Από τις πρώτες μου τηλεοπτικές αναμνήσεις είναι η «Λωξάντρα», η «Αστροφεγγιά», και κυρίως ο Άρης Ρέτσος στον ρόλο του φτωχού, φυματικού φοιτητή, …και η Κάντυ Κάντυ. Αν είστε και εσείς γύρω στα 40 εικάζω ότι πάνω κάτω θα έχουμε τις ίδιες πρώτες εικόνες. Για να είμαι ειλικρινής ποντάρω πως περισσότερο θα σας έχει μείνει στο μυαλό η φιγούρα της Κάντυ Κάντυ. Τι έκανε ένα ιαπωνικό -αν και τότε πού να φανταστούμε ότι η πρασινομάτα, ξανθιά Κάντυ Κάντυ ήταν γέννημα θρέμμα της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου- καρτούν τόσο δημοφιλές;

Στην ουσία μιλάμε για μια παιδική σαπουνόπερα που με πρόσημο ανθρωπιστικές αξίες επικέντρωνε στη συναισθηματική ζωή της ορφανής ηρωίδας. Ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες της σειράς ήταν ο Άντονυ, το αγόρι για το οποίο σκίρτησε, για πρώτη φορά, η καρδιά της Κάντυ Κάντυ. Αυτόν λοιπόν τον ήρωα του παραμυθιού οι δημιουργοί της σειράς είχαν την καταπληκτική -και το εννοώ- ιδέα να τον «σκοτώσουν» στο 24ο επεισόδιο. Ο θάνατος του Άντονυ άφησε ένα στίγμα συλλογικό.

Ο συνθέτης και αρχιμουσικός Χαράλαμπος Γωγιός σημειώνει:

«ένα βράδυ αποφασίσαμε να φορτώσουμε δημιουργικά την ανησυχία μας στις πλάτες ενός από τα ζωγραφιστά ινδάλματα της παιδικής μας ηλικίας, επιστρέφοντας στο τραύμα που σημάδεψε τη γενιά μας είκοσι χρόνια νωρίτερα… Στα μισά της δεκαετίας του ’80, μια ιαπωνική τηλεοπτική σαπουνόπερα κινουμένων σχεδίων με τον τίτλο Κάντυ Κάντυ προσέφερε στη γενιά των σημερινών σαραντάρηδων ένα αλησμόνητο συμβάν. Στο τέλος του εικοστού τέταρτου επεισοδίου, ο ξανθός αγαπημένος της ηρωίδας έπεσε από το άλογό του στη διάρκεια του κυνηγιού της αλεπούς και σκοτώθηκε ακαριαία, βυθίζοντας την πρωταγωνίστρια στην απόγνωση κι εμάς, τους νεαρούς προνομιούχους τηλεθεατές, στην απορία: όντως η ζωή μπορεί να είναι τόσο σκληρή, τόσο άδικη; Να χτυπά τόσο αιφνιδιαστικά; Όντως δεν υπάρχει καμιά ασφάλεια σε όσα αγαπάμε; Το τραύμα του θανάτου του Άντονυ και του σπαρακτικού θρήνου της Κάντυ πάνω από το πεσμένο σώμα του στοίχειωσε το φαντασιακό της γενιάς μας, και συχνά αναφέρεται ακόμη στις συζητήσεις μας ως το προγονικό συμβάν για τις όποιες μας ψυχικές πληγές ή ανασφάλειες».

Έτσι γεννήθηκε μια σύγχρονη όπερα αφιερωμένη σε όλα τα αγόρια που ντρέπονταν να πουν πως έκλαιγαν με την Κάντυ Κάντυ, δηλαδή το νέο έργο του Χαράλαμπου Γωγιού με τίτλο «Ο θάνατος του Άντονυ» βασισμένο στην ανάμνηση της τηλεοπτικής σειράς Κάντυ Κάντυ και στα γραπτά του Σλάβοϊ Ζίζεκ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.

