You won’t fight anymore… Last breath it doesn’t matter” τραγουδά η frontwoman των She Keeps Bees, Jessica Larrabee, και μ’ ένα μόλις στίχο αιχμαλωτίζει την προσοχή του ακροατή της. Μελαγχολική, αλλά αισθαντική και εκφραστική, η φωνή της συνοδεύεται από ήχους που ανήκουν στην οικογένεια της ροκ και των μπλουζ. Στα ντραμς τη συνοδεύει ο φίλος, συνεμπνευστής της μπάντας και σύζυγός της (με αυτή τη χρονολογική σειρά) Andy LaPlant. Φτιάχνουν μουσική μαζί από το 2006 και σήμερα μετρούν στο ενεργητικό τους ήδη τέσσερα άλμπουμς, εκ των οποίων τα τρία πρώτα είναι καθαρά δικής τους παραγωγής. Φέτος, μαζί με τον δίσκο τους “Eight House” καλωσόρισαν στην μπάντα κι ένα νέο μέλος, τον κιθαρίστα Adam Eisler. Λίγο πριν πάρουν τη θέση τους πάνω στη σκηνή του six d.o.g.s την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου, η Jessica απάντησε σ’ ένα γρήγορο Q&A!

ελculture: Πότε και πώς συναντήθηκαν οι διαδρομές σας; Ποια η ιστορία πίσω από το σχηματισμό της μπάντας;
Jessica Larrabee:
Γνωριστήκαμε σ’ ένα μπαρ στο Μπρούκλιν. Εγώ δούλευα ως μπαργούμαν και ο Andy έγινε τακτικός πελάτης του μαγαζιού. Είχε μόλις μετακομίσει από τη Νέα Ορλεάνη και το μπαρ βρισκόταν στον απέναντι δρόμο του διαμερίσματός του. Όταν έμαθα πως ήταν μηχανικός ήχου, του έδωσα ένα CD με μερικά demos που είχα ηχογραφήσει, του άρεσαν και συμφώνησε να με βοηθήσει! Ήταν πολύ υποστηρικτικός, χωρίς να ζητήσει τίποτα σε αντάλλαγμα. Δεν ήθελε να με αλλάξει, ούτε να προσθέσει το σημάδι του. Ήταν ξεκούραστο και αναζωογονητικό να δουλεύω μαζί του!

ελc: Γιατί “She Keeps Bees”;
J.L:
Το επώνυμό μου είναι Larrabee και έψαχνα να βρω κάτι που να έχει να κάνει με μέλισσες. Όταν μου ήρθε η έμπνευση του ονόματος, με άγγιξε και εξελίχθηκε μαζί μου. Όσο μάθαινα περισσότερα για τις μέλισσες, τόσο μεγαλύτερο νόημα αποκτούσε. Οι μέλισσες είναι η ζωογόνος δύναμη των πάντων πάνω στη Γη και αυτό για μένα σημαίνει μουσική.

ελc: Τι αναμνήσεις έχετε από την πρώτη-πρώτη πρόβα που κάνατε σαν γκρουπ;
J.L:  Αστείες και κάπως αμήχανες, αλλά τόσο μα τόσο διασκεδαστικές! Είχα φτιάξει ένα σετ ντραμς με εξαρτήματα από διαφορετικά kits που είχα βρει στη Φιλαδέλφεια, και χρησιμοποιούσαμε ένα τύμπανο που είχα μαζέψει απ’τα σκουπίδια. Κάθισμα δεν είχε, κι έτσι για χρόνια χρησιμοποιούσαμε μια πτυσσόμενη σκάλα. Ζητούσα μονάχα απλά μπιτς για τα σόλο τραγούδια που είχα γράψει!

ελc: Φήμες θέλουν εσένα Jessica να έχεις μάθει στον Andy πώς να παίζει ντραμς. Αληθεύει;
J.L: Ναι, εγώ του έμαθα τα βασικά και εκείνος το εξέλιξε παραπέρα. Ο πατέρας μου ήταν ντράμερ και τα ντραμς ήταν το πρώτο μου όργανο. Πάντα αγαπούσα το ρυθμό και ένιωθα μια έλξη προς αυτόν, γι’ αυτό και ήταν φυσικό να θέλω να περάσω το ίδιο αίσθημα στον Andy! Γνώριζε ήδη να παίζει κιθάρα και μπάσο – Ακούγοντας μερικά τραγούδια που είχε γράψει ο ίδιος, μπορούσα να διακρίνω ξεκάθαρα πως ήταν σπουδαίος μουσικός.

