Η 23η Απριλίου έχει καθιερωθεί από την UNESCO ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και είναι μια καλή αφορμή να αναζητήσουμε τις νέες στρατηγικές και πρακτικές ανάγνωσης αλλά και τις αλλαγές που φέρνει η ψηφιακή εποχή στον χώρο του βιβλίου. Ο εορτασμός του βιβλίου μπορεί να μετατραπεί σε αφετηρία για πολιτικές ανάδειξης της ανάγνωσης και της συμμετοχής σε ένα ανοιχτό δίκτυο, στο οποίο θα έχουν ισότιμη πρόσβαση όλοι οι πολίτες. Τα δεδομένα στην αγορά του βιβλίου, αφενός εξαιτίας της κρίσης αφετέρου λόγω της ψηφιακής εποχής δεν έσβησαν την ανάγκη και την ευχαρίστηση της ανάγνωσης του βιβλίου, έστω κι αν άλλαξε ο τρόπος που συγγραφείς και αναγνωστικό κοινό συναντιούνται σήμερα.

«Πρέπει να ξαναπιστέψουμε ότι το βιβλίο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Με άλλους τρόπους ίσως από αυτούς που συνέβη παλαιότερα. Αυτούς τους νέους τρόπους χρειάζεται να ανακαλύψουμε, με όραμα, συνεργασία, οργάνωση και μέθοδο»,τονίζει στο μήνυμά της για την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μυρσίνη Ζορμπά.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου προτείνουμε τα βιβλία:

[ 1 ]

Τζόναθαν Κόου | Μέση Αγγλία

Η Μέση Αγγλία ξεκινά το 2010 στο Μπέρμιγχαμ –όπου το οικονομικό και κοινωνικό τοπίο αλλάζει ραγδαία, καθώς τα άλλοτε ακμάζοντα εργοστάσια αυτοκινήτων έχουν παραχωρήσει τη θέση τους σε μαζικά εμπορικά κέντρα–, περνάει από το Λονδίνο, όπου οι πολιτικές ταραχές παραδίδουν τη σκυτάλη στον πυρετό των Ολυμπιακών Αγώνων, και φτάνει έως το σήμερα. Συναντάμε τους νιόπαντρους, τον Ίαν και τη Σόφι, οι οποίοι διαφωνούν για το μέλλον της χώρας και, ενδεχομένως, για το μέλλον της ίδιας τους της σχέσης, τον Νταγκ, τον πολιτικό σχολιαστή που γράφει παθιασμένα άρθρα για τη λιτότητα από την έπαυλή του στο Τσέλσι, και την επαναστάτρια έφηβη κόρη του που δεν είμαστε σίγουροι αν η στράτευσή της στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη οφείλεται στις πεποιθήσεις της ή σε μια αόριστη εξεγερσιακή διάθεση, τον Μπέντζαμιν Τρότερ που, μεσήλικας πια, προσπαθεί επιτέλους να γράψει το μεγάλο μυθιστόρημα που τον κατατρύχει από τη νιότη του, και τον πατέρα του τον Κόλιν, που η τελευταία του επιθυμία πριν πεθάνει είναι να ψηφίσει στο δημοψήφισμα υπέρ του Brexit. Ένα δημοψήφισμα που έφερε στην επιφάνεια τον πολιτικό αμοραλισμό, τη μισαλλοδοξία και τις οξυμένες κοινωνικές και φυλετικές εντάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ήρωες βρίσκονται αντιμέτωποι με όνειρα που διαψεύστηκαν και ρομαντικές εμμονές που ξεθώριασαν, συμβιβασμένοι με πιο κοινότοπες επιλογές. Γάμοι διαλύονται, γονείς πεθαίνουν, παιδιά επαναστατούν, ενώ ο κόσμος, όπως δείχνει ο συγγραφέας, πάει κατά διαβόλου.

