Συνυφαίνοντας ιστορίες της διεθνούς διπλωματίας, της καλλιέργειας πατάτας και τομάτας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και προσωπικές οικογενειακές ιστορίες, η αγροτική σάτιρα με τη μορφή περφόρμανς-ομιλίας “Bladder Diplomacy” έρχεται στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στις 16 και 17 Οκτωβρίου.

Η περφόρμανς που παρουσιάζεται σε παγκόσμια πρεμιέρα στην Αθήνα διερευνά ριζικές παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον και τις διατροφικές συνήθειες που έχουν σπείρει σε αυτά τα εδάφη οι θεωρίες του εκσυγχρονισμού και της παγκοσμιοποιημένης αγροτικής οικονομίας, αλλά και τις ανατροπές και τη μυστηριώδη ανθεκτικότητα των ιθαγενών σπόρων.

O τίτλος αναφέρεται στη διαβόητη «διπλωματία της ουροδόχου κύστης»: αυτήν εξασκούσε ο (αποθανών πια) Πρόεδρος της Συρίας, Χαφέζ αλ-Άσαντ, κάνοντας δεκάωρες διαβουλεύσεις και υποχρεώνοντας έτσι τους αντιπάλους του σε υποχώρηση – πόσες ώρες μπορεί να αντέξει κανείς χωρίς να πάει στην τουαλέτα;

Bladder Diplomacy - Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Bladder Diplomacy

Σε αυτή την περφόρμανς, ο καταξιωμένος καλλιτέχνης Ziad Antar συνεργάζεται ξανά με τη συγγραφέα Rasha Salti, σε έναν σατιρικό σχεδιασμό ενός γρίφου με κακόβουλα ζιζάνια και εμφύλιους πολέμους.

Τι σχέση έχουν οι «βιοπολιτικές πατάτες» του Λιβάνου με τις «βιοφιλοσοφικές τομάτες» του θεσσαλικού κάμπου; Η απάντηση δίνεται με το πρωτότυπο ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «Όταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες» που παρουσιάζεται αμέσως μετά την performance-lecture του Ζiad Antar. Η ταινία, που ήταν η ελληνική επιλογή για τα βραβεία Όσκαρ του 2020, μας ταξιδεύει σε ένα ερημωμένο χωριό του θεσσαλικού κάμπου. Με την πίστη πως κάθε φυτό θέλει και τη μουσική του, δύο ξαδέλφια και πέντε γυναίκες, αποφασίζουν να κάνουν μια νέα αρχή. Με λίγη βοήθεια από τη μουσική του Βάγκνερ που παίζουν στήνοντας ηχεία στα χωράφια τους και τις ιστορίες που διηγούνται για να πάρουν κουράγιο, επιχειρούν να διεισδύσουν στην παγκόσμια αγορά με τη βιολογική καλλιέργεια ενός παλιού σπόρου ντομάτας.

Bladder Diplomacy - Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Bladder Diplomacy

ZIAD ANTAR

Ο Ziad Antar είναι Λιβανέζος καλλιτέχνης βίντεο και φωτογράφος. Σπούδασε Γεωργική Μηχανική στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και κατόπιν στράφηκε στο βίντεο και στις τέχνες, με μια καλλιτεχνική φιλοξενία στο Palais de Tokyo του Παρισιού το 2003 και ένα μεταπτυχιακό στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts, στην ίδια πόλη, το 2004. Έργα του έχουν αποκτηθεί από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, μεταξύ άλλων από το Centre Georges Pompidou (Παρίσι), το Βρετανικό Μουσείο, το Ίδρυμα Louis Vuitton και το Ίδρυμα Aishti. Ο Antar είναι επίσης συνιδρυτής του La Vitrine, ενός μη κερδοσκοπικού χώρου για τοποειδικές παρεμβάσεις. Ζει και εργάζεται μεταξύ Βηρυτού και Παρισιού.

