Η γκαλερί Bernier / Eliades παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Charles Sandison The Garden of lightτην Πέμπτη 1 Οκτωβρίου. Είναι η τρίτη φορά που ο καλλιτέχνης εκθέτει στην γκαλερί Bernier/Eliades.

Ο Charles Sandison γεννήθηκε στη Σκωτία. Σπούδασε στη Σχολή Τέχνης της Γλασκώβης και αποφοίτησε το 1993. Ζει κι εργάζεται στη Φινλανδία τα τελευταία 25 χρόνια. Ο Sandison δημιουργεί βίντεο προβολές από υπολογιστή που συνδυάζουν γλώσσα, μορφή, αρχιτεκτονική και κίνηση. Οι βιντεο-εγκαταστάσεις του έχουν παρουσιαστεί στην Ευρώπη, την Ασία, την Αυστραλία, τη Νότια Αμερική και τις ΗΠΑ. Στην Μπιενάλε της Βενετίας (2001), παρουσίασε το έργο του «LivingRooms» που του πρόσφερε διεθνή αναγνώριση. Τα έργα του βρίσκονται σε μεγάλες μουσειακές και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο, όπως το Μουσείο Reina Sofia, το Μουσείο Τέχνης του Ντένβερ, το MAXXI Rome, το Kiasma και το Μουσείο Τέχνης της Βόννης. Από το 2003 είναι καθηγητής στο Le Fresnoy της Λιλ και έχει κάνει διαλέξεις στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης, Παρίσι. Το 2010 του απονεμήθηκε το βραβείο τέχνης Ars Fennica της Φινλανδίας και το 2012 το βραβείο Τέχνης και Επιστημών Πολιτισμού του Φινλανδικού Πολιτιστικού Ιδρύματος.

 Η νέα του έκθεση “The Garden of  light, στην γκαλερί Bernier/Eliades, περιλαμβάνει συνυφασμένες προβολές βίντεο και μεγάλες οθόνες που προσκαλούν το κοινό να βυθιστεί στην ψηφιακή λάμψη ενός εναλλακτικού σύμπαντος που αποτελείται από μορφές ζωής, τεχνητής νοημοσύνης. Λέξεις, αριθμοί, σημεία και σύμβολα περιφέρονται ελεύθερα στους τοίχους. Μερικές φορές συγχωνεύονται εν συντομία για να σχηματίσουν ανθρώπινες φιγούρες, στη συνέχεια εκρήγνυνται σε μια καταιγίδα γραμμάτων και μεταμορφώνονται από το ένα λεξικό στο άλλο. Ο Sandison συνδυάζει την ικανότητά του να γράφει σύνθετα προγράμματα υπολογιστών με μια σοφή ​​χωρική επιδεξιότητα που απεικονίζει τον κρυφό κόσμο των δεδομένων που μας περιβάλλει. Ο υπολογιστής για τον Sandison λειτουργεί σαν μαντείο.

Όπως αναφέρει ο ίδιος:

«Στο επίκεντρο των έργων μου βρίσκεται η «προσομοίωση», ειδικά η επιστημονική μοντελοποίηση φυσικών συστημάτων ή ανθρώπινων συστημάτων για να αποκτήσω βαθύτερη  εικόνα της λειτουργίας τους. Η προσομοίωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δείξει τα ενδεχόμενα πραγματικά αποτελέσματα εναλλακτικών συνθηκών και πορείας δράσης. Η προσομοίωση χρησιμοποιείται επίσης όταν το πραγματικό σύστημα δεν μπορεί να δεσμευτεί, επειδή μπορεί να μην είναι προσβάσιμο, ή μπορεί να είναι επικίνδυνο ή μη αποδεκτό, ή σχεδιάζεται, αλλά δεν έχει ακόμη κατασκευαστεί, ή μπορεί απλώς να μην υπάρχει».

 Κεντρικός άξονας αυτής της έκθεσης είναι τα αλληλένδετα θέματα περιβάλλοντος, ταυτότητας, ηθικής και μνήμης.

Η πολυκαναλική εγκατάσταση βίντεο “Et in Arcadia ego, 2020”είναι ένα βιολογικό κολλάζ που χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για τη δημιουργία ενός φανταστικού οικοσυστήματος που συνεχώς εναλλάσσεται μεταξύ χάους και εντροπίας. Το έργο τέχνης είναι μια αυτόνομη πραγματικότητα που διερευνά τις δυνατότητες ενός ουτοπικού κόσμου όπου η ανθρωπότητα υπάρχει αρμονικά μέσα στη φύση.

Στα έργα “Nude I” και “Nude 2” (2020) ο υπολογιστής αναλύει ένα σύνολο δεδομένων ιστορικών 2D και 3D εικόνων για ιδανικά της εικονιστικής αρμονίας στην ανθρώπινη μορφή. Χρησιμοποιώντας την τεχνητή νοημοσύνη, τα δεδομένα που προκύπτουν επαναδιαμορφώνονται για τη δημιουργία οπτικοποιήσεων, μια σειρά από επαναλαμβανόμενες υβριδικές αυθεντίες.

Οι λέξεις στο έργο «GOOD AND EVIL AND YES AND NO» (2018), υποδηλώνουν μια αντίθεση τύπου, που αντικατοπτρίζεται στη διαχρονική ιδέα του αγώνα μεταξύ ακραίων αντιθέσεων. Οι λέξεις κινούνται χρησιμοποιώντας γενετικούς κώδικες παρόμοιους με αυτούς σε μικροοργανισμούς όπως βακτήρια ή καρκινικά κύτταρα

Έργα όπως το “The Maker” και το “Metsänpeitto” (2020) βασίζονται στους καλλιτέχνες που υιοθέτησαν τη φινλανδική πατρίδα και την οικογενειακή ζωή. Από τις ιδέες της απώλειας και της θλίψης που υφαίνονται σε ένα ύφασμα ως πράξη μνήμης έως τη μεταμόσχευση του χώρου των έργων του, βαθιά μέσα στο δάσος μακριά από το κοινό και την παρατήρηση.

Σε όλα τα έργα ο καλλιτέχνης επιδιώκει να ανοίξει διάλογο μεταξύ του θεατή και της εξαιρετικά περίπλοκης ψηφιακής κοινωνίας στην οποία ζούμε.

«Για κάποιο λόγο γεννήθηκα με έμφυτη ικανότητα να μιλάω σε υπολογιστές στη δική τους γλώσσα. Για μένα, ο κώδικας του υπολογιστή μοιάζει με ποίηση».