Την Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015, η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο «Διασταυρώσεις: Γιώργης Γερόλυμπος – Πάνος Κοκκινιάς – Νίκος Μάρκου» υπό την επιμέλεια της Ιστορικού Τέχνης Άννας Χατζηνάσιου. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι της 23 Ιουνίου 2015.

Στην έκθεση «Διασταυρώσεις» θα παρουσιαστούν έργα τριών από τους σημαντικότερους Έλληνες σύγχρονους φωτογράφους, δημιουργώντας έτσι ένα πλαίσιο, στο οποίο εντάσσεται ένα σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης Ελληνικής φωτογραφίας. Ουσιαστικά πρόκειται για την παρουσίαση τριών ατομικών εκθέσεων παρά μιας ομαδικής έκθεσης από διαφορετικές περιόδους της δουλειάς του κάθε καλλιτέχνη, οι οποίες «διασταυρώνονται» σε κάποια θεματολογικά σημεία όπως: η σχέση του ανθρώπου με το φυσικό ή τεχνητό περιβάλλον, οι βιωματικές αναμνήσεις του κάθε καλλιτέχνη ξεχωριστά, όπως τις αφηγείται ο καθένας τους αφήνοντας έτσι το προσωπικό του αποτύπωμα. Ο επισκέπτης θα έχει έτσι την ευκαιρία να διακρίνει την εξέλιξη του καλλιτεχνικού έργου του κάθε φωτογράφου αλλά και τα στοιχεία, που παρά τις αλλαγές συνεχίζουν να διατρέχουν το έργο του και αποτελούν βασικό στοιχείο του προβληματισμού του. Εντούτοις, δεδομένης της ιδιαιτερότητας του εκθεσιακού χώρου, που από πολλά σημεία του θα υπάρχει κοινή θέαση των έργων των τριών καλλιτεχνών, ο τρόπος παρουσίασης και η επιλογή των έργων θα επιχειρήσει να καλλιεργήσει ενδιαφέροντες συσχετισμούς μεταξύ των φωτογραφιών από επίπεδο σε επίπεδο.

Το ενδιαφέρον του Γιώργη Γερόλυμπου εστιάζεται στη σχέση μεταξύ φύσης και ανθρώπινης επέμβασης, όπως αυτή εντοπίζεται στη σύγχρονη τοπιογραφία. Φωτογραφίζει «ενδιάμεσα» τοπία, τμήματα του περιβάλλοντος, που βρίσκονται σε διαρκή μεταβολή λόγω της ανθρώπινης εκμετάλευσης της γης. Επιλέγει να φωτογραφίσει το «ανθρωποποιημένο» τοπίο όχι μόνο λόγω της εμφανούς παρουσίας έντονων κοινωνικο-πολιτικών αλλαγών, που εγγράφονται επάνω του αλλά κυρίως λόγω της σημασίας αυτού του είδους τοπιογραφίας στη σύγχρονη αναπαράσταση και φωτογραφική πρακτική. Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνεται η αναζήτηση των παραμέτρων και επιπτώσεων του εξωραϊσμού στην σύγχρονη τοπιογραφία και ο μηχανισμός κατασκευής ταυτότητας μέσω του βιωμένου χώρου.

Ο Πάνος Κοκκινιάς πραγματεύεται στις σκηνοθετημένες φωτογραφίες του τη σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο και με τον εαυτό του. Αναζητά τις εκφάνσεις του υπαρξιακού ερωτήματος μέσα στη σημερινή πραγματικότητα και το πώς αυτές μπορούν να καταγραφούν με φωτογραφικά μέσα. Επικεντρώνεται άλλοτε στη διάρρηξη της σχέσης του ανθρώπου με την καταγωγή του, τη φύση, κι άλλοτε στην αμηχανία του να κατανοήσει την προέλευση και την ταυτότητά του, μέσα στο ίδιο του το δημιούργημα, την πόλη.

Πέρα από την εμφανή γοητεία, που ασκεί το φυσικό τοπίο στον Νίκο Μάρκου, τα έργα του διέπονται από το ενδιαφέρον του για τον άνθρωπο και την επιθυμία να μας μεταφέρει μία αίσθηση «ημι-αντικειμενικότητας». Οι Τόποι του Μάρκου μελετάνε την έννοια του φυσικού και του κατασκευασμένου. Σχεδόν πάντα, υπάρχει ένας τεχνητός κάνναβος πίσω από αυτό που στις φωτογραφίες του μοιάζει φυσικό. Αυτά τα δύο στοιχεία μπλέκονται για να δημιουργήσουν έγχρωμες εικόνες ενός τεχνητού – φυσικού τοπίου, που αιωρείται μεταξύ των δύο κατηγοριών για να δημιουργήσει μία εντελώς καινούρια κατηγορία, μία πτυχή στον χώρο. Δημιουργεί μία σειρά μνημειακών τόπων, που έχουν αναρτηθεί προς παρατήρηση, οι οποίοι δεν στοχεύουν στο να δημιουργήσουν ένα απαράμιλλο τοπίο φυσικής ομορφιάς και αρμονίας, ούτε στο να προξενήσουν το αίσθημα της έκπληξης μπροστά σε κάτι φυσικά αναπάντεχο, αλλά στο να δημιουργήσουν μία νέα ολότητα, όπου η ισορροπία ανάμεσα στο καθολικό και στο συγκεκριμένο αποτυπώνεται, όπως προτείνει ο Simmel, με τη μαεστρική ανάδειξη της λεπτομέρειας.