NAYLA MABSOUT

Η Nayla Mabsout είναι συνδιευθύντρια και συνέταιρος στο The Council for Visual Affairs, ένα δημιουργικό γραφείο που ειδικεύεται στην επικοινωνία, το animation και την αφήγηση ιστοριών, το οποίο εδρεύει στη Βηρυτό και στο Μόντρεαλ. Η Mabsout έχει πτυχίο στην Οπτικοακουστική Σκηνοθεσία από τη Λιβανέζικη Ακαδημία Καλών Τεχνών και μεταπτυχιακό στις Σπουδές Νέων Μέσων από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Διδάσκει οπτικοακουστικές τέχνες στο Διεθνές Κολέγιο της Βηρυτού, ενώ έχει δουλέψει σε διάφορα πρότζεκτ ως μοντέρ και βοηθός σκηνοθέτη.

RASHA SALTI

Η Rasha Salti είναι ερευνήτρια, συγγραφέας και επιμελήτρια εικαστικών και κινηματογραφικών έργων, η οποία ζει και εργάζεται μεταξύ της Βηρυτού (Λίβανος) και του Βερολίνου (Γερμανία).

«ΟΤΑΝ Ο ΒΑΓΚΝΕΡ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΙΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ»

Ο θεσσαλικός κάμπος που περιβάλλεται από βουνά ανέκαθεν εξασφάλιζε τροφή στους Έλληνες αγρότες. Ωστόσο, η οικονομική κρίση άφησε και σε αυτή την περιοχή βαθιά σημάδια. Στον Ηλιά, ένα χωριό 33 κατοίκων όπου δεν υπάρχει ούτε μαγαζί ούτε σχολείο ούτε παπάς, ένας αγρότης, ο Χρήστος, αποφασίζει να κάνει μια νέα αρχή και στρέφεται στη βιολογική καλλιέργεια ντομάτας. Στο πίσω μέρος του σπιτιού του ξαδέλφου του, του Αλέξανδρου, πέντε γυναίκες επεξεργάζονται τις ντομάτες στο χέρι και τις κάνουν, μεταξύ άλλων, πελτέ. Έπειτα από αιώνες μιας ζωής σ’ έναν απομονωμένο τόπο, η καλλιέργεια της ντομάτας αλλάζει τον παραδοσιακό κοινωνικό ιστό και οι ηλικιωμένοι κάτοικοι πρέπει να προσαρμοστούν σε μια νέα πραγματικότητα. Ανάμεσα στα καινούργια πράγματα που πρέπει να συνηθίσουν είναι ότι ο Αλέξανδρος βάζει να παίξει μουσική του Ρίχαρντ Βάγκνερ στο χωράφι κι ότι λανσάρει στην αγορά τα προϊόντα με τη βοήθεια ιστοριών και τοπικών θρύλων προσελκύοντας έτσι ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο οι οποίοι επισκέπτονται το χωριό.

Bladder Diplomacy - Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

WHEN TOMATOES MET WAGNER

Μια ταινία της Μαριάννας Οικονόμου
Παραγωγή: Anemon Productions, Ελλάδα 2019, 72΄

Η Μαριάννα Οικονόμου σπούδασε Κοινωνική Ανθρωπολογία, Φωτογραφία/Δημοσιογραφία και Παραγωγή Βίντεο στο Λονδίνο. Από το 2000 σκηνοθετεί ντοκιμαντέρ, ελληνικής και ξένης συμπαραγωγής τα οποία έχουν διανομή διεθνώς, και πολλά αποσπούν βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ. Ενδεικτικά ντοκιμαντέρ: “Το σχολείο”, “Για μια θέση στο χορό”, “Bells, Threads and Miracles“’, “Άκουσέ με”, “Οδός Σφακτηρίας”, “Food for Love“, “Ο πιο μακρύς δρόμος”, “Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες”, που ήταν και η Ελληνική επιλογή για τα Όσκαρ 2020. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικού Ντοκιμαντέρ.

Bladder Diplomacy - Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

WHEN TOMATOES MET WAGNER

Bladder Diplomacy - Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

WHEN TOMATOES MET WAGNER

*Cover photo: WHEN TOMATOES MET WAGNER