Η αρχή της όγδοης δεκαετίας του Θεάτρου Τέχνης γίνεται δίνοντας βήμα έκφρασης σε καταξιωμένους Έλληνες συγγραφείς. Οκτώ σύγχρονα ελληνικά έργα -διάρκειας μιας ώρας-, εμπνευσμένα από τη γύρω μας πραγματικότητα, γράφτηκαν αποκλειστικά για να φιλοξενηθούν στο Υπόγειο. Το ελculture σε συνεργασία με το Θέατρο Τέχνης προδημοσιεύει αποσπάσματα από τα θεατρικά έργα. – See more at: https://www.elculture.gr/elcblog/article/koufali-texnis-689903#sthash.g3RZWRLn.dpuf
Η αρχή της όγδοης δεκαετίας του Θεάτρου Τέχνης γίνεται δίνοντας βήμα έκφρασης σε καταξιωμένους Έλληνες συγγραφείς. Οκτώ σύγχρονα ελληνικά έργα -διάρκειας μιας ώρας-, εμπνευσμένα από τη γύρω μας πραγματικότητα, γράφτηκαν αποκλειστικά για να φιλοξενηθούν στο Υπόγειο. Το ελculture σε συνεργασία με το Θέατρο Τέχνης προδημοσιεύει αποσπάσματα από τα θεατρικά έργα. – See more at: https://www.elculture.gr/elcblog/article/koufali-texnis-689903#sthash.g3RZWRLn.dpuf

Στην όγδοη δεκαετία του, το Θεάτρο Τέχνης δίνει βήμα έκφρασης σε καταξιωμένους Έλληνες συγγραφείς. Οκτώ σύγχρονα ελληνικά έργα -διάρκειας μιας ώρας-, εμπνευσμένα από τη γύρω μας πραγματικότητα, γράφτηκαν αποκλειστικά για να φιλοξενηθούν στο Υπόγειο. Το ελculture σε συνεργασία με το Θέατρο Τέχνης προδημοσιεύει αποσπάσματα από τα θεατρικά έργα.

Σε συνέχεια των δυο πρώτων παραστάσεων που ολοκληρώθηκαν την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου, ακολουθούν τα δυο έργα «Ασκήσεις για γερά γόνατα» του Ανδρέα Φλουράκη και «Τον άυλο εσένα» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη.

Διαβάστε ένα απόσπασμα του έργου του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη “Τον άυλο εσένα” : Ο Σολ, διαγωνιζόμενος για το σημαντικό και πολυπόθητο “Βραβείο του Καλλιτέχνη”, πλευρίζει τον Μπορκ, που είναι μέλος της κριτικής επιτροπής. Ισχυρίζεται πως το έργο του (ένας κύβος στο εσωτερικό του οποίου προβάλλονται ακαθόριστες εικόνες) αξίζει αναμφισβήτητα να βραβευτεί. Ίσως ακόμα να διαθέτει μια μαγική ιδιότητα: οι εικόνες που θα δεις εκεί μέσα μοιάζουν να φωτογραφίζουν τα μύχια της ψυχής σου, τον άυλο εσένα.

ΣΟΛ: Ο κύβος αυτός διαθέτει μια μαγική ιδιότητα.
ΜΠΟΡΚ: Ναι. Δηλαδή;
ΣΟΛ: Οι εικόνες που βλέπεις…
ΜΠΟΡΚ: Ναι;
ΣΟΛ: Οι εικόνες που βλέπει ο καθένας δηλαδή…
ΜΠΟΡΚ: Οι εικόνες αυτές, ναι;
ΣΟΛ: Προκαλούν μέσα σου κάτι.
ΜΠΟΡΚ: Σαν να προέρχονται από…
ΣΟΛ: Από μέσα.
ΜΠΟΡΚ: Από μέσα.
ΣΟΛ: Πολύ μέσα βαθιά.
ΜΠΟΡΚ: Υπάρχει δηλαδή κάποια μηχανή προβολής στο βάθος, στο κέντρο του…
ΣΟΛ: Δεν υπάρχει καμιά μηχανή προβολής στο βάθος. Υπάρχει φυσικά μια πηγή ενέργειας. Μια απλή μπαταρία -μη φανταστείς- μια μπαταρία σαν αυτές για το μηχάνημα του αυτόματου ποτίσματος. Τροφοδοτεί την έσω πηγή φωτός.
ΜΠΟΡΚ (σαν να κρατά σημειώσεις νοερά): Μια έσω πηγή φωτός λοιπόν.
ΣΟΛ: Κάτοπτρα.
ΜΠΟΡΚ: Μάλιστα. Κάτοπτρα. Μια έξω πηγή φωτός;
ΣΟΛ: Όχι, όχι! Δεν πρόσεξες πως ο θάλαμος όπου βρίσκεται ο κύβος είναι εντελώς σκοτεινός; Ποια έξω πηγή φωτός!
ΜΠΟΡΚ: Ναι, βέβαια. Σωστά. Τι άλλο λοιπόν;
ΣΟΛ (χαμογελώντας): Δεν γίνεται να την κοπιάρεις, ξέρεις. Ακόμα κι αν σ’ οδηγούσα βήμα βήμα. Εντάξει, υπάρχει κι ένας απλοϊκός μηχανισμός που κινεί τα κάτοπτρα για ορισμένα δευτερόλεπτα. Ε και λοιπόν; Ούτε αυτό εξηγεί τίποτα. Νομίζεις πως, κι εγώ ακόμη, θα μπορούσα να φτιάξω τον ίδιο μηχανισμό ξανά;
ΜΠΟΡΚ: Έλα τώρα.
ΣΟΛ: Ε δε θα μπορούσα. Παρά μόνο τυχαία ίσως.


