται σε θέατρα, αλλά και σε σχολεία μετά από πρόσκλησή τους. Αρκετά συχνά επίσης μας καλούν και από αγγλόφωνα σχολεία για τη δραματοποίηση παραμυθιών στα αγγλικά. Στα άμεσα σχέδιά μας, είναι μια θεατρική παράσταση για εφήβους, βασισμένη στο βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά «Κάπου ν’ ανήκεις» όπου αφορά στην προσπάθεια ενός εφήβου να βρει την ταυτότητά του.

Αυτή την περίοδο παρουσιάζετε την παράσταση «Οι Παπαρούνες». Με ποιο τρόπο δουλέψατε τη συγκεκριμένη παράσταση για να φτάσει στη μορφή που παρακολουθούμε σήμερα;

Η παράσταση βασίζεται σε ένα παραδοσιακό παραμύθι της Τήνου, η οποία έχει υποστεί τρεις διασκευές ξεκινώντας από μια 7’ παράσταση μέχρι τη σημερινή της μορφή διάρκειας 75′. Είχε παρουσιαστεί αρχικά στο φεστιβάλ παραδοσιακού παραμυθιού του «Τόπος Αλλού» τον Απρίλιο του 2010 και στη συνέχεια παιζόταν στον προηγούμενο χώρο που μας φιλοξενούσε, στην «Κρυψώνα». Στην αρχική της μορφή η παράσταση βασιζόταν στο παίξιμο με δακτυλοκουκλάκια, ενώ το διαδραστικό παιχνίδι πραγματοποιούνταν στο τέλος της αφήγησης. Στην πορεία αναπτύξαμε το κείμενο, διασκευάζοντας αρκετά σημεία του, με αποτέλεσμα την αύξηση και το «άνοιγμα» των σκηνών, προσθέσαμε κούκλες μαρότ* και εντάξαμε το στοιχείο της διάδρασης κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Μιλήστε μας για τη διάδραση στο παιδικό θέατρο. Ποια είναι η λειτουργία της στη δική σας παράσταση και κατά πόσο έχει εκπαιδευτική αξία;

Στο θέατρο για παιδιά η διάδραση είναι παρεξηγημένη έννοια. Είναι απαραίτητη η στέρεη και σαφής αφηγηματική δομή, με οριοθετημένο πλαίσιο, όπου το παιδί να λαμβάνει μέρος χωρίς να χάνεται η ροή κι ο ρυθμός της παράστασης. Ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργήσει αυτό, εξαρτάται από τον τρόπο που δουλεύεται το κείμενο εξ’ αρχής, καθώς από την πρώτη στιγμή ορίζονται τα σημεία όπου θα εμπλακούν τα παιδιά με τη δράση. Στην παράστασή μας τα επίπεδα διάδρασης εναλλάσσονται.

Στις «Παπαρούνες» τα παιδιά μπαίνουν σ’ αυτή τη διαδικασία πριν ξεκινήσει το έργο, από την είσοδό τους στο φουαγιέ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ξετυλίγουν το κόκκινο κουβάρι τραγουδώντας το «κόκκινη κλωστή δεμένη», τους μοιράζουμε λουλούδια έτσι ώστε να γίνουν η προέκταση του αγρού με τις παπαρούνες, στοιχεία που τα κάνουν να αισθάνονται μέρος της παράστασης. Είναι σημαντικό για μας να χτίσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης από την αρχή. Έτσι εξοικειώνονται με τη συμμετοχική διαδικασία, αποκορύφωμα της οποίας αποτελεί η συμμετοχή τους στη δράση του έργου. Τα παιδιά καλούνται να σηκωθούν στη σκηνή, να αναλάβουν ρόλους ως προσκεκλημένοι στο γάμο του βασιλιά και ως ακόλουθοι στο βασιλικό συμβούλιο, καθώς και να πάρουν μια σημαντική απόφαση για την τύχη της βασικής ηρωίδας!

Όπως αντιλαμβάνεστε, η εκπαιδευτική αξία της διάδρασης είναι μεγάλη, καθώς συντελεί στη διεύρυνση της φαντασίας, την καλλιέργεια της παρατηρητικότητας και της κρίσης, την ενθάρρυνση της πρωτοβουλίας, την καλλιέργεια της συνεργασίας και του ομαδικού πνεύματος, την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης.

Από τις φράσεις που λένε τα παιδιά όταν τους κάνετε ερωτήσεις κατά τη διάρκεια της παράστασης, ποιες σας έχουν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση;

Οι απαντήσεις που παίρνουμε κάθε φορά, μας εκπλήσσουν! Όταν, για παράδειγμα, η Κλωθώ ρωτάει την κοπέλα τι ευχή θέλει να της πραγματοποιήσει κι εκείνη απευθύνεται στα παιδιά για βοήθεια, ένα κοριτσάκι της είπε «Να ζητήσεις έναν άντρα!», ενώ ένα αγοράκι «Να γίνει η μαμά σου πιο νέα!». Επίσης, όταν ο Βασιλιάς ζητάει τη γνώμη των συμβούλων-παιδιών για το τι πρέπει να κάνει με την γυναίκα του που τον προσέβαλε, μας έχουν πει «Να τη στείλεις από ‘κει που’ρθε!», «Να τη συγχωρήσεις , γιατί οι γυναίκες είναι ευαίσθητες!».

Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί πολλές παιδικές θεατρικές ομάδες που κάνουν διαδραστικές παραστάσεις. Θεωρείτε ότι είναι μια μόδα της εποχής και πώς αξιολογείτε αυτές τις προσπάθειες;

Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν κάποιες αξιόλογες προσπάθειες! Αλλά δυστυχώς, στην πλειοψηφία, ο όρος διάδραση είναι πολύ παρεξηγημένος και γίνεται κατάχρηση, (ακριβώς επειδή έχει γίνει μόδα) χωρίς να υπάρχει από πίσω η ανάλογη εκπαίδευση, εμπειρία και υποδομή. Η διάδραση για να είναι ουσιαστική κι αληθινή, απαιτεί βαθιά γνώση.

*Οι κούκλες μαρότ στηρίζονται σε κοντάρι και το χέρι της κούκλας ζωντανεύει με το χέρι του ερμηνευτή που το “περνάει” μέσα στο μανίκι του κοστουμιού.

Info:

Blog Ομάδας Μαρμελάδα http://www.omadamarmelada.gr/

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση “Οι Παπαρούνες” διαβάστε εδώ