Στις 21 Απριλίου, το «Flix it στη Στέγη» συστήνει έναν από τους σπουδαιότερους Ιάπωνες σκηνοθέτες, ο οποίος περιέργως παραμένει σχεδόν άγνωστος στη Δύση. Ο Nobuhiko Ôbayashi εκπληρώνει ένα κινηματογραφικό όνειρο 40 ετών με το τελευταίο του αριστούργημα, Hanagatami (2017), μια διαχρονική ιστορία για την αγνότητα της νιότης στο χάος του πολέμου.

Hanagatami

Το Hanagatami είναι η πιο πρόσφατη ταινία στη φιλμογραφία του –ίσως, μάλιστα, η τελευταία στην καριέρα του– και η ιστορία της δημιουργίας της είναι σχεδόν τόσο συναρπαστική όσο και η ίδια η ταινία. Βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Καζούο Νταν, το Hanagatami επρόκειτο να γίνει η πρώτη μεγάλου μήκους του μετά από χρόνια πειραματικών ταινιών μικρού μήκους και διαφημιστικών, αλλά τελικά τα Toho Studios τού πρότειναν να γυρίσει το House (1977). Έτσι, η ταινία δεν υλοποιήθηκε τότε, αλλά παρέμενε πάντα στο μυαλό του σκηνοθέτη της, ο οποίος επέστρεψε σε αυτήν μετά από σαράντα χρόνια.

Το 2017, ο Ομπαγιάσι διαγνώστηκε με καρκίνο στο τέταρτο στάδιο και, μαθαίνοντας πως έχει έξι μήνες ζωής, αποφάσισε πως θα έπρεπε επιτέλους να εκπληρώσει το όνειρό του και να φέρει το Hanagatami στη μεγάλη οθόνη. Δουλεύοντας το φιλμ με πυρετώδεις ρυθμούς, στη διάρκεια των χημειοθεραπειών του, αλλά χωρίς να θυσιάζει τίποτε από το καλλιτεχνικό του όραμα, γύρισε σε 40 διαφορετικές τοποθεσίες, παραδίδοντας μια επική, μεγαλόπνοη ταινία.

Hanagatami

Ένας από τους τελευταίους εν ζωή σκηνοθέτες της Ιαπωνίας που έχουν βιώσει τη φριχτή εμπειρία του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, ο Νομπουχίκο Ομπαγιάσι επιστρέφει σε μια κομβική στιγμή της Ιστορίας. Τοποθετημένο το 1941, τη χρονιά που ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος παρασύρει στο χάος του την Ιαπωνία, το Hanagatami είναι το ακριβώς αντίθετο μιας τυπικής ταινίας εποχής στην οποία ένας ηλικιωμένος σκηνοθέτης αναπολεί το παρελθόν. Πρόκειται για μια εντελώς μοντέρνα, αβανγκάρντ φαντασμαγορία ποιητικών στιγμών, ανυπέρβλητης κινηματογραφικής δύναμης και ιδιοφυούς γραφής. Ένα φιλμ τόσο ιδιοσυγκρασιακό που δεν σου αφήνει άλλη επιλογή από το να παραδοθείς στην ονειρική του υφή και να το αφήσεις να σε παρασύρει σε μια σαρωτική δίνη εικόνων, συναισθημάτων, συμβολισμών και κινηματογραφικής μαγείας.

Υπόθεση

Την άνοιξη του 1941, ο 16χρονος Τοσιχίκο επιστρέφει στην Ιαπωνία από το Άμστερνταμ και γράφεται στο σχολείο του Καράτσου, μιας μικρής πόλης στη δυτική ακτή της χώρας, φιλοξενούμενος στο σπίτι της θείας του, Κέικο, η οποία φροντίζει την άρρωστη κόρη της, Μίνα. Σύντομα, ο Τοσιχίκο θα γίνει φίλος με τους έφηβους της πόλης, οι οποίοι ήδη νιώθουν πάνω τους τη βαριά σκιά που ρίχνει ο πόλεμος στις ζωές τους.