Η σύλληψη και η σύμπραξη αυτή ερεθίζει τη φαντασία και προκαλεί να σκεφτούμε ποιοι άλλοι σκηνοθέτες θα μπορούσαν να δώσουν τη δική τους εκδοχή σε αγαπημένα τηλεοπτικά προγράμματα των παιδικών μας χρόνων. Πόσο βίαιη θα ήταν μια κατά Γιάννη Οικονομίδη εκδοχή της σειράς «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι»; Μετά τις «Όρνιθες» ο Νίκος Καραθάνος θα απογείωνε με τη ματιά του και το «Θαυμαστό Ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον»; Θα αντέχαμε μια queer εκδοχή των “Thundercats” από τον Βασίλη Νούλα και την ομάδα Nova Melancholia; Τα «Στρουμφάκια» θα παρέμεναν μπλε αν έπεφταν στα χέρια της Αργυρώς Χιώτη;

Οι παραπάνω απορίες μάλλον δε θα απαντηθούν ποτέ. Όμως στην ερώτηση «Ποια είναι η Κάντυ Κάντυ του σήμερα» οι βασικοί συντελεστές της όπερας «Ο θάνατος του Άντονυ» δίνουν, ο καθένας, τη δική του απάντηση:

Ποια είναι η Κάντυ Κάντυ του σήμερα;

Δημήτρης Καραντζάς

«H Καντυ Καντυ έτσι όπως την αφομοιώνει και τη μεταφέρει ο Χαράλαμπος Γωγιός στην όπερα του αυτή, δεν υπάρχει. Και σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει σήμερα. Είναι μια ουτοπία- ένα πρόσωπο σύμβολο της ελευθερίας, του υπαρξισμού, της σκέψης και της αθωότητας.  Έννοιες που εδώ και καιρό δεν εμφανίζονται σε καμία έκφανση της ζωής.

Χαράλαμπος Γωγιός

«Ο Τιμοτέ Σαλαμέ στο “Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου” είναι η Κάντυ Κάντυ του σήμερα».

Γιάννης Φίλιας

«Η Κάντυ Κάντυ σήμερα είναι η άγνοια του κινδύνου. Είναι κάθε σέλφι που βγάζουμε πριν το δυστύχημα».

Γιώργος Ιατρού

«Η Κάντυ Κάντυ ήταν ένα κορίτσι διαφορετικό από τ’ άλλα. Είχε φακίδες, ήταν αγοροκόριτσο, έκανε σκανταλιές. Όταν ήταν μωρό την εγκατέλειψαν σε ορφανοτροφείο κι έζησε την κοινωνική απομόνωση λόγω της τάξης της αλλά απέκτησε γύρω της μια νέα οικογένεια που την αποδεχόταν και την αγαπούσε. Βάσει αυτών στο μυαλό μου έρχεται η Στρέλλα από την ομώνυμη ταινία του Κούτρα και η La Veneno η διάσημη τρανς γυναίκα, τραγουδίστρια και σεξεργάτρια της Ισπανίας. Και οι δύο τους πάλεψαν με την κοινωνία, τις εγκατέλειψαν αλλά επιβίωσαν φτιάχνοντας δικές τους οικογένειες και κανόνες».

Βασίλης Καβάγιας

«Η Κάντυ Κάντυ σήμερα είναι μια “νεαρή νοσοκόμα” εν μέσω covid η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής».

Μαρισία Παπαλεξίου

«Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο χαρακτήρας της Ντάλιας από το “Πάρα Πέντε” επειδή έτυχε να βλέπω την Κάντυ Κάντυ στο YouTube την ίδια περίοδο με τα επεισόδια της σειράς του “Πάρα Πέντε”. Και οι δύο χαρακτήρες έχουν έναν αγνό τρόπο να βλέπουν τα πράγματα και μοιράζονται τον ίδιο ενθουσιασμό. Το μόνο που θέλουν είναι να κάνουν κάτι καλό στον κόσμο, έχοντας ως μότο πως το καλό θα θριαμβεύσει για πάντα».

Info παράστασης:

«Ο θάνατος του Άντονυ» στην GNO TV | 23, 30 Μαΐου & 6, 13, 20, 27 Ιουνίου 2021