Ο Τζόναθαν Κόου, παθιασμένος παρατηρητής, πότε συναισθηματικός, πότε σατιρικός και κυνικός, αναδεικνύει τα αδιέξοδα των ηρώων του και της κοινωνίας στην οποία ζουν, αφηγείται αριστοτεχνικά τις παράλληλες ιστορίες τους και προβληματίζεται, για μία ακόμα φορά, πάνω στην έννοια της «βρετανικότητας». Παρακολουθούμε την ιστορία της σύγχρονης Αγγλίας, μια ιστορία νοσταλγίας και αυταπάτης, σύγχυσης και ασυγκράτητης οργής, σε ένα μυθιστόρημα για τους νέους, παράδοξους και δύσκολους καιρούς μας. Στη Μέση Αγγλία βρίσκουμε ξανά τους ήρωες της Λέσχης των τιποτένιων και του Κλειστού κύκλου, αρκετά χρόνια μετά, παρακολουθώντας την εξέλιξή τους και τη συνάντησή τους με καινούργια πρόσωπα.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις

[ 2 ]

Χάινριχ Μπελ | Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ

1974, Κολωνία. Η Καταρίνα Μπλουµ µια νεαρή γυναίκα, που εργάζεται ως οικιακή βοηθός στο σπίτι ενός δικηγόρου, ζει ήσυχα ώσπου ένα τυχαίο γεγονός ανατρέπει την καθηµερινότητά της, διαταράσσει την ισορροπία της και την οδηγεί στο έγκληµα. Έγκληµα εκδίκησης, έγκληµα τιµής.

Όλα αρχίζουν όταν σ’ ένα αποκριάτικο πάρτι η Καταρίνα γνωρίζεται µε τον Λούντβιχ, και στη συνέχεια περνά τη νύχτα µαζί του. Πρόκειται για µια εφήµερη γνωριµία. Η Καταρίνα δεν γνωρίζει ότι η Αστυνοµία καταζητεί τον Λούντβιχ, αλλά το επόµενο πρωί οι αστυνοµικοί εισβάλλουν σπίτι της µαζί µε τους γραφιάδες των σκανδαλοθηρικών εφηµερίδων. Η Καταρίνα βοηθάει τον Λούντβιχ να διαφύγει και στη συνέχεια τη συλλαµβάνουν, την ανακρίνουν, τη φωτογραφίζουν – τη σέρνουν στη λάσπη.
Καθώς η ιστορία της νεαρής γυναίκας ξετυλίγεται, αποκαλύπτεται ένα πανόραµα ανθρώπινων σχέσεων και κινήτρων, η κοινωνική πραγµατικότητα ως ένας λαβύρινθος ανάµεσα στην αλήθεια και την επινόηση.

«Το ζήτηµα που απασχολεί τον συγγραφέα είναι πώς η υποψία, ακόµα κι αν δεν επιβεβαιωθεί, µπορεί να αποκλείσει το άτοµο από την κοινωνία: η Καταρίνα παίρνει απειλητικά γράµµατα• δέχεται απειλητικά τηλεφωνήµατα – χάνει τη φωνή της µαζί µε το τεκµήριο της αθωότητας. Αναρωτιέµαι πώς θα αισθανόταν ο Χάινριχ Μπελ σήµερα: η ψευδολογία, η συκοφαντία, τα fake news, ο συνδυασµός παραπληροφόρησης και λαϊκής ψυχαγωγίας, η αισθητική του tabloid δεν µας εντυπωσιάζουν. Και η Γερµανία δείχνει να έχει ξεχάσει τα εγκλήµατά της εναντίον της ανθρωπότητας. Η αγανάκτηση του Μπελ για το αγελαίο πνεύµα είναι, στην πραγµατικότητα, αγανάκτηση για την ιστορία της Γερµανίας: οι “µάρτυρες” στην “Καταρίνα” ολισθαίνουν από την υπερβολή στο ψέµα, µια ακόµα εκδήλωση κοµφορµισµού που έχει σηµαδέψει τη χώρα του: προπαγάνδα, δηµαγωγία, ξεπουληµένες φυλλάδες• νόµος της ζούγκλας: ο δυνατότερος µπορεί να σε κάνει κοµµάτια», γράφει στον πρόλογο του βιβλίου η Σώτη Τριανταφύλλου.

