Να πω ότι αγαπώ πάρα πολύ τα Χριστούγεννα είναι μάλλον περιττό, νομίζω ότι αυτό φαίνεται. Να πω ότι όλο τον χρόνο περιμένω πότε να έρθουν οι άγιες αυτές ημέρες με το λιγότερο φως και τη σκοτεινότερη νύχτα, και αυτό κάποιοι καλοθελητές μαρτυριάρηδες το έχουν αποκαλύψει από καιρό και το γνωρίζει ο πολύς ο κόσμος. Να πω, τέλος, ότι την περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς συμβαίνουν τα πιο τρελά, τα πιο ακατονόμαστα πράγματα στην πόλη και στην εξοχή…

To τελευταίο έργο ενός σημαντικού δημιουργού που έφυγε πρόωρα από κοντά μας. Ο Λευτέρης Ξανθόπουλος στο βιβλίο αυτό αφηγήθηκε χριστουγεννιάτικες ιστορίες για τις κρύες νύχτες του χειμώνα δίπλα στη φωτιά, για τις εποχές που φεύγουν απαράλλαχτα κάθε φορά, μαζί με όλα τα ανείπωτα, τα αναπάντεχα, τα ανιστόρητα και τα θαυμαστά του κόσμου τούτου, που βρίσκονται μαζεμένα και φωλιάζουν σε αυτές τις μοναδικές, τις ανυπόκριτες γιορτινές ημέρες.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Μεσημέρι Χριστουγέννων στο κέντρο της πόλης και ο άντρας με τα σκούρα γυαλιά βγαίνει από τη Μερτσέντες, βοηθά το παιδί να σταθεί στα πόδια του, το χτυπά στην πλάτη και του λέει: «Ίσα το κορμί σου, ρε μάγκα, τι σόι άντρας είσαι;»

Βράδυ στην κάμαρή του, ο ποιητής του βουνού και της στάνης Κώστας Κρυστάλλης, καθώς γράφει σκυμμένος επάνω από το φτηνό χαρτί του τυπογραφείου, έχει την πρώτη του άγρια αιμόπτυση.

Προς το τέλος του δείπνου στην Εκάλη, η Σοφία ρωτάει τον Τάσο με παράπονο: «Μήπως μου χρωστάς κάτι από τότε;»

Μετά το μεθύσι στην ταβέρνα, ο Γιώργος ο τρελός γίνεται ταύρος ασυγκράτητος και ορμά στους βασανιστές του σαν αστροπελέκι.

Σ’ ένα μικρό ψαροχώρι, ένα παιδί μπαίνει στη θάλασσα ως το γόνατο. Βελόνες το τρυπούν, το κρύο νερό το τσιμπάει. Ένα δελφίνι βουτάει, χάνεται για λίγο και ανεβαίνει από την υγρή φάτνη της θάλασσας κουβαλώντας το μικρό του…

Λίγα λόγια για τον Λευτέρη Ξανθόπουλο

Ο Λευτέρης Ξανθόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1945. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών χωρίς να δώσει πτυχιακές εξετάσεις. Στην Αγγλία σπούδασε κινηματογράφο στο The London Film School.

Δημοσίευσε δεκαοχτώ βιβλία (ποίηση, πεζό, δοκίμιο, μαρτυρία, μετάφραση) και σκηνοθέτησε περισσότερες από σαράντα ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ: «Καλή πατρίδα, σύντροφε – Beloiannisz», «Ο δραπέτης», «Ο Γιώργος από τα Σωτηριάνικα», «Ελληνική Κοινότητα Χαϊδελβέργης», «Ποιος είναι ο τρελός λαγός (Μίλτος Σαχτούρης)», «Κληρονόμος πουλιών (Μίλτος Σαχτούρης)», «Στα Τουρκοβούνια», «Επί Κολωνῴ», «Σκοτεινός συνωμότης (Μιχάλης Κατσαρός)», «Σπίτι δίπλα στη θάλασσα (Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος)», «Πού το πάει ο Καραγκιόζης», «Η πικρή ιστορία του Αντρέι Γκορένκο (Άννα Αχμάτοβα)», «Ο κήπος με τ’ αμέτρητα παράθυρα (Νίκος Εγγονόπουλος)», «Ευλογημένα χέρια (Χρήστος Καπράλος)», «Η εποχή των Κενταύρων (Ο μουσουργός Αλέκος Ξένος)», «Πάρε τα δώρα (Κική Δημουλά & Τίτος Πατρίκιος)», «Μπλοκ 25 (Μαρτυρία ομηρίας, ολοκαυτώματος)» και πολλά άλλα ακόμα. Έφυγε από τη ζωή τον Ιούνιο του 2020.