Intro

Μετά από άπειρο κυνηγητό εδώ και ένα χρόνο, άπειρα μηνύματα που κατέληγαν σε άσχετες συζητήσεις και άπειρο γέλιο μέσα από μηνύματα μ’ έναν άνθρωπο που δεν έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου, το τρελό κορίτσι της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας είπε το ΝΑΙ… Ο καιρός ήρθε, με αφορμή τα γενέθλιά μου, οκ ίσως και όχι.

Ύστερα από καιρό αναμονής λοιπόν, η Μαριέττα κυκλοφορεί το καινούριο της single «Living for the night» από την Feelgood Records, που παίζει προς το παρόν σε αποκλειστικότητα από τον Pepper 96.6. Μέσα στις επόμενες μέρες και το video clip. Έχω την τύχη να το έχω ήδη στον υπολογιστή μου και ένα σας λέω, θα γίνει χαμός φέτος. Έχει μια μυρωδιά από παλιό καλό 80’s που αν «ο ιππότης της ασφάλτου» είχε καινούριο intro, σίγουρα θα ήταν το τραγούδι της Μαριέττας.

Παραγωγοί του επερχόμενου δίσκου είναι ο Ρένος Παπασταύρος και ο Χρήστος Λαϊνάς και στίχους γράφει η Ηλέκτρα Λιαρμακοπούλου.

Φυσικά την Πέμπτη 22 Ιουνίου το «Living for the night» θα ακουστεί live μαζί με τα παλιότερα αγαπημένα μας τραγούδια, στη μία και μοναδική εμφάνιση της Μαριέττας στην ταράτσα του Gazarte.

Η Μαριέττα μού γκρίνιαζε όλη την εβδομάδα ότι κουράζεται με το Journal, ενώ θα δείτε ξεκάθαρα ότι το μόνο που έκανε είναι να τρώει, άντε να δουλεύει και λίγο. Αλλά παράπονο δεν έχω, τουλάχιστον μας παρουσιάζει τα γεύματά της καλύτερα και από την καλύτερη διαφήμιση telemarketing. 

Σας αφήνω με το τραγούδι που ξεκίνησε το live της στον κήπο του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος πριν λίγο καιρό και είναι από τα αγαπημένα μου, γιατί ουρλιάζει καλοκαίρι και σου δίνει την ελπίδα πως ίσως τα επόμενα Σαββατοκύριακα δεν θα βρέχει.

Πατήστε play και απολαύστε μια γαστρονομική εβδομάδα.

the one weeks journal

Marietta Fafouti

Μέρα 1η

Σε λίγο θα ξημερώσει. Μοντάρουμε δίχως αύριο το κλιπ του «Living for the night». Έχουμε λιώσει στη χαρά με τα πλάνα. Ο Κλοπ με γλεντάει που είμαι όλο υφάκι στο κλιπ. (στο εξής όπου διαβάζετε “Κλοπ” είναι η μεσαία αδερφή μου, η Κλαίρη)

The One Weeks Journal

Η αλήθεια όμως εκείνη την ώρα είναι κάπως έτσι. Μουαχαχα.


Κοιμόμαστε γύρω στις 10 το πρωί και ξυπνάμε προφανώς νωρίς το απόγευμα. Στο κάτω σπίτι είναι η θεία Καίτη από Άμφισσα και μου στέλνει μήνυμα «Έχουμε κανένα γλυκάκι»; Πηγαίνω με τις μπιτζάμες να πάρω το παγωτό όπου ονειρεύεται κάθε ουρανίσκος.

The One Weeks Journal

Παγωτό από το «Ακρόπολις» στο Χολαργό. Για το θεό, πηγαίνετε και πάρτε τη γεύση Πτι Μπερ. Είναι σαν αγκαλιά μαμάς.

Μέρα 2η

Ξυπνάμε και θέλουμε καφέ και μπράντς πανάθεμά μας. Πάμε με Νας (που θα πει «η μικρή μου αδερφή, η Νάνσυ»), Κλοπ και Συλβί (κολλητή – ημισυγκάτοικος – ξαδέρφη) «White Spoon».

The One Weeks Journal

Εννοείται παίρνω την τέλεια μεξικάνικη τορτίγια με κοτόπουλο, spread κόκκινης πιπεριάς και καλαμπόκι.

