Intro

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου επιστρέφει στη φετινή σεζόν πιο δυναμικός από ποτέ, με δυο παραστάσεις να παίζουν ταυτόχρονα, μια μπάντα που κουρδίζει τις κιθάρες της για τον Δεκέμβρη και μια καινούρια σκηνοθετική δουλειά.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και με λεπτομέρειες.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη τον βρίσκουμε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου όπου για τρίτη χρονιά ανεβαίνει στη σκηνή με την Αντιγόνη Φρυδά και τον Γιώργο Μαυρίδη σε σκηνοθεσία της Θεοδώρας Καπράλου και του ίδιου.

Κάθε Σάββατο και Κυριακή, «Η δύναμη του σκότους» του Λέοντος Τολστόι από την Ομάδα Νάμα που ανεβαίνει στο Σύγχρονο Θέατρο σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, Γιώργου Χατζηνικολάου.

Τον Δεκέμβρη ο Γιώργος ανεβαίνει με την μπάντα του «Polkar» στον Σταυρό του Νότου.

Και τέλος η καινούρια του σκηνοθετική δουλειά «Αρίστος» πάνω στο μυθιστόρημα του Θωμά Κοροβίνη με κεντρικό θέμα τη ζωή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου», που θα ανέβει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου από τις 5 Φεβρουαρίου.

Κι επειδή όλα αυτά με άγχωσαν και ανεβαίνουν τα επίπεδα της κορτιζόλης μου σας αφήνω με το ημερολόγιο του Γιώργου και ένα αγαπημένο μου τραγούδι τους.


The One Weeks Journal

Γιώργος Παπαγεωργίου

Ημέρα 1η

Στη Δύναμη του Σκότους, στο Σύγχρονο Θέατρο. Με την ομάδα ΝΑΜΑ συνεργάστηκα για πρώτη φορά. Το έργο αυτό λειτούργησε για μένα ως αποκάλυψη. Ήρθε να μου φανερώσει κάτι που υποψιαζόμουν (τη σκληρότητα που έχουν οι άνθρωποι που ζουν στα χωριά) και κάτι που ήμουν σίγουρος (την ευστροφία του Τολστόι). Σε αυτή την ομάδα (Αγορίτσα Οικονόμου, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Γιώργο Ζιόβα, Θανάση Χαλκιά, Αθηνά Αλεξοπούλου, Μιχαήλ Γιαννικάκη, Αθανασία Κουρκάκη, Μαρία Προϊστάκη, Βαλέρια Δημητριάδου) χρωστάω μια από τις πιο ωραίες μου χρονιές στο θέατρο. Γι’ αυτό την επαναλαμβάνουμε και φέτος, ναι έχω μια από τις πιο ωραίες μου χρονιές στο θέατρο.

Ημέρα 2η

Λοιπόν ΑΥΤΟ υπάρχει στην Αθήνα (ναι, είναι και κάποιοι που δεν το έχουν δει) και εκτός από ένα πολύ ωραίο μουσείο, έχει και ένα καφέ που ξαφνικά σε τηλεμεταφέρει εκεί που όταν κλείνεις τα μάτια φαντάζεσαι «ηρεμία» (τύπου meditation σε πιο urban).

Το άκουγα σήμερα καθώς σκεφτόμουν τη δουλειά που έχω να κάνω στον «Αρίστο»…

Ημέρα 3η

Η πιο ωραία μου μέρα στην Αθήνα ήταν… στη Θεσσαλονίκη. Πετάχτηκα για ένα live με τους «Polkar» στο Καπάνι και το μεσημέρι μετά το soundcheck, δύο φίλοι μου (Μιχάλης Webber, Νίκος Παπαγγελής) ήρθαν να με βγάλουν για φαγητό. Είχε και ωραίο ήλιο.. μαγεία.

Ημέρα 4η

Στην «Ωραία του Πέραν», στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Τι να πω για αυτή την παράσταση…3ος χρόνος πλέον και μετακόμιση από το Δώμα στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου. Για μένα και τη Θεοδώρα Καπράλου είναι πολύ προσωπική δουλειά αυτή η παράσταση. Από το κείμενο μέχρι τη βίδα του σκηνικού και από την ερμηνεία του ρόλου μέχρι το πρόγραμμα της παράστασης, όλοι μας (μαζί με την Αντιγόνη Φρυδά και το Γιώργο Μαυρίδη) έχουμε «τυλίξει» αυτή τη παράσταση με αγάπη. Και για αυτό και έχει άστρο. Γιατί πρώτα την αγαπήσαμε εμείς.

©Δομινίκη Μητροπούλου

©Δομινίκη Μητροπούλου

©Δομινίκη Μητροπούλου

Ημέρα 5η

Η αδερφή μου ήρθε από τη Θεσσαλονίκη να με επισκεφτεί στην Αθήνα και μου έφερε δώρο αυτά τα δύο βιβλία. Δεν ξέρω ακόμα, θα τα ξεκινήσω και θα σου πω.

Ημέρα 6η

Ενδυματολογικό prop που δεν άντεξα να μην κλέψω. Οι πλατφόρμες που φορούσα στον Οκτάβιο στις «Ιδιοτροπίες της Μαριάννας»

Τους αγαπάω τους Imam. Και αυτό το cover μ αρέσει πολύ.

Ημέρα 7η

Με την μπάντα μου τους «Polkar», αποφασίσαμε να μην κάνουμε κάποιο live στην Αθήνα πριν τα live μας στο Σταυρό του Νότου τον Δεκέμβρη. Αυτό είναι σωστό από τη μία γιατί έχουμε χρόνο να δουλέψουμε, από την άλλη νομίζω θα έχω πάθει τέτοιο εξιτέ μέχρι τότε που θα ανέβω στη σκηνή και θα εκραγώ! Εδώ ποζάρουμε με όλη μας τη μεγαλοπρέπεια.

Κεντρική φωτογραφία άρθρου: ©Δομινίκη Μητροπούλου

 —

Info:

Η Ωραία του Πέραν | 9 Οκτωβρίου 2017 – 16 Ιανουαρίου 2018 | Θέατρο του Νέου Κόσμου

Η δύναμη του σκότους | 7 Οκτωβρίου έως 30 Δεκεμβρίου 2017 | Σύγχρονο Θέατρο

Αρίστος | 5 Φεβρουαρίου 2018 – 3 Απριλίου 2018 | Θέατρο του Νέου Κόσμου