Κρατώντας τον καμβά του μύθου της «Φάρμας των ζώων» μέσα από μικρές σκηνές αλλά και με μικρά αποσπάσματα από το «1984» με τη συνεχή παρουσία της μουσικής, τέσσερις συνηθισμένοι άνθρωποι «αφηγούνται» μια σύγχρονη ιστορία, κρατώντας την τεχνική της παράδοσης των ραψωδών, των τροβαδούρων, των αφηγητών ίσως και των ράπερς. Δίχως ρόλους, δίχως διαχωρισμούς, δίχως αναπαραστάσεις. Όμως ανάμεσα και στους πιο κοντινούς ανθρώπους που τους δένουν κοινά όνειρα και προσδοκίες ελλοχεύει το αναπόφευκτο(;) ρήγμα της προσωπικής επιβολής. Όσο υπάρχουν νόμοι «κατασκευασμένοι» από ανθρώπους δεν υπάρχει δικαιοσύνη και θα στεκόμαστε εμπόδιο στο φυσικό μας προορισμό.

Μέσα σε έναν άδειο χώρο με ελάχιστα αντικείμενα, οι τέσσερις ηθοποιοί-performers βιώνουν μαζί με τους θεατές το χάσμα που άνοιξε ο πολιτισμός μας ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και απομάκρυνε το ανθρώπινο γένος από το φυσικό του προορισμό σε αυτό το σύμπαν. Ο ανθρώπινος πολιτισμός της καθημερινότητας είναι μια ψευδαίσθηση που μας οδηγεί σε αδιέξοδο. Η εμπιστοσύνη στις «μηχανές» και ο διαχωρισμός μας από τα υπόλοιπα ζώα είναι μια τερατώδης παρεξήγηση.

Άνθρωποι και εικόνες, ζωντανοί και σκιές, θεατές και ηθοποιοί, όνειρα και πραγματικότητα, ελπίδες και ενοχές, στην πίστα ενός ανέμελου εφιάλτη. Μια ανορθόδοξη παράσταση για το τι σημαίνει «θέατρο» και «θεατρική απόλαυση».
Ο αιώνας των προσωπικών προβλημάτων και προβληματισμών τέλειωσε. Όταν η ιστορία «πέθανε», η δημοκρατία «πεθαίνει», οι ανίσχυρες κυβερνήσεις «παραπαίουν» χωρίς σκοπό και το θέατρο ταυτίζεται με το «ψέμα»… τότε υποχρεώνεσαι να βλέπεις την αληθινή ζωή. Τη ζωή σου μέσα στη «Φάρμα ζώων»… Τίποτα δεν μπορεί να σωθεί από έναν κόσμο που καταρρέει. Είναι μόνο μια θεατρική παράσταση.