«Όταν µε ρωτούν πώς ή γιατί γράφω αυτό ή το άλλο, έρχοµαι πάντα σε δύσκολη θέση. Θα ήθελα πολύ να προσφέρω τόσο σ’ αυτόν που µε ρωτάει όσο και στον εαυτό µου µια διεξοδική απάντηση αλλά ποτέ δεν το καταφέρνω. Δεν µπορώ να ανασυνθέσω το πλαίσιο της δηµιουργίας καθ’ ολοκληρίαν, ωστόσο µακάρι να µπορούσα, ώστε τουλάχιστον η δική µου λογοτεχνία να γίνει µια διαδικασία λιγότερο µυστηριώδης και περισσότερο απτή, σαν να φτιάχνεις γέφυρες και να ψήνεις ψωµί». Χάινριχ Μπελ (1917-1985)

[ 3 ]

Τζον Μπάνβιλ | Η κυρία Όσμοντ

Έχοντας δραπετεύσει από τη Ρώμη και το τέλμα ενός δυστυχισμένου γάμου, η πλούσια Αμερικανίδα Ίζαμπελ Όσμοντ βρίσκεται στο Λονδίνο προσπαθώντας να ανασυντάξει τις δυνάμεις της. Έχει ανακαλύψει ένα μυστικό που ο σύζυγός της, Γκίλμπερτ, της κρατούσε επί χρόνια κρυφό. Παραμένει παδιγευμένη σε έναν συναισθηματικό λαβύρινθο και προσπαθεί να βρει διέξοδο. Γνωρίζοντας πλέον την πλεκτάνη που είχε εξυφανθεί εις βάρος της, η ηρωίδα αποφασίζει ότι πρέπει να ξαναβρεί τον νεανικό της εαυτό, εκείνον που επιζητούσε με ορμή και πάθος την ελευθερία και τη χειραφέτηση. Το πρώτο μεγάλο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση απαιτεί την επιστροφή της στην Ιταλία. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τον άντρα της, να αποδεσμευτεί μια για πάντα από την ισχυρή επιρροή του και, συγχρόνως, να φέρει σε πέρας το σχέδιο της εκδίκησής της.

Η Κυρία Όσμοντ είναι μια ιστορία προδοσίας και υπαρξιακών διλημμάτων, ένα αριστοτεχνικά γραμμένο ψυχογράφημα, μα και η συναρπαστική σύνθεση μιας αλησμόνητης πρωταγωνίστριας. Με το νέο του μυθιστόρημα ο πολυβραβευμένος Ιρλανδός συγγραφέας αποτίνει φόρο λογοτεχνικής τιμής στον Χένρι Τζέιμς επινοώντας μια ζηλευτή συνέχεια για το αριστουργηματικό Πορτρέτο μιας κυρίας.

«Η ικανότητα του Μπάνβιλ να οικειοποιείται την τεχνοτροπία και το ποιητικό ύφος του Χένρι Τζέιμς είναι εκπληκτική. Δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν άλλο που θα το έκανε καλύτερα», γράφει ο Τζέφρι Ευγενίδης  στους The New York Times.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη

[ 4 ]

Φώτης Βλαστός | Αίτνα

 Ένα νησί στη μέση του κόσμου: η Σικελία. Ένα ηφαίστειο, η Αίτνα, αληθινός ομφαλός της Μεσογείου. Με τις εκρήξεις της αλλάζει τη γεωλογία και την ιστορία, πάλι και πάλι. Οι άνθρωποί της αναγκάζονται ν’ αφουγκραστούν και να λατρέψουν τον μέσα κόσμο, που αναμοχλεύεται και απειλεί. Οι ορφικοί θα υμνήσουν, οι φιλόσοφοι θα εμπνεύσουν, οι ποιητές θα συμβολοποιήσουν και οι φυσικοί θα μετρήσουν το ηφαιστειακό φαινόμενο. Ένας γεωλόγος επιχειρεί να πλησιάσει και να εκμεταλλευτεί το κοιμισμένο τέρας. Θα μετρήσει τη ζωή του πάνω στις πλαγιές του βουνού της φωτιάς, καθώς το μετρούμενο γίνεται μέτρο για τη φιλόδοξη καρδιά του. Μαζί με τις επιστημονικές πληροφορίες, η Αίτνα θα του προσφέρει το βιωμένο παρελθόν της. Ένα με τα πετρώματα, τα χαμόκλαδα και το κελάηδισμα των πουλιών στα κωνοφόρα, η αγάπη, ο φθόνος, η ελπίδα, η ματαίωση, η πίστη, η λησμονιά πλημμυρίζουν τις οθόνες των συσκευών μέτρησης του επιστήμονα.

