Το τριήμερο που μας πέρασε, από τις 31 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου δηλαδή, πραγματοποιήθηκε για 13η χρονιά η γιορτή της τζαζ μουσικής στην Τεχνόπολη. Μόνο που το φετινό φεστιβάλ διαφέρει από τα προηγούμενα, έχει εξελιχθεί και μεταμορφωθεί σε κάτι νέο. Βασική αλλαγή είναι το νέο όνομά του, λέγεται πλέον διεθνές «Athens Technopolis Jazz Festival» από «Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Τζαζ». Από το όνομα γίνεται αντιληπτό πως οι συμμετοχές του εμπλουτίστηκαν με καλλιτέχνες από διάφορες χώρες του εξωτερικού. Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε πως φέτος συμμετείχαν καλλιτέχνες από την Πορτογαλία, το Ισραήλ, την Ισπανία. Σημαντική ήταν και η αλλαγή στη διοικητική δομή του, καθώς απέκτησε καλλιτεχνικό διευθυντή, το συνθέτη Μάριο Στρόφαλη.

Ο τραγουδοποιός Γκοτιέ Βελισσάρης και η τραγουδίστρια Μαρίζα Ρίζου μας σύστηναν αυτές τις τρεις βραδιές τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στο φεστιβάλ, καθώς είχαν αναλάβει το ρόλο των παρουσιαστών. Το 13ο Διεθνές Athens Technopolis Jazz Festival, λοιπόν, άρχισε λίγα λεπτά πριν από τις 21:30 το βράδυ της Παρασκευής 31 Μαΐου. Την έναρξη έκανε η Big Band του Δήμου Αθηναίων, η οποία είχε δείξει από το sound check τις διαθέσεις της. Βρισκόταν σε μεγάλα κέφια, παρόλο που τον τελευταίο καιρό εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων δεν εμφανίζεται εν πλήρη απαρτία. Οι μουσικοί της ταξίδεψαν το κοινό με κλασικά τζαζ κομμάτια και έδωσαν ένταση και παλμό στο κοινό. Έχοντας κάνει ζέσταμα με την Big Band, ακολούθησε το Ar Trio από την Πορτογαλία, που αποτελείται από τρομπέτα, πιάνο και μπάσο και οι μουσικές τους συνθέσεις είναι πραγματικά εμπνευσμένες από μια ισχυρή ποιητική και αφηγηματική λάμψη. Η βραδιά έκλεισε με το Trio Phronesis από τη Δανία. Μας παρουσίασαν κομμάτια που δουλεύονται και ηχογραφούνται αυτήν την περίοδο αλλά και ορισμένα από το «Walking dark».