Στο σκηνικό της παράστασης εκτίθενται 8 έργα του Μανώλη Ζαχαριουδάκη, με κοινό θέμα «το κουτί», μια ιδέα που σχετίζεται με τον «κύβο των ψευδαισθήσεων»

ΜΠΟΡΚ: Μα υπάρχει μια προγραμματισμένη λειτουργία, δεν είναι;
ΣΟΛ: Τι εννοείς με τη λέξη “λειτουργία”;
ΜΠΟΡΚ: Υπάρχει μια λειτουργία. Εκτελείται μια λειτουργία.
ΣΟΛ: Μια λειτουργία.
ΜΠΟΡΚ: Ναι.
ΣΟΛ: Δεν ξέρω.
ΜΠΟΡΚ: Όταν, παιδί μου, κοιτάς μέσα από τις τρύπες, μόλις βγάζεις το κάλυπτρο της οπής για να κοιτάξεις, μπαίνει μπρος μια λειτουργία. Και βλέπεις τις εικόνες.
ΣΟΛ: Όμως τη λειτουργία αυτή, όπως την ονομάζεις, δεν την έχω προσχεδιάσει. Δεν την ελέγχω εγώ, σου εξηγώ.
ΜΠΟΡΚ: Αν αυτό που λες είναι αλήθεια-
ΣΟΛ: Αλήθεια είναι.
ΜΠΟΡΚ: Τότε μιλάμε για κάτι όντως συγκλονιστικό.
ΣΟΛ: Δεν την είχα καν υποψιαστεί, τη λειτουργία αυτή.
ΜΠΟΡΚ: Μιλάμε για κάτι απίστευτο.
ΣΟΛ: Συμφωνώ. Το τι θα εμφανιστεί κάθε φορά μέσα από το φακό είναι απρόβλεπτο. Δεν ξέρω ποια σχήματα, ποιες αποχρώσεις, ποιες κινήσεις θα γεννηθούν. Ξέρω όμως κάτι άλλο: πόσο ισχυρά μπορούν να σ’ επηρεάσουν.
ΜΠΟΡΚ: Οι εικόνες είπες, έρχονται από μέσα βαθιά.
ΣΟΛ: Σωστά. Μέσα βαθιά από αυτόν που κοιτάει.
ΜΠΟΡΚ: Εννοείς-
ΣΟΛ: Γι’ αυτό και είναι μοναδικές. Ή σχεδόν μοναδικές.
ΜΠΟΡΚ: Εννοείς-
ΣΟΛ: Μέσα βαθιά απ’ το υποσυνείδητο.
ΜΠΟΡΚ: Εκπληκτικό.
ΣΟΛ: Ναι, είναι.
ΜΠΟΡΚ: Σαν τα όνειρα.
ΣΟΛ: Σαν τα όνειρα.
ΜΠΟΡΚ: Σαν τις γυάλες των μαγισσών.
ΣΟΛ: Ναι ναι ναι. Σαν όλα αυτά και σαν πολλά άλλα ακόμη.
ΜΠΟΡΚ: Ψέματα λες.
ΣΟΛ: Αυτός είναι ο λόγος που οι πιο πολλοί, απ’ όσους έχουν κοιτάξει ως τώρα, διστάζουν να φανερώσουν τι είδαν μέσα κει. Όπως κι εσύ άλλωστε.

Παύση

ΜΠΟΡΚ: Είναι σα να βλέπεις δηλαδή-
ΣΟΛ: Τον άυλο εσένα. Λέω ψέματα;

Παύση

Η συνέχεια του έργου “Τον άυλο εσένα” επί σκηνής : Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 22.30 από 9 Δεκεμβρίου στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης, Σκηνικά-Κοστούμια: Κατερίνα Σωτηρίου, Φωτισμοί: Κωστής Καπελώνης, Μουσική Επιμέλεια: Λεωνίδας Μαριδάκης, Παίζουν: Θάνος Αλεξίου, Νίκος Νίκας, Διάρκεια 60΄χωρίς διάλειμμα