«Προς το κοινόν, το οποίον από τόσων ετών με τόσην καλωσύνην με παρακολουθεί, με χειροκροτεί, με τραγουδεί, με χορεύει, με σφυρίζει και… σας ξεκουφαίνει ενίοτε (…) έχω να κάνω τώρα μίαν σύστασιν. Να προσέξη κάπως ιδιαιτέρως το νέον μου έργον “Η κόρη της καταιγίδος”, το οποίον παρουσιάζω μεθαύριον από της σκηνής του “Πανελληνίου”» έγραφε το 1923 ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης.

Περισσότερο από μισό αιώνα, παρέμενε ξεχασμένη, η οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη «Η κόρη της καταιγίδος». Βασισμένη στη φάρσα «Το βαγόνι των κυριών» του Μωρίς Ενεκέν, «Η κόρη της καταιγίδος» βγήκε από το αρχείο της, χάρη στην έρευνα της θεατρικής ομάδας «Οι όπερες των ζητιάνων» και αναδείχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Φεστιβάλ Αθηνών 2011.

Μακριά από τις ευκολίες μιας τεχνητής νοσταλγίας για «τον παλιό εκείνο τον καιρό», αυτή σάτιρα του αστικού γάμου αναδεικνύεται χάρη στη μοντέρνα και τολμηρή σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ευκλείδη και τη ζωτικότητα διεύθυνση του Χαράλαμπου Γωγιού ως υπόδειγμα ιστορικά καίριου και ζωτικού μουσικού θεάτρου, αιχμηρού εργαλείου κριτικής των ηθών της σύγχρονης Ελλάδας.

Στο Δημοτικό Θεάτρο Πειραιά, χάρη στη συνεργασία με την Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων, οι φίλοι του μουσικού θεάτρου έχουν την ευκαιρία να ακούσουν για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, την πλήρη και αυθεντική εκδοχή του έργου, ενορχηστρωμένη από το συνθέτη για σύνολο 24 οργάνων.