Από το πρωινό του Σαββάτου φάνηκε πως ο καιρός θα δυσκόλευε την κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, το κοινό δεν πτοήθηκε και γέμισε το χώρο της Τεχνόπολις. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο καιρός είναι βροχερός στο jazz festival. Κι άλλες χρονιές θυμάμαι να προσπαθούμε να προφυλαχτούμε από τη βροχή σε κάποιο από τα υπόστεγα των κτιρίων της Τεχνόπολις. Ο Antonio Serrano στη φυσαρμόνικα και ο πιανίστας Federico Lechner ανέβηκαν στη σκηνή γύρω στις 21:20. Έπαιξαν κομμάτια από το δίσκο τους «Τhe odd couple», στα ισπανικά «La extrana pareja», και η συγκινητική μείξη της φυσαρμόνικας και του πιάνου μελαγχόλησε κάπως το κοινό. Οι τόνοι όμως ανέβηκαν με το τελευταίο τραγούδι τους που ήταν μια long version του «Kalashnikov» του Γκόραν Μπρέγκοβιτς από την ταινία του Εμίλ Κοστουρίτσα «Underground». Στη συνέχεια ακολούθησαν οι Contemporary Noise Sixtet από την Πολωνία, οι οποίοι σε αντίθεση με αυτό που υποδηλώνει το όνομά τους μόνο θόρυβο δεν προκάλεσαν με τις μουσικές τους συνθέσεις, αλλά, κατά κοινή ομολογία των παρευρισκομένων, τράβηξαν την προσοχή με τον ήχο και την παρουσία τους. Η βραδιά έκλεισε με την ελληνική συμμετοχή, το Yorgos Krommydas Modern Jazz Quintet. Ανάμεσα σε πολλούς καλλιτέχνες επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα μας στο φεστιβάλ. Ακούστηκαν συνθέσεις από το δίσκο του «Aggressive thoughts» αλλά και διασκευές και κέρδισε το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Στην τρίτη και τελευταία μέρα
εμφανίστηκε γύρω στις 20:00, το Roman Gomez Trio, στο οποίο συμμετέχει και ο Έλληνας Δημήτρης Τσεκούρας, και μας παρουσίασαν αργεντίνικες μελωδίες μέσα από την τζαζ. Ακολούθησαν ο Shai Maestro και ο Πέτρος Κλαμπάνης, οι οποίοι εκπροσωπούσαν το Ισραήλ. Ανάμεσα στις μουσικές συνθέσεις που έπαιξαν ήταν και μια διασκευή από το «Θαλασσάκι», η οποία όμως τελείωσε κάπως απότομα με κάποια τεχνικά προβλήματα για τον Πέτρο Κλαμπάνη. Ο Shai για να καλύψει το κενό μέχρι να αποκατασταθεί το πρόβλημα συνέχισε με μια παραδοσιακή βουλγάρικη μελωδία. Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή η Michaela Rabitsch και ο Robert Pawlik από την Αυστρία. Αν και ήταν κάπως περασμένη η ώρα, σίγουρα 10:00 και κάτι, η Michaela μας υποδέχθηκε με το «Sunday afternoon». Ξεχωριστός ο συνδυασμός τρομπέτας και κιθάρας, ενώ πολλές φορές μελωδικά έπαιρνε το πρόγραμμα πάνω του ο Robert, καθώς η Michaela τον συνόδευε με τη φωνή της. Η βραδιά έκλεισε με το τρίο του Ramon Valle, τον Κουβανό πιανίστα, ο οποίος όμως εκπροσωπούσε την Ολλανδία. Έπαιξαν κομμάτια από το δίσκο του «Playground» και μοιράστηκε με το κοινό μελωδίες που ξεφεύγουν από περιορισμούς και τα συνήθη κλισέ.

Στη φετινή μουσική διοργάνωση ήταν έντονη η διάθεση για εξωστρέφεια και η πρόθεση να παρουσιαστούν στο αθηναϊκό κοινό τζαζ καλλιτέχνες από διάφορες χώρες, όχι αποκλειστικά από την Ευρώπη, όπως το Ισραήλ. Ο καλλιτεχνικός του διευθυντής, άλλωστε, Μάριος Στρόφαλης, έχει τονίσει με τις επιλογές του ότι στόχος του είναι να ενισχύσει τον καλλιτεχνικό διάλογο με διάφορες χώρες και να προχωρήσει σε νέες συνεργασίες. Το κοινό, από την πλευρά του, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα και αγκάλιασε την τζαζ σκηνή γεμίζοντας το χώρο της Τεχνόπολις, αν και έχει ακόμα αρκετό δρόμο μπροστά του για να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα των καλλιτεχνών που συμμετέχουν και παίζουν μπροστά του.

Ανάμεσα στο πλήθος την Κυριακή διακρίναμε τον Σταύρο Λάντσια, ο οποίος είχε έρθει και εκείνος να παρακολουθήσει το φεστιβάλ. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειώσουμε ότι μπορεί το Athens Technopolis Jazz Festival να ολοκληρώθηκε την Κυριακή το βράδυ, όμως και η Δευτέρα στην Τεχνόπολις ήταν αφιερωμένη κατά ένα μέρος της στην τζαζ μουσική με μια συναυλία στην οποία συμμετείχαν οι HumanTouch, o Γιώργος Kοντραφούρης και το Baby trio, η Sugahspank, οι Mode Plagal και η Big Band του Μουσικού Σχολείου Αλίμου. Έτσι, γιατί όση τζαζ και να ακούσει κανείς ποτέ δεν είναι αρκετή!