Η Αίτνα γίνεται η μοίρα του. Καλωδιωμένη με σύγχρονες συσκευές, στοχευόμενη από δορυφόρους, διάτρητη από ερευνητικές τομές, η Αίτνα συνεχίζει να προπορεύεται του ανθρώπινου νου σε καταστροφική και αναμορφωτική ισχύ. Είναι το σύμβολο των φυσικών ορίων που πάνω τους ασκείται (και συχνά συντρίβεται) ο ανθρώπινος στοχασμός.

Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει τη δεύτερη συγγραφική εργασία του Φώτη Βλαστού, του συγγραφέα της Ανατομίας του κύματος, ένα καινούργιο σπονδυλωτό μυθιστόρημα με τίτλο Αίτνα, στο οποίο ο συγγραφέας ιχνηλατεί τα μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής, καθώς εκείνη προσπαθεί να αναμετρηθεί με το υπερφυσικό, το αρχαίο, χριστιανικό και το σύγχρονο – τεχνολογικό μονοπάτι.

Ο Φώτης Βλαστός, με το δεύτερο μυθιστόρημά του, στερεώνει πλέον ένα δικό του ιδιαίτερο αφηγηματικό τρόπο και μια γραφή που μεταφέρεται από το πραγματικό στο φανταστικό με άνεση και πειστικότητα.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος

[ 5 ]

Βασίλης Γκουρογιάννης | Αναψηλάφηση

Ο ήρωας του βιβλίου –μέλος μιας αριστερής, αντιστασιακής οργάνωσης κατά τη δικτατορία η οποία εξαρθρώθηκε από τους χουντικούς– καταφεύγει στη Βαρκελώνη, όπου διαπρέπει ως κλασικός φιλόλογος και ομηριστής. Με τις ψυχικές και σωματικές κακοποιήσεις που φέρει, δεν επιστρέφει στην Ελλάδα παρά πενήντα χρόνια αργότερα. Στην Ελλάδα του σήμερα. Βρίσκει μια χώρα σε πολιτική, οικονομική, ηθική, γλωσσική παρακμή, βουτηγμένη στον αμοραλισμό και στην αμάθεια. Δεν μπορεί να την αντέξει. Οι παλιοί σύντροφοι έχουν μεταλλαχτεί, ακολούθησαν δρόμους εντελώς αντίθετους από την αρχική ιδεολογία τους, άλλοι περιφέρονται κομματικά, άλλοι καταδικάστηκαν για διαφθορά και οι αξιοπρεπέστεροι έχουν εξαφανιστεί – μια εμπλοκή του βιολογικού καθαρισμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας επιτρέπει πάντα στα πολιτικά περιττώματα να επιπλέουν.

Ο Βασίλης Γκουρογιάννης μετά τα εμβληματικά και θαρραλέα έργα Διηγήσεις παραφυσικών φαινομένων 1990, Το ασημόχορτο ανθίζει 1992, Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή 2009, με το παρόν βιβλίο δίνει το συγκλονιστικότερο και αρτιότερο έργο του, μια αξονική τομογραφία των τελευταίων πενήντα ετών της χώρας που ασθενεί βαριά.

Είναι περίεργο αλλά λέει τη λέξη πατρίδα όλο και συχνότερα, και τη λέει ακόμη με μητρική προφορά, η ισπανική γλώσσα δεν της έφαγε κανένα γράμμα. Ολόκληρη η λέξη απαρτίζεται ευτυχώς από γράμματα που δεν τα χωνεύει το στομάχι της ισπανικής. Ενώ όμως πρέπει να νιώθει περήφανος για τη χρήση αυτής της λέξης, εντούτοις αισθάνεται ένα είδος αηδίας, όταν η λέξη βρίσκεται στο στόμα του, σαν να έχει αρπάξει μασημένη τσίχλα από το στόμα των υπερπατριωτών, των Χρυσαυγιτών, και συνεχίζει να τη μασάει αυτός! Έχει μνήμες. Τις έχει γευτεί αυτές τις ιδεολογικές τσίχλες: Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών. Πρέπει να δημιουργηθεί άλλη λέξη αγάπης για την πατρίδα, αυτή η όμορφη ομηρική λέξη πάτρης έχει καεί.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

[ 6 ]