Μετά από λίγο έρχεται ο νέος γείτονας Χολαργού, Φοίβος Κουντουράκης. Ανεβάζουμε αυτή τη σέλφι. Και καλά κουλ.

The One Weeks Journal

Φυσικά αυτή που ανεβάσαμε ήταν η εκατοστή από όσες βγάλαμε. Η πρώτη ήταν αυτή. Δυστυχώς δεν είναι εξευτελιστική για να γελάσουμε. Αλλά έχει μια ποιοτική θλίψη.

Έχουμε στα χέρια μας το master του «Living for the night». Βάζουμε να το ακούσουμε και λιώνουμε από χαρά. Πάμε με Ρένο και Λαϊνά στο «Σαλίγκαρο» στα Εξάρχεια να το γιορτάσουμε και τρώμε καταπληκτικά πράγματα. Μετά από λίγο έρχεται και το Δαφνούλι.

The One Weeks Journal

Κάπου προς το τέλος έρχονται σιουφιχτά με πέστο κάπαρης και μας αποτελειώνει.

The One Weeks Journal

Μέρα 3η

Ξυπνάμε και πάμε με Νας και Χαρά θαλασσίτσα. Άφιλτρη και ωραία.

The One Weeks Journal

Στο γυρισμό συναντάμε αυτό εδώ. Άφιλτρο και ωραίο.
(σιγά μην ήταν άφιλτρο)

Μαμά, μπαμπάς, θεία Καίτη, Συλβί, Κλαίρη, Νας. Πεινάμε. Στο «Σταύρο» στο Χολαργό θα βρει κανείς τα καλύτερα παϊδάκια κοτόπουλου που κυκλοφορούν στο ντουνιά. Με ψημένη ντομάτα και τυρί. Αλλά σήμερα λέμε να πάμε με το κόνσεπτ «σουβλάκι με κοντοσούβλι» που επίσης είναι έπος. Βγάζουμε αυτή τη μίζερη φωτό.

The One Weeks Journal

Και μετά πάω να το σώσω και βγάζω αυτή. Μα το θεό, πρέπει να το δοκιμάσετε.

The One Weeks Journal
(σε αυτό το σημείο καταλαβαίνω ότι οι μισές φωτογραφίες μου μέχρι στιγμής έχουν να κάνουν με φαγητό)

Μέρα 4η

Το σχολείο της βαφτιστήρας μου είχε μία φαϊνή ιδέα. Το σκέφτηκαν πολύ και είπαν, «ποια θα ήταν η καλύτερη μέρα και ώρα να κάνουμε την παράσταση του νηπιαγωγείου; Χμ… Ας το κάνουμε μεσοβδόμαδα 8:30 το πρωί….»

Πολύ σκληρή φάση. Αλλά φούσκωσα από περηφάνεια με τη μικρή. Κλασική κουκουβάγια νονά «Η δική μας έχει καλλιτεχνική φλέβα, τα λέει πιο ωραία, το ‘χει με τον χορό κλπ».

The One Weeks Journal

Να σημειώσω ότι μετά στο μπουφέ είχε και φοβερό installation με καρπούζια.

The One Weeks Journal

Καπάκια έφυγα για δουλειά για ένα καινούριο διαφημιστικό. Κάναμε τα στησίματά μας, τις ηχογραφήσεις μας και όλα χάρμα. Σε αυτό το σημείο παίρνω χαμπάρι ότι δεν έβγαλα καμία φωτό από τη διαδικασία και έχω μοστράρει παλιά φωτό από το στούντιο μας στη Musou.

The One Weeks Journal

Στο μεταξύ η μαμά Ελένη μας έστελνε φωτό, στο group που έχει φτιάξει στο whatsapp με όνομα «sweet daughters», από τα πράγματα που έφτιαχνε στο σεμινάριο αναπαλαίωσης επίπλων.

The One Weeks Journal

Το βράδυ Βριλήσσια για πίτσα με Γαρέ και Μπριτ, για να μου μοστράρουν τον νέο κόφτη πίτσας που πήρε το Κατερινιώ.

