Η υπόθεση του κτιρίου της Philharmonie στο Παρίσι, τέσσερα χρόνια μετά τα εγκαίνιά της εξακολουθεί να βρίσκεται στα «χαρακώματα» και το γραφείο του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ και το γαλλικό κράτος να δίνουν μάχες στα δικαστήρια.

Αυτή τη φορά οι δικηγόροι του Ζαν Νουβέλ μήνυσαν την Philharmonie de Paris για το πρόστιμο ύψους 170,6 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο τους ζητούν για την καθυστέρηση της παράδοσης της αίθουσας συναυλιών και την υπέρβαση του προϋπολογισμού. Οι δικηγόροι του θεωρούν το πρόστιμο πρωτοφανές στον κόσμο της αρχιτεκτονικής, το οποίο αν εκτελεστεί ισοδυναμεί με θανατική ποινή, αφού για να πληρωθεί το Atelier Jean Nouvel θα έπρεπε αναγκαστικά να τεθεί υπό εκκαθάριση. Η Φιλαρμονική του Παρισιού εγκαινιάστηκε δύο χρόνια αργότερα από ό, τι είχε προγραμματιστεί και τρεις φορές πέρα ​​από τον προϋπολογισμό, με το τελικό κόστος των 386 εκατομμυρίων ευρώ να είναι σημαντικά υψηλότερο από τον αρχικό προϋπολογισμό των 118 εκατομμυρίων ευρώ.

Η ιστορία της διαμάχης ξεκινά από την εποχή της παράδοσης της αίθουσας, στις αρχές του 2015. Ο Ζαν Νουβέλ τότε, δεν παρέστη στα VIP εγκαίνια του εντυπωσιακού χώρου και σνόμπαρε το opening, με τη δήλωση ότι ο χώρος δεν είναι ακόμα έτοιμος. Ο τιμημένος με το βραβείο αρχιτεκτονικής Pritzker, Ζαν Νουβέλ, το 2008 ανέλαβε το έργο της κατασκευής της Philharmonie, στην περιοχή του βορειοανατολικού Παρισιού. Αυτό το νέο μουσικό κέντρο  είχε σαν σκοπό να προσελκύσει όλη την αφρόκρεμα της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής του Παρισιού και να κερδίσει ένα ακροατήριο νεότερο από τους μεσήλικες που παρακολουθούν συνήθως συναυλίες κλασσικής μουσικής στο Παρίσι, σε στιλ Μπελ Επόκ, στη Salle Pleyel στην άλλη πλευρά της πόλης κοντά στα Ηλύσια Πεδία, ενώ αποτελούσε ένα μεγάλο έργο σε μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη περιοχή.


Το 2013, η γαλλική κυβέρνηση, λόγω περικοπών στη χρηματοδότηση του έργου είχε ζητήσει να εγκαταλειφθεί το έργο, αλλά η κατασκευή είχε προχωρήσει πολύ και η λήξη των εργασιών θα ήταν καταστροφική για όλους. Ο Νουβέλ λίγο αργότερα ζήτησε δικαστική συνδρομή προκειμένου να αποστασιοποιηθεί από το έργο, αναφέροντας ότι η αίθουσα συναυλιών δεν είχε σχέση με τα αρχικά του σχέδια και επέμενε να αφαιρεθεί το όνομά του από το έργο μέχρι να γίνουν οι  26 τροποποιήσεις που είχε ζητήσει. Ο αρχιτέκτονας δήλωσε τότε ότι δεν είναι  υπεύθυνος για τις υπερβάσεις του κόστους και του χρόνου, κατηγορώντας την κυβέρνηση για σαμποτάζ μέσω των διαρροών που έκαναν στον γαλλικό τύπο.

Όταν έγιναν τα εγκαίνια οι εργάτες ακόμα δoύλευαν και το κτίριο ήταν ανοικτό κόντρα στις αρχιτεκτονικές και τεχνικές απαιτήσεις. Τότε ο διευθυντής της Philharmonie, Laurent Bayle, εξήγησε ότι η καθυστέρηση των εγκαινίων θα ήταν τρομερά δαπανηρή, με το πρόγραμμα που είχε κλείσει πολλούς μήνες νωρίτερα να είναι στον αέρα, ενώ δεν μάσησε τα λόγια του για τον Νουβέλ και τις καθυστερήσεις του. Ο Νουβέλ αντέδρασε και μίλησε ανοιχτά για  «περιφρόνηση προς τον αρχιτέκτονα του πιο σημαντικού γαλλικού πολιτιστικού προγράμματος των αρχών του 21ου αιώνα».

Όποιος έχει δει το κτίριο του Νουβέλ καταλαβαίνει τι εννοεί ο αρχιτέκτονας. Το μεταλλικό κτίριο, με φολίδες, μοιάζει σαν δράκος που ατενίζει τον παρισινό ουρανό με όλη την κατασκευή να λάμπει. Κτίριο που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο, ορατό από πολλές πλευρές, χαιρετίστηκε ως ένα «Κέντρο Πομπιντού της μουσικής», σε έναν παραλληλισμό ανάμεσα στο υπερσύγχρονο κτίριο της Philharmonie και το πολυεπίπεδο Beaubourg, έργο των Ρέντσο Πιάνο και Ρίτσαρντ Ρότζερς από σωλήνες και γυαλί που και εκείνο είχε ξεσηκώσει στην εποχή του θύελλα αντιδράσεων.

Το εσωτερικό της Philharmonie είναι εξίσου εντυπωσιακό, καθώς μοιάζει με στάδιο που περιβάλλεται από 2.400 καθίσματα, όπως στη Φιλαρμονική του Βερολίνου και ο πιο απομακρυσμένος θεατής βρίσκεται μόλις 32 μέτρα (105 πόδια) από τον διευθυντή ορχήστρας, πολύ πιο κοντά από ό,τι σε άλλους χώρους. Και με ακουστική που έχουν υπογράψει δύο ιδιοφυείς στον τομέα τους, ο Χάρολντ Μάρσαλ από τη Νέα Ζηλανδία και ο Yasuhisa Toyota από την Ιαπωνία.


Ο Ζαν Νουβέλ αντιμετώπισε προβλήματα και με το μουσείο Carnegie του Πίτσμπουργκ το 2003, όταν τα έργα της επέκτασης του μουσείου κόστους 70εκ. ευρώ αποσύρθηκαν καθώς το συμβούλιο του μουσείου βρήκε μια «δραματική διαφορά» μεταξύ του προϋπολογισμού και του προβλεπόμενου κόστους. Το πιο πρόσφατο και διάσημο έργο του είναι το εντυπωσιακό Μουσείο του Κατάρ.