Νικήτας Σινιόσογλου | Μαύρες Διαθήκες

Στα «Μαύρα τετράδια» του Μάρτιν Χάιντεγκερ και στο “Glossarium” του Καρλ Σμιτ -τα πιο σκοτεινά ημερολόγια στην ιστορία της φιλοσοφίας-, οι δύο κορυφαίοι στοχαστές του Τρίτου Ράιχ καταδύονται στον ένδον εαυτό δίχως δίχτυ ασφαλείας. Καθώς καταφεύγουν στην εξομολογητική γραφή, οι ηττημένες φασιστικές ιδέες διαθλώνται με τρόπους προσωπικούς και γίνονται φιλοσοφική προφητεία για το επικείμενο τέλος της Δύσης. Ως άλλες κιβωτοί, τα δύο ημερολόγια μεταφέρουν το πιο δυσοίωνο μήνυμα: ο Χάιντεγκερ και ο Σμιτ θεωρούν πως θα δικαιωθούν στο απώτερο μέλλον· τότε που θα αποκαλυφθεί πως η κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο αγγλοσαξονικής κοπής «κοινός νους» και η φιλελεύθερη οικονομία είναι ό,τι εκείνοι εξαρχής προφήτευαν: η εξαθλίωση της Δύσης.

Στο τρίτο μέρος του βιβλίου, μια flanerie στη μεγαλούπολη της Σιγκαπούρης γίνεται η αφορμή, ώστε ο δοκιμιακός λόγος να πάρει τη μορφή ημερολογίου, καθώς ο συγγραφέας αναπάντεχα έρχεται πιο κοντά στην κριτική που ασκούν οι δύο στοχαστές στη νεωτερικότητα. Εδώ η γραφή διαγράφει μια τροχιά από έξω προς τα μέσα, από την παρατήρηση στην εμπειρία και από την κριτική στο βίωμα.

Οι Μαύρες διαθήκες συνεχίζουν την περιπλάνηση -η οποία ξεκίνησε με τον «Αλλόκοτο Ελληνισμό»- σε οριακές μορφές έκφρασης των ιδεών και προχωρούν περαιτέρω στην εξερεύνηση των παρυφών του δοκιμιακού λόγου. Συνάμα αναδεικνύουν μια σειρά από άβολα ερωτήματα: τι συμβαίνει στις ιδέες μετά τη φαινομενική τους συντριβή; Οφείλει ο στοχαστής να αναγνωρίζει προδιαγεγραμμένα όρια ή έχει την ελευθερία να κινείται ως τυχοδιώκτης της σκέψης; Είναι θεμιτό η πόλη και η ηθική να ορίζουν τις διαδρομές του στοχασμού και της φιλοσοφίας;

«Κάποτε το κακό δεν είναι διόλου κοινότοπο αλλά πολύ προσωπικό. Και μάλιστα τόσο, ώστε παρασιτεί σε ό,τι πιο ειλικρινές μπορεί να δώσει ένας άνθρωπος: την εξομολόγησή του. Κι έτσι επιβιώνει». (Ν.Σ., από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη

[ 7 ]

Anna Burns | Ο γαλατάς

Σε μια ανώνυμη πόλη με κατοίκους χωρίς ονόματα, σε μια κοινωνία που τη σκεπάζει η σκιά της βίας και η τρομοκρατία διαποτίζει κάθε ορατή και αθέατη πτυχή του δημόσιου βίου, ένα δεκαοχτάχρονο κορίτσι προσπαθεί να κρατήσει την προσωπική του ελευθερία. Ώσπου, ο επονομαζόμενος «Γαλατάς», ένας από τους ηγέτες ισχυρής παραστρατιωτικής οργάνωσης, γίνεται η σκιά της.

Με ποιο σκοπό την πλησιάζει;

Οι διαδόσεις θεριεύουν, ενώ οι προκαταλήψεις δοκιμάζουν τις αντοχές της κοινότητας.

Με απαράμιλλη υφολογική δεξιοτεχνία, η Anna Burns αποτυπώνει την ανασφάλεια, την πίστη και την ελπίδα του ατόμου σε κοινωνίες που αρνούνται πεισματικά να κάνουν αυτοκριτική.

Παραδίδει έτσι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, που δικαίως τιμήθηκε με το Βραβείο Booker. Οι κριτικοί είδαν στην Burns μια συγγραφέα του διαμετρήματος ενός Μπέκετ κι ενός Στερν.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg

[ 8 ]

Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε | Ο Ουσάρος

Ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε γεννήθηκε στην ισπανική πόλη Καρθαγένη το 1951. Έως σήµερα έχει συνδυάσει με ξεχωριστό τρόπο τη µάχιµη δηµοσιογραφία µε τη λογοτεχνία. Ως απεσταλµένος του γραπτού τύπου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, έζησε από κοντά για 21 χρόνια (1973-1994) τις µεγαλύτερες διεθνείς συρράξεις.

