Το 2017 ο βετεράνος σεναριογράφος Τζίμι ΜακΓκόβερν έγραψε μια εκπληκτική μίνι σειρά με τίτλο Broken, με επίκεντρο έναν καθολικό ιερέα που βιώνει μια υπαρξιακή κρίση πίστης σε μια φτωχή πόλη του αγγλικού βορρά. Τον ιερέα υποδυόταν ο Σον Μπιν, ο οποίος απέσπασε επάξια το βραβείο BAFTA πρώτου ανδρικού ρόλου και γύρω του περιστρεφόταν ένα εξαιρετικό καστ που ενσάρκωνε τους ψυχικά λαβωμένους ανθρώπους αυτής της εξαθλιωμένης κοινότητας που ο ιερέας αγωνιζόταν καθημερινά να στηρίξει και να καθοδηγήσει, προσπαθώντας ταυτόχρονα να ξορκίσει τους δικούς του δαίμονες.

Ο ΜακΓκόβερν κατάφερε μέσα σε έξι επεισόδια να θίξει τη θέση της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο, τον εξευτελισμό της ανεργίας, τον γολγοθά της ψυχικής ασθένειας, τη μάστιγα του εθισμού και τη δυνατότητα της λύτρωσης στην καθημερινότητα.

Τρία χρόνια αργότερα στρέφει αυτή τη φορά την προσοχή του στις φυλακές και την ίδια την έννοια του σωφρονισμού. Επιστρατεύει και πάλι τον Σον Μπιν (ο οποίος στην ώριμη πλέον ηλικία του εξελίσσεται σε έναν από τους κορυφαίους τηλεοπτικούς ηθοποιούς) στον ρόλο ενός δασκάλου που καταδικάζεται σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση λόγω ανθρωποκτονίας εξ’ αμελείας αφού οδηγούσε μεθυσμένος. Αυτή τη φορά όμως υπάρχει ξεκάθαρος συμπρωταγωνιστής: ο σωφρονιστικός υπάλληλος τον οποίο υποδύεται έξοχα ο Στίβεν Γκρέιαμ και του οποίου η ζωή αναποδογυρίζει όταν ο ηθικός κώδικας με τον οποίο ζούσε τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Το Time λοιπόν ακολουθεί την εξαιρετική συνταγή που ο ΜακΓκόβερν ακολούθησε στο Broken: βαθιά ανθρώπινο και σπαρακτικό, βαρύ σε θεματική και με σκληρές εικόνες που υπογραμμίζουν τη βασανιστική καθημερινότητα του εγκλεισμού και των καταχρήσεων, δεν διστάζει να εμβαθύνει στην ηθική φιλοσοφία του κώδικα αξιών ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται υπό τεράστια πίεση και μια ευρύτερη, αναλυτική ματιά σε ένα ολόκληρο σύστημα.

Το αποτέλεσμα είναι και πάλι εντυπωσιακό. Η δραματική ένταση συναγωνίζεται την κοινωνική κριτική και όλα αυτά με μια υποδειγματική δομική συμμετρία. Μάλιστα, ένας πρώην φυλακισμένος που γνωρίζει καλά το σύστημα των Βρετανικών φυλακών εκ των έσω έγραψε στον Guardian ότι τα όσα απεικονίζονται στη σειρά ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα.