To “Bohemian Rhapsody” των Queen κυκλοφόρησε το 1975 και γρήγορα έγινε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια στον κόσμο. Μόνο στο Hνωμένο Βασίλειο, μέχρι σήμερα, βρίσκεται στην τρίτη θέση των πωλήσεων μετά το “Candle in the Wind” του Elton John και το “Do They Know It’s Christmas” από τους Band Aid.

Η ιστορία των τραγουδιών είναι λίγο ως πολύ γνωστή. Κανένας δεν πίστευε ότι το «Bohemian Rhapsody» θα ήταν επιτυχία. Το τραγούδι φαινόταν μακρύ και περίπλοκο για να μπει σε playlist. Ωστόσο, οι Queen επέμειναν και η ιστορία δείχνει ότι δικαιώθηκαν γράφοντας το πρώτο κομμάτι που συνδύαζε ποπ και οπερατικά στοιχεία.

Το “Hey Jude” γράφτηκε από τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ, και αρχικά λεγόταν “Hey Jules“. Το έγραψε για να ηρεμεί τον πεντάχρονο γιο του Λένον που μόλις είχε χωρίσει με τη πρώτη του γυναίκα, Σύνθια. Το single αυτό ήταν το πρώτο που κυκλοφόρησε το συγκρότημα για την Apple Records, το 1968.

Το τραγούδι ήταν το μεγαλύτερο σε χρόνο από τα τραγούδια των Μπιτλς που είχε γραφτεί μέχρι τότε και πούλησε περίπου 8 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ βρίσκεται στη λίστα του Billboard, με τα σπουδαιότερα τραγούδια όλων των εποχών.

Τόσο το “Bohemian Rhapsody” όσο και το “Hey Jude” ήταν τραγούδια που μιλούσαν για σχέσεις, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο κοινό ανάμεσα στα δύο τραγούδια. Ο Φρέντι Μέρκιουρι ηχογράφησε στο ίδιο στούντιο και έπαιξε στο ίδιο πιάνο που είχε παίξει και ο Μακ Κάρντνεϊ επτά χρόνια νωρίτερα.

Και δεν ήταν μόνο αυτοί, αλλά και μια σειρά άλλων κορυφαίων συνθετών που έπαιζαν στις ηχογραφήσεις τους στο ίδιο πιάνο όπως ο David Bowie, οι Supertramp, και οι Rolling Stones.

Το πιάνο ήταν ένα Bechstein Grand Piano, πιάνο ενός αιώνα, που έδινε έναν καθαρό και πραγματικά γνήσιο ήχο και είχε φτάσει στα Trident Studios στην περιοχή του Soho στο Λονδίνου, όπου έμεινε από τα μέσα της δεκαετίας του ’60.

Το συγκεκριμένο μάλιστα πιάνο τα στούντιος το αγόρασαν το 1986, μέχρι τότε και για σειρά ετών ήταν νοικιασμένο για τις ανάγκες των ηχογραφήσεων. Αυτό το θρυλικό πιάνο χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες ηχογραφήσεις διάσημων τραγουδιών όπως το “Space Oddity” του David Bowie, το “White Album” των Beatles και το “Perfect Day” του Lou Reed.

Η μεγάλη εταιρεία δημοπρασιών LiveAuctioneers εκτιμά ότι είναι το πιο ιστορικό όργανο της σύγχρονης εποχής και η αξία του ξεπερνά το μισό εκατομμύριο δολάρια.