Ο Μπορίς Σαρμάτς, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της αβανγκάρντ σκηνής του χορού τα τελευταία χρόνια, διερευνά την έννοια της πολλαπλότητας, θέτοντας μια σχετικά απλή ερώτηση: πώς γίνεται να υπάρξει σωματική κίνηση χωρίς τη χρήση μυϊκής ενέργειας;

Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2018

Συνεχίζοντας την έρευνα πάνω στις μηχανές που ξεκίνησε σε προηγούμενα έργα του, ο Σαρμάτς προτείνει μια χορογραφία παραδομένων σωμάτων χρησιμοποιώντας ένα αμφιλεγόμενο υλικό: τα παιδιά. Ένα εύθραυστο, εύπλαστο, αλλά και μη ελέγξιμο υλικό, που οι χορευτές μεταφέρουν, τοποθετούν, αποθέτουν στο έδαφος και χειρίζονται δημιουργώντας ένα τοπίο μεταμορφώσεων.

Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η κίνηση, τόσο στην ανθρώπινη όσο και στη μηχανική μορφή της: Ένας τεράστιος γερανός μετακινεί τους ενήλικους χορευτές, οι οποίοι με τη σειρά τους μετακινούν τα παιδιά.