The One Weeks Journal

Μέρα 5η

Η μέρα ξεκινάει νωρίς το πρωί με δουλειά στη Musou όπου, για άλλη μια φορά, ξεχνάω να βγάλω φωτογραφίες. Τελειώνω μετά από ένα δωδεκάωρο σερί δουλειάς κατά τις 10 το βράδυ και είμαι σα ζόμπι. Οι μικρές λείπουν από το σπίτι. Βάζω «survivor» να δω και κατά τις 12 το βράδυ σκάει ο Ζαφείρης ο οποίος θέλει καρμπονάρα. Του κάνω μπούλινγκ ότι τι πράγματα είναι αυτά και είναι αργά και καταλήγουμε μετά από μισή ώρα να τρώμε οι δυο μας μια κατσαρόλα καρμπονάρα. Και τσαντίζομαι γιατί είχα τόσο πουρέ μυαλό, που ούτε καν την καρμπονάρα δεν έβγαλα φωτογραφία. Πολύ καλή παρεμπιπτόντως. Ένα οχταράκι στο νερό.

Μέρα 6η

Ξυπνάω νωρίς και αρχίζω δουλειά από το σπίτι. Ποσταρίσματα για το λάιβ της επόμενης Πέμπτης, οργάνωση promo υλικού για το release του νέου single τη Δευτέρα, στα τηλέφωνα για το πώς προχωράει το post στο video clip και γενικά ένας υπέροχος χαμούλης. Με το που τελειώνω, πάω για ραντεβού στη Feelgood και μετά για καφέ στο Χαλάνδρι. Ανακαλύπτω κατά τύχη μια υπέροχη αυλή. Το «NAJBARAHO». Σκέφτομαι ότι είναι πολύ όμορφα. Και ότι δεν γίνεται να γίνει πιο όμορφα. Όμως γίνεται γιατί αρχίζει να βρέχει.

The One Weeks Journal

Καθόμαστε έξω, κάτω από την ομπρέλα και είναι τέλεια. Η Σύλβια έχει γίνει παπί και τα παπούτσια της στάζουν. Λέει να μπούμε, μέσα αλλά της αντιπαραθέτω ως λύση να φορέσει τα παπούτσια μου και να μείνω ξυπόλητη. Με ρωτάει «και εσύ που θα βάλεις τα πόδια σου;». Βρίσκω μια σακούλα και τη βάζω για πατάκι. Έρχεται καπάκια ο Φοίβος. Φωτογραφίζει τα πόδια μου με τη σακούλα και την ανεβάζει στο Group που έχουμε με τίτλο «Θλίψη».

The One Weeks Journal

Γυρνάμε σπίτι και παίρνω είδηση ότι έχει γενέθλια ο άνθρωπος που με κορόιδεψε λέγοντάς μου «Έλα ρε συ είναι πανεύκολο και πολύ γρήγορο το one weeks journal, δεν θα σου πάρει καθόλου χρόνο». Και μεσ’ το μεράκλωμα της στιγμής, φτιάχνω αυτό το βίντεο. Η αλήθεια είναι πως πριν το φίλτρο ήταν πιο άβολο.

Μέρα 7η 

Αυτή η μέρα είναι σημαντική για έναν πάρα πολύ σημαντικό λόγο. Για το γιουβέτσι της μαμάς. Είναι τόσο καταπληκτικό, που θόλωσα και ξέχασα να το βγάλω φωτογραφία. Σε λίγο θα κατέβω στο σπίτι των γονιών μου μπας και έχει μείνει τίποτα να το φωτογραφήσω, έτσι για το καλό.
(Κατεβαίνω κάτω και φυσικά δεν έχει μείνει κόκκαλο)

Η υπόλοιπη μέρα έχει φύγει με το να φτιάχνω αυτό το «Weeks Journal», Δημήτρη Κωνσταντινίδη (γκουχ γκουχ). Το βράδυ πάμε για πρόβα. Έχουμε τρελή ανυπομονησία για την Πέμπτη. Η πρόβα πάει τέλεια, αλλά στις 3 ώρες έχουμε λιώσει. Κάνουμε απεγνωσμένες προσπάθειες για αστεία βιντεάκια, αλλά βγαίνουν τέρμα καμμένα. Πραγματικά θλίψη. Αλλά είπα να ανεβάσω το ένα να νιώσει και ο κόσμος άβολα.

The One Weeks Journal

The One Weeks Journal

Φιλιά!

Info:

Μαριέττα Φαφούτη: Hello Sunshine | Πέμπτη 22 Ιουνίου στις 22:00 | Gazarte Roof Stage