Κείμενο: Κωστής Καλογρούλης

Στο νέο κύμα φεμινισμού που προέκυψε από την εποχή του #MeToo, όλο και περισσότερα λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα εστιάζουν σε ξεχασμένες από την ιστορία δράσεις γυναικών, ιδιαίτερα όταν αυτές είχαν να κάνουν με παρεμβάσεις σε ένα κόσμο προνομιακά αρσενικό. Έτσι και το θρίλερ της Παμ Τζενόφ Τα εξαφανισμένα κορίτσια του Παρισιού επικεντρώνεται στις γυναίκες που ριψοκινδύνευσαν – και πολλές φορές θυσίασαν – τη ζωή τους προκειμένου να αναλάβουν επικίνδυνους ρόλους πρακτόρων σε διάφορες, κατεχόμενες από τους ναζί, χώρες της Ευρώπης.

Το 1946, η Γκρέις βρίσκει μια βαλίτσα στον σταθμό Γκραν Σέντραλ της Νέας Υόρκης και μέσα σε αυτή τη βαλίτσα μια σειρά από φωτογραφίες νεαρών γυναικών. Λίγο αργότερα βλέπει στις ειδήσεις ότι η κάτοχος αυτής της βαλίτσας, μια Αγγλίδα υπήκοος ονόματι Έλανορ Τριγκ, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα λίγο έξω από τον σταθμό. Έτσι, αποφασίζει να διερευνήσει η ίδια την ταυτότητα αυτών των γυναικών στη φωτογραφία και τον λόγο που οδήγησε την Έλανορ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παράλληλα με την έρευνα της Γκρέις, το μυθιστόρημα μάς παρουσιάζει αργά και σταδιακά την ιστορία των κοριτσιών στη φωτογραφία. Πρόκειται για κοπέλες που στρατολογήθηκαν από την Έλανορ κάποιους μήνες πριν τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία, ώστε να αντικαταστήσουν τους άντρες πράκτορες στην κατεχόμενη Γαλλία. Ο λόγος ήταν απλός: οι άντρες από μόνοι τους πλέον κινούσαν τις υποψίες των Γερμανών. Είχαν μείνει τόσο λίγοι διαθέσιμοι λόγω του πολέμου, που εύκολα μπορούσαν να αναγνωριστούν. Έτσι, νεαρές κοπέλες που μιλούσαν καλά Γαλλικά λάμβαναν μία σύντομη αλλά εξαντλητική εκπαίδευση με σκοπό να μεταφερθούν κρυφά στη βόρεια Γαλλία και να λειτουργήσουν ως ασυρματιστές αλλά και για κάθε άλλο ρόλο που θα τους ζητούσαν οι ελεγκτές του δικτύου επαφής ανάμεσα στη Βρετανία και τη Γαλλική αντίσταση. Μεταφορές πολεμοφοδίων, δολιοφθορές, μετάδοση μηνυμάτων και πληροφοριών, δεν υπήρχε τίποτα που να μην αναλάμβαναν αυτές οι κοπέλες προκειμένου να βοηθήσουν το ευρύτερο βρετανικό σχέδιο της προετοιμασίας του εδάφους για την επερχόμενη εισβολή. Βεβαίως, η υπόθεση περιπλέκεται και, όπως σε κάθε θρίλερ που θέλει να σέβεται τον εαυτό του, η προδοσία δεν αργεί να κάνει την παρουσία της αισθητή.

Η γραφή της Παμ Τζενόφ είναι απλή και προσιτή. Η συγγραφέας δεν δυσκολεύει τον αναγνώστη, ενώ το ύφος της χαρακτηρίζεται από μια κινηματογραφική διάσταση καθώς η Τζενόφ φαίνεται λες και κλείνει ήδη το μάτι σε μια πιθανή κινηματογραφική μεταφορά. Όλα τα παραπάνω συντελούν στο ότι το μυθιστόρημα διαβάζεται ευχάριστα και αβίαστα, με τη συγγραφέα του  να χειρίζεται με ευχέρεια τις διάφορες παραμέτρους της πλοκής.

Info:

«Τα εξαφανισμένα κορίτσια του Παρισιού» της Παμ Τζενόφ κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μίνωας