ελc: Η μουσική σας είναι ένα ισχυρό μείγμα μπλουζ και ροκ. Αυτοί οι ατμοσφαιρικοί αλλά και δυναμικοί ήχοι αντικατοπτρίζουν την ψυχοσύνθεσή σας;
J.L: Μάλλον μοιάζω περισσότερο στα μπλουζ, γιατί ανταποκρίνομαι στη μουσική που πηγάζει απ’ τα βάθη της ψυχής. Αυτή η μουσική είναι που μεταμορφώνει τον πόνο και την λύπη σε ένα είδος φαρμάκου που λειτουργεί απελευθερωτικά για το κοινό. Όταν είσαι ελεύθερος να αφεθείς αυξάνεται η δόνηση του σώματός σου. Γι’ αυτό και όταν κατά τη διάρκεια ενός live show αφήνεσαι στο έπακρο, αισθάνεσαι πολύ καλύτερα!

ελc: Το 2012 κυκλοφορήσατε μόνοι σας το “Dig on”, το τρίτο σας άλμπουμ. Η διαδικασία ήταν τόσο κοπιαστική όσο ακούγεται; Τι σας οδήγησε σ’ αυτή την επιλογή;
J.L: Μεγάλωσα στην Ουάσινγκτον και σαν νεαρή παρακολουθούσα DIY συναυλίες όλων των ηλικιών με μπάντες που είχαν επηρεαστεί από τους Fugazi και την Dischord Records. Δεν τέθηκε ποτέ η ερώτηση αν θα μπορούσα να το κάνω μόνη μου, παρά μόνο πότε θα το κάνω ξανά. Πάντα έφτιαχνα τη μουσική μου χωρίς τη βοήθεια άλλων. Μόνο όταν κυκλοφόρησε το Nests στην Ευρώπη το 2008, αρχίσαμε να δεχόμαστε βοήθεια με τη διαδικασία. Πρόκειται για πολύ δουλειά, αλλά ο βαθμός ικανοποίησης που αποκτάς έχοντας τον απόλυτο έλεγχο και την κυριότητα απέναντι στη μουσική σου είναι μεγάλος.

ελc: Τι ξεχωρίζετε από τον τελευταίο σας δίσκο “Eight Houses?
J.L: Από τη στιγμή που ο Andy δεν χρειαζόταν να ανησυχεί για την παραγωγική διαδικασία, είχαμε πραγματικά τη δυνατότητα να συγκεντρωθούμε στην απόδοσή μας και τη διάθεση του άλμπουμ. Είμαι περήφανη για το αποτέλεσμα, το γεγονός ότι έχουμε επιτέλους μία ομάδα ατόμων που μας υποστηρίζει και για τον τρόπο που καταφέραμε να μεταβολίσουμε το “δηλητήριο” και τον “πόνο” σε θετικά φάρκαμα. Ελπίζουμε αυτό να είναι κάτι που θα κρατήσουν και όσοι ακούσουν τον δίσκο.

ελc: Με μία λέξη… τι σημαίνει μουσική για εσάς;
Πηγή Ζωής – Jess
Δύναμη – Andy
Απελευθέρωση – Adam

ελc: Ποιους στίχους σας θα θέλατε να μοιραστείτε με τους έλληνες φαν σας;

bow to the power
make sure it knows
how heavy it is
be not completely
consumed
do not surrender
is what it is 

it’s that kind of life
you are worthy
I am worthy
put me in the middle
you better push a bit more
how we are now
do not surrender
is what it is
it’s that kind of life
you are worthy
I am worthy
needed to have it happen

“Is What It Is”

Info: Οι She Keeps Bees επισκέπτονται την Αθήνα για μία ζωντανή εμφάνιση στη σκηνή του six d.o.g.s, την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου