Tι ενώνει τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και το Πάντειο Πανεπιστήμιο; Πολιτισμός, έκφραση, έκπληξη και δημιουργία. Αυτά είναι τα στοιχεία που κρατούν ζωντανή τη σχέση ανάμεσα στα δύο ιδρύματα. Ο παλμός της «Γέφυρας Μουσικής πάνω από τη Συγγρού» χτυπά για τέταρτη συνεχή χρονιά και το στοίχημα παραμένει το ίδιο: σύγχρονοι συνθέτες, ιδιαίτεροι συνδυασμοί οργάνων, έργα σε πρώτες εκτελέσεις και ένα κοινό έτοιμο να συμμετάσχει σε αυτή τη μουσική εμπειρία.

Φέτος, και οι τρεις συναυλίες έχουν διάθεση πειραματισμού, με ένα ντουέτο όμποε και άρπας συνοδευόμενο από τον ήχο κρυστάλλινων ποτηριών, δεκάχορδη, ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα, καθώς και παρτιτούρες δίχως νότες. Φοιτητές της κατεύθυνσης «Πολιτισμός και Πολιτιστική Διαχείριση» του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου και εκπρόσωποι από την Καλλιτεχνική Διεύθυνση Μουσικής, την οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής και το τμήμα επικοινωνίας της Στέγης μοιράζονται πρωτοπόρες ιδέες, εμπειρίες και γνώση, έτσι ώστε να δημιουργήσουν, να οργανώσουν και να προωθήσουν τον κύκλο των συναυλιών, αλλά και κάθε συναυλία ξεχωριστά.

Στην τρίτη και τελευταία συναυλία αυτής της φετινής συνεργασίας, την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019, η ομάδα αυτοσχεδιασμού και πειραματικής μουσικής  θα παρουσιάσει έργα του 20ού και του 21ου αιώνα από 6 χώρες. Η συναυλία αρχίζει με έργο της Αμερικανίδας συνθέτριας Pauline Oliveros, που είναι γνωστή για την προσέγγισή της στην ακρόαση όλων των ήχων με κάθε τρόπο, όπου τα πάντα πλέον δύνανται να είναι μουσική και να συμμετέχουν σε μια αέναη διαδικασία έκφρασης μέσα από την υλικότητά τους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα. Μια πρόταση εμπειρίας των ήχων της καθημερινής ζωής, της φύσης και των οργανωμένων μουσικών ήχων. Η προσέγγισή της αυτή έμεινε γνωστή ως «βαθιά ακρόαση» (Deep Listening) και το κομμάτι που θα ακουστεί είναι το “Teach Yourself To Fly” από τη συλλογή Sonic Meditations. Θα παρουσιαστεί με τη συμμετοχή φοιτητών του Παντείου στην πρώτη –για τους περισσότερους– συναυλιακή τους εμπειρία.

Ακολουθεί, σε πρώτη πανελλήνια εκτέλεση, ένα έργο του Ιάπωνα Makoto Nomura με τίτλο Shogi Composition, ενώ τα επόμενα έργα είναι γραμμένα ειδικά για την ομάδα 6daEXIt και παρουσιάζονται σε πρώτη εκτέλεση. Πρόκειται για τη σύνθεση με τίτλο Alchemy του Carl Bergstrøm-Nielsen (Δανία), το έργο rculos της Liliana Rodríguez Alvarado (Μεξικό) και τη σύνθεση With/against του Ian Mikyska (Τσεχία/Ηνωμένο Βασίλειο). Το τελευταίο έργο, το οποίο είναι σύνθεση του Αλέξη Πορφυριάδη (Ελλάδα), ιδρυτικού μέλους της ομάδας 6daEXIt, έχει τίτλο Between the We and the I.

Ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός, που επιχειρεί η ομάδα 6daEXIt και η παραγωγή των ήχων που αυτός συνεπάγεται, δεν ακολουθεί κάποια σύμβαση, ούτε προϋποθέτει την εκ των προτέρων συνεννόηση. Αυτός ο τρόπος να κάνουν μουσική τα μέλη της ομάδας δεν επιδέχεται κανόνες, δεν υπόκειται σε κάποιο σύστημα ή μουσικό στυλ και γι’ αυτό τον λόγο δεν είναι αυτοσκοπός η παραγωγή μόνο μελωδίας, αλλά και η παραγωγή θορύβων. Στην πειραματική μουσική ο θόρυβος και η σιωπή συνιστούν ισότιμα υλικά με τον τόνο και τη νότα.

Οι 6daEXIt, στις μουσικές τους εμφανίσεις, παράλληλα με τα συμβατικά τους μουσικά όργανα και τις παρτιτούρες (λεκτικές ή γραφικές), χρησιμοποιούν και ήχους που παράγονται από οτιδήποτε μπορεί να εισάγει ως υλικό, σε αυτή τη διαδικασία, η φαντασία του εκάστοτε μουσικού. Το παραγόμενο ηχητικό αποτέλεσμα του αυτοσχέδιου αυτού πειραματισμού συνιστά μια μοναδική εμπειρία, τόσο για τους ακροατές, όσο και για τους ίδιους τους μουσικούς, δεδομένου ότι παραμένει μετέωρο και άγνωστο και αποκαλύπτεται σε όλους μόνο κατά τη διάρκεια της μουσικής επιτέλεσης. Με μια τέτοια διαδικασία παραγωγής ήχων επαναπροσδιορίζεται ο όρος μουσική και, με αφορμή τον από σκηνής μουσικό πειραματισμό και αυτοσχεδιασμό της ομάδας, οι ακροατές (και θεατές) έχουν την εμπειρία ενός ιδιότυπου, πρωτόγνωρου και πρωτότυπου, κάθε φορά, δημιουργικού μουσικού διαλόγου.