Τα µυθιστορήµατά του γνωρίζουν παγκόσµια επιτυχία και αρκετά έχουν µεταφερθεί στον κινηµατογράφο. Τα έργα του κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πατάκη και έως σήµερα έχουν εκδοθεί τα εξής: O δάσκαλος της ξιφασκίας, O πίνακας της Φλάνδρας, H λέσχη «Δουμάς» ή Η σκιά του Ρισελιέ, To αίνιγμα της Σεβίλλης, O ναυτικός χάρτης, Η Βασίλισσα του Νότου, Ο λοχαγός Αλατρίστε, Η καθαρότητα του αίματος, O ήλιος της Μπρέντα, O ζωγράφος των μαχών, Το χρυσάφι του βασιλιά, το κίτρινο γιλέκο, Κουρσάροι της Ανατολής, Το τανγκό της Παλιάς Φρουράς, H υπομονή του ελεύθερου σκοπευτή, Kαλοί άνθρωποι σε σκοτεινούς καιρούς, Φαλκό.

Από το 2003 είναι µέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδηµίας Γραµµάτων (Real Academia Espanola). «Ένα ρωμαλέο και αριστοτεχνικό αφήγημα, που κατατάσσεται σήμερα ανάμεσα στα καλύτερα του συνολικού έργου του. Η ιστορία του, οι στρατιωτικές εμπειρίες στην Ανδαλουσία το 1808 του ανθυπίλαρχου του ναπολεόντειου στρατού Φρεντερίκ Γκλυντς, έχει ως θέμα ένα πράγμα, την εξέλιξη κάποιων μαχών, και αναφέρεται σε κάποιο άλλο, στο νόημα της ζωής και την ανθρώπινη συμπεριφορά μπροστά σε συνθήκες οριακές». Santos Sanz Villanueva

«Ο πόλεμος απεικονίζεται εδώ σε όλη του τη δόξα: κενός και τρομερός. Ένα αριστούργημα για την πινακοθήκη των μαχών». Le Monde

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη

[ 9 ]

Άντζελα Δημητρακάκη | Τίνα, η ιστορία μιας ευθυγράμμισης

Η απόσταση, είχε ψελλίσει η Τίνα προς τα νεανικά κεφάλια από κάποια μέτρα μακριά, είναι απαραίτητη συνθήκη της επίθεσης εκ του ασφαλούς, κι είχαν ακολουθήσει κάποιοι αναστεναγμοί και κάτι πνιχτά γέλια, διότι το φοιτητικό σώμα ήταν πλήρως ακαλλιέργητο, και ανυπόμονο, και δεν άντεχε ασαφείς ρήσεις, ήθελε εφόδια για αμειβόμενη εργασία, δεξιότητες για την παραγωγή, τα γνωστά δηλαδή, που όμως έκαναν την Τίνα (παλιότερα, που είχε κέφια) να φαντασιώνεται πως έμπαινε στο αμφιθέατρο ντυμένη Ουλρίκε Μάινχοφ αλλά και Αντρέας Μπάαντερ, δύο σε ένα, κανένα σε ένα, nonbinary ένοπλος αγώνας, στον αγύριστο το εκκολαπτόμενο ανθρώπινο κεφάλαιο, στον αγύριστο, λέμε.

Τώρα όμως, εδώ που στέκει, κολλάει δοκιμαστικά τη γλώσσα της στο ακουστικό. “Δεν μιλάς”, λέει ο Τηλέμαχος, και η Τίνα συνειδητοποιεί ότι η φωνή του δεν έχει αλλάξει απ’ όταν τον γνώρισε. Όμως πού τον γνώρισε;

Θα γνωρίσετε την Τίνα σ’ ένα σουηδικό τρένο που σταματάει ξαφνικά στη μέση του πουθενά. Θα την ακολουθήσετε στην Αθήνα, στο σπίτι της, όπου γράφει ένα βιβλίο για τον κινηματογράφο των Βαλκανίων, ανασύροντας απ’ τα συρτάρια υπολείμματα της εφηβείας της.

