Η έκθεση «Αθέατοι Κόσμοι», παρουσιάζει το χρονικό μιας διαδρομής. Την αθέατη πλευρά μιας συλλογής σύγχρονης τέχνης όπου συναντά, την ιστορική διαδρομή των ευρημάτων του Αρχαιολογικού Μουσείου Κιμώλου και συνυπάρχει μαζί τους. Δυο δρόμοι που καταλήγουν σε έναν κοινό παρονομαστή. Στο αρχέγονο συναίσθημα της δημιουργίας. Στην τέχνη. Στην πανανθρώπινη κληρονομιά, ως ένστικτο, ως συναίσθημα, όπου από διαφορετικούς δρόμους, οδηγεί σε μικρούς παραδείσους, στη φωτεινή πλευρά διαφορετικών κόσμων, που συνυπάρχουν στον ίδιο τόπο.

Στην έκθεση αυτή, η οποία θα διαρθρωθεί σε τρία μέρη, θα παρουσιαστούν πτυχές της ελληνικής τέχνης, από τη δεκαετία του 1950 έως τις μέρες μας, διαδοχικά. Στο πρώτο μέρος της θα παρουσιαστούν κυρίως έργα κυρίως της γενιάς του 1950-1960 αλλά και κάποια πιο σύγχρονα. Έργα τα περισσότερα από τα οποία δεν έχουν εκτεθεί στο ευρύ κοινό. Ανάμεσα τους έργα των:

Ακριθάκης Αλέξης (1939-1994), Γαΐτης Γιάννης (1923-1984), Θεοφυλακτόπουλος Μάκης (1939- ), Κανιάρης Βλάσης (1928-2011), Κεσσανλής Νίκος, (1930-2004), Κουλεντιανός Κώστας (1918-1995), Κουνέλλης Γιάννης (1936-2017), Μπότσογλου Χρόνης (1941- ), Παρμακέλης Γιάννης (1932- ), Πατσόγλου Αριστείδης (1941- ), Πράσινος Μάριος (1916-1985), Ρόρρης Γιώργος (1963- ), Σακαγιάν Εδουάρδος (1957- ), Τάκις (Βασιλάκης) (1925- ), Τέτσης Παναγιώτης (1925 – 2016).

Κυρίως έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, τα περισσότερα από τα οποία είναι ανθρωποκεντρικά και παρουσιάζουν μορφές που επικοινωνούν με το κοινό, αγγίζουν την ψυχή του είτε μέσα από την κίνηση των σωμάτων είτε τη στατικότητα τους, αποσκοπώντας στην ανάγκη για επαναπροσδιορισμό της ελληνικής τέχνης στη σημερινή κοινωνία.