Θα μπορούσε να είναι ένας αστυνομικός γρίφος της τέχνης. Η εικόνα που είναι κρυμμένη πίσω από τον τοίχο του δωματίου στο οποίο το περίφημο κορίτσι του Βερμέερ «διαβάζει μια επιστολή μπροστά σε ένα ανοιχτό παράθυρο», (Girl Reading a Letter at an Open Window) αποκάλυψε πολλά στον κόσμο της τέχνης και τους ειδικούς αλλά γέννησε ξανά νέα ερωτηματικά.

Τι σημαίνει, ποιος επιζωγράφισε τον έρωτα και γιατί τον βρίσκουμε και σε άλλο έργο του. Απάντηση δύσκολα θα δοθεί αλλά όσο η συζήτηση συνεχίζεται να μας απασχολεί η αξία και η υπεραξία του πίνακα ανεβαίνει, ομοίως και η περιέργεια του κοινού που σπεύδει να θαυμάσει το αριστούργημα της Χρυσής εποχής της Ολλανδικής ζωγραφικής και ένα από τα 37 συνολικά έργα που αποδίδονται στον Γιοχάνες Βερμέερ στην Πινακοθήκη (Gemäldegalerie) της Δρέσδης.

Από το 2010 οι ειδικοί του μουσείου είχαν ανακοινώσει τη συντήρηση του πίνακα. Το έργο είχε φιλοτεχνηθεί ανάμεσα στα 1657-59 και πριν το 1860, όταν ο Γάλλος κριτικός τέχνης Théophile Thoré-Bürger τον απέδωσε σε ένα από τα σπάνια έργα του Βερμέερ, είχε αποδοθεί στον Ρέμπραντ και τον Pieter de Hooch. Μάλιστα στα αρχεία της εποχής βρίσκουμε πως το 1742, ο Αύγουστος ΙΙΙ της Πολωνίας, δούκας της Σαξονίας, αγόρασε το έργο με την εσφαλμένη πεποίθηση ότι είχε ζωγραφιστεί από τον Ρέμπραντ. Απεικονίζει ένα ξανθό κορίτσι να διαβάζει μια επιστολή μπροστά στο παράθυρο. Μια κόκκινη κουρτίνα κρέμεται στο παράθυρο και στο ανοιχτό τζάμι αντανακλάται το πρόσωπο της κοπέλας. Στη δεξιά πλευρά του πίνακα εικονίζεται μια κουρτίνα στο χρώμα της ώχρας, ενώ στο τραπέζι υπάρχουν φρούτα και ένα μισό ροδάκινο.

Το κορίτσι διαβάζει μια επιστολή μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο.

Το Κορίτσι διαβάζει μια επιστολή μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο με την αποικάλυψη του Έρωτα στον τοίχο του δωματίου.

Η γυναίκα δίπλα στο βιργινάλι. Ένα άλλος πίνακας του Βερμέερ όπου στον τοίχο υπάρχει ο ίδιος πίνακας που απεικονίζει ένα γυμνό έρωτα.

Οι ερμηνείες για τον πίνακα είναι πολλές. Η λαχτάρα μιας γυναίκας που διαβάζει μια ερωτική επιστολή ή έχει μια παράνομη σχέση, αλλά και τη ζωή των γυναικών αποκλειστικά στο σπίτι, υποστηρίζει ο Norbert Schneider, συγγραφέας του βιβλίου  “Vermeer, 1632-1675”. Η πρόσφατη ανακάλυψη ενός έρωτα στον τοίχο πίσω από το κορίτσι έρχεται να ενισχύσει τη θεωρία του. Οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι το «σβήσιμο» του έρωτα από τον τοίχο έγινε μετά το θάνατο του Βερμέερ από άλλο ζωγράφο κατά τον 18ο αιώνα. Ο ίδιος «έρωτας» υπάρχει και σε έναν άλλο πίνακα του Βερμέερ, Η γυναίκα δίπλα στο βιργινάλι (Lady Standing at a Virginal) που βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.

Ο γυμνός νεαρός έρωτας στον τοίχο πίσω από το κορίτσι ήταν κρυμμένος από παχιές στρώσεις βερνικιού και πολλοί πιθανολογούν ότι είναι ένα από τα έργα που υπήρχαν στο σπίτι του Βερμέερ, ο οποίος χρησιμοποιούσε στους πίνακές του έργα τέχνης που υπήρχαν στο σπίτι του. Μάλιστα υπάρχει ένας πίνακας που ονομάζεται «ερωτιδέας» στην απογραφή των υπαρχόντων του από τη χήρα του. Οι ειδικοί συντηρητές έχουν καταφέρει να αποκαλύψουν λιγότερο από το μισό έργο, το οποίο όμως εκτίθεται για ένα μήνα σε φάση συντήρησης στην Πινακοθήκη των Μεγάλων Δασκάλων του Μουσείου.

Για την ιστορία «Το κορίτσι που διαβάζει μια επιστολή μπροστά σε ένα ανοιχτό παράθυρο» είναι ένας από τους πίνακες που διασώθηκαν από την καταστροφή κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Δρέσδης στον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πόλη ισοπεδώθηκε αλλά ο πίνακας είχε αποθηκευτεί μαζί με άλλα έργα τέχνης σε μια σήραγγα στη Σαξονία. Όταν εισέβαλε στη Γερμανία ο Κόκκινος Στρατός οι Σοβιετικοί εμφανίστηκαν ως σωτήρες των έργων τέχνης και ο πίνακας ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση. Μετά το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν αποφάσισαν, το 1955, να επιστρέψουν τα έργα τέχνης που είχαν πάρει από τη Γερμανία σαν κίνηση καλής θέλησης αλλά και φιλίας μεταξύ των λαών,
αλλά να κρατήσουν «Το Κορίτσι που διαβάζει μια επιστολή μπροστά σε ένα ανοιχτό Παράθυρο» και την «Κοιμωμένη Αφροδίτη»  του Giorgione. Οι Γερμανοί αρνήθηκαν και οι δυο πίνακες εκτίθενται στη Gemäldegalerie της Δρέσδης.