Θα μάθετε ότι ακυρώνει τις διαλέξεις στο πανεπιστήμιο για «μια κηδεία». Θα ακούσετε τι λέει όταν κάνει έρωτα, αλλά και όταν αντιμετωπίζει μια διάρρηξη. Θα διαβάσετε τα ψέματα που γράφει στους γονείς της. Θα τη δείτε να αποφεύγει τα παιδιά της που έχουν έρθει απ’ τη Θεσσαλονίκη για να τη σώσουν.

Αλλά μπορεί η Τίνα να σωθεί; Και από τι θα χρειαζόταν να σωθεί; Και μήπως δεν πρέπει να σωθεί παρά τη θέλησή της; «ΤΙΝΑ η ιστορία μιας ευθυγράμμισης» ή, αλλιώς, ένα μυθιστόρημα για τη γελοιοποίηση της αυτοκτονίας στις τεχνολογίες του θεάματος, για έναν τάφο όπου θάφτηκε ένα αγόρι ενώ ένα κορίτσι δεν θάφτηκε ποτέ, και για το τραύμα της κοινωνικής ύπαρξης ακόμη και σε μια φαινομενικά ήσυχη ζωή.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία

[ 10 ]

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές – Οι δύστυχες πουτάνες της ζωής μου

«Κάθισα στην άκρη του κρεβατιού κοιτώντας την και με τις πέντε μου αισθήσεις μαγεμένες».

Ένας ηλικιωμένος δημοσιογράφος, όταν γίνεται ενενήντα χρονών, αποφασίζει να κάνει ένα ξεχωριστό δώρο στον εαυτό του: μια νύχτα με μια έφηβη παρθένα. Η πιο φημισμένη και καπάτσα πατρόνα της πόλης τού βρίσκει αυτό που ζητάει. Αλλά αντί για μια μικρούλα πόρνη που θα τον αναζωογονήσει, ο ήρωάς μας συναντά μια Ωραία Κοιμωμένη, που θα του πάρει το μυαλό.

Και συνειδητοποιεί ότι μπορεί κανείς να πεθάνει στ’ αλήθεια από βαθύ, βασανιστικό, παράφορο έρωτα, σαν αυτόν που νιώθει τώρα ο ίδιος για πρώτη φορά στη ζωή του…

Ένα βιβλίο για την εφήμερη σάρκα και τον παντοτινό έρωτα, με τη γοητευτική φωνή, τον αισθησιασμό και τη διεισδυτική ματιά του μεγάλου Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός

[ + 1 ]

Roberto Vecchioni | Ο Βιβλιοπώλης του Σελινούντα

Σε ένα χωριό της Σικελίας, οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τη σημασία των λέξεων. Μόνο ένα αγόρι, ο Νικολίνο, θυμάται, και μπορεί να διηγηθεί τα γεγονότα που οδήγησαν τους κατοίκους του τόπου του σε αυτή την κατάσταση.

Το προνόμιο της μνήμης ο Νικολίνο το αποκτά χάρη στη γνωριμία του με τον βιβλιοπώλη που καταφτάνει στην πόλη του. Ο μυστηριώδης αυτός άνθρωπος ανοίγει ένα βιβλιοπωλείο όχι για να πουλάει τα βιβλία του, αλλά για να τα διαβάζει στους άλλους. Οι ντόπιοι δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι τον ξένο και την ιδιοτροπία του, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να θεωρούν ότι πρόκειται για δαίμονα. Πεσόα, Σοφοκλής, Τολστόι, Σαπφώ, Σαίξπηρ, Λεοπάρντι, Δάντης, Ρεμπώ, Προυστ, Μπόρχες, Ντοστογιέφσκι είναι μερικοί μόνο από τους συγγραφείς με τη σκέψη των οποίων το αγόρι έρχεται σε επαφή.

Τι γίνεται όμως με τους υπόλοιπους κατοίκους; Και τι οδηγεί τον βιβλιοπώλη να ξεστομίσει τη φράση «Αυτό είναι το τελευταίο μας βράδυ, Νικολίνο»; Το παράξενο παραμύθι που στήνει ο Roberto Vecchioni είναι μια σύγχρονη παραβολή για τη διαφορετικότητα, τον ρατσισμό και τη δύναμη της φιλομάθειας απέναντι στην άγνοια.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κριτική