Πώς παράγουμε και πώς καταναλώνουμε τέχνη σε ένα περιβάλλον όπου το φυσικό και το ψηφιακό στοιχείο διαπλέκονται; Ερωτήματα και απαντήσεις από την Claire Bishop του City University της Νέας Υόρκης.

Το 2015, η ανθρωπότητα κατάφερε να ρίξει το μέσο όρο διάρκειας της προσοχής στα 8 δευτερόλεπτα. Άφησε, έτσι, πίσω της τα χρυσόψαρα, που υποτίθεται πως μπορούν να παραμείνουν συγκεντρωμένα για ένα επιπλέον δευτερόλεπτο. Πώς μιλάς για τέχνη σε μια κοινωνία, τα μέλη της οποίας έχουν τόσο περιορισμένη δυνατότητα συγκέντρωσης; Τι μπορεί να μας πει η τέχνη για την κοινωνία αυτή;

Η Claire Bishop, καθηγήτρια ιστορίας της τέχνης στο Graduate Center του City University της Νέας Υόρκης, έρχεται ως προσκεκλημένη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, στο πλαίσιο της έκθεσης «Υβρίδια», προκειμένου να μιλήσει στις 19 Δεκεμβρίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ) για το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η τέχνη στην εποχή των κοινωνικών δικτύων, των μηχανών αναζήτησης και της διαρκούς διασύνδεσης.

Ο τίτλος της ομιλίας της Μπίσοπ, “OS XXΙ”, αποτελεί μια σαφή αναφορά στα λειτουργικά συστήματα υπολογιστών, τονίζοντας την κυριαρχία τους στην κοινωνία του 21­ου αιώνα. Η Μπίσοπ θέτει το καίριο ερώτημα του πώς παράγουμε και καταναλώνουμε τέχνη σε ένα περιβάλλον όπου το φυσικό και το ψηφιακό στοιχείο διαπλέκονται.
Τι σημαίνει δημιουργός και τι κοινό σε μια εποχή κατά την οποία ήχοι, εικόνες και μέσα διαφορετικών περιόδων αναμειγνύονται σε ένα αδιάκοπο remix της ζωής μας; Ποια είναι η αισθητική αυτού του υβριδικού περιβάλλοντος και με ποια γλώσσα μπορούμε να μιλήσουμε για αυτή; Αρκούν τα εργαλεία της ιστορίας της τέχνης ή πρέπει να αναζητήσουμε νέα μεθοδολογικά εργαλεία και τεχνικές, αντλώντας έμπνευση από άλλους κλάδους της τέχνης και της επιστήμης;

Με την ομιλία αυτή, η Μπίσοπ παρουσιάζει την πιο πρόσφατη δουλειά της στον τομέα της συμμετοχικής τέχνης και της ριζοσπαστικής μουσειολογίας, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην επίδραση των δικτυακών και ψηφιακών τεχνολογιών στην τέχνη, αλλά και στο πώς η τέχνη μάς βοηθάει να καταλάβουμε τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες αλλάζουν τον ίδιο μας τον εαυτό.