Η δεύτερη έκθεση του TILT platform με τίτλο «Ίασις» ξεδιπλώνει μια προβληματική πάνω στη σχέση μας με τη φύση, το σώμα μας, τον ψυχισμό μας, τον Άλλον, την παρέμβαση της τεχνολογίας στην καθημερινή ζωή και το τι ορίζουμε σήμερα ως κανονικότητα. Η έκθεση εγκαινιάζεται την Παρασκευή 12 Ιουλίου 2019 στο Ξενοδοχείο Beau Rivage στο Λουτράκι.

Η ομάδα του TILT platform, συνεχίζοντας να στοχάζεται πάνω στη φύση, την απροσδιοριστία αλλά και τη δυναμική των ορίων, παρουσιάζει έργα σύγχρονων Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών γύρω από τις μεθόδους ίασης που αναπτύσσουμε μέσα από την τέχνη και την έρευνα, σε κοινωνικό, επιστημονικό και υπαρξιακό επίπεδο καθώς και τις παθογένειες και τις προκλήσεις της εποχής μας. Άλλωστε ο τόπος διεξαγωγής του είναι το Λουτράκι μια πόλη κατεξοχήν ιαματική.

«Πώς ορίζεται το φυσιολογικό και πώς ορίζεται το πάσχον; Τι δηλώνει η προσομοίωση του ανθρώπου σε μια μηχανιστική συμπεριφορά όταν τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ανθρώπινη φύση μας, όπως τα λάθη, η κούραση, το δικαίωμα στην επιλογή, θεωρούνται πλέον μεμπτά; Είναι ο άνθρωπος ο ιός – ξενιστής που καταστρέφει την οικολογία του πλανήτη; Ποια είναι τα όρια του πραγματικού και του εικονικού σε μια εποχή παγκόσμιας αστυνόμευσης; Και τέλος, ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης μέσα σε μια εποχή τραυματική και τραυματισμένη;»

Μέσα σε τέσσερις θεματικές ενότητες, η έκθεση αποσκοπεί να προσεγγίσει την έννοια της θεραπείας και της ίασης όπως την ορίζουμε σήμερα.

Στην πρώτη ενότητα θέτει το ερώτημα πάνω στην έννοια της κανονικότητας ως κοινωνικού κατασκευάσματος. Μέσα από μια σειρά έργων που αναφέρονται σε καταστάσεις και εμπειρίες θεραπείας στη σύγχρονη εποχή, το TILT platform θίγει όχι μόνο την προσωπική μας σχέση με το άρρωστο σώμα και την αντίληψη της διάγνωσης ως έκφραση αποστροφής ή ρατσισμού, αλλά και την έννοια του τραύματος και του πόνου σε υπαρξιακό επίπεδο.

Στη δεύτερη ενότητα της έκθεσης σκιαγραφείται η πολιτική και κοινωνική διάσταση του Ιατρικού Λόγου, τόσο του επιστημονικού όσο και του πολιτικού λόγου, που επιχειρηματολογεί με θεραπευτικούς όρους, ενώ συνυπάρχει με την μαγική λειτουργία της ίασης, η βασκανία, ο εξορκισμός, η νηστεία και φυσικά η εναποθέτηση της υγείας του ασθενούς στην θεϊκή εύνοια και Τύχη.

Στην τρίτη ενότητα της έκθεσης βρίσκουμε την σχέση του ανθρώπου με τη φύση, την απομάκρυνση του από κάθε τι φυσικό και την διερεύνση του αστικού τοπίου, της βιομηχανίας και του κυβερνοχώρου ως τη νέα μορφή τεχνο-νομαδισμού, ενώ στην τέταρτη ενότητα επιχειρείται μια προσέγγιση στις θεραπευτικές ιδιότητες της Τέχνης, ως ένα παντοδύναμο εργαλείο ίασης.

Φιλοξενούνται δύο καλλιτεχνικοί φορείς: το φεστιβάλ Video Art Μηδέν, που εκπροσωπείται από την επιμελήτρια Γιούλα Παπαδοπούλου και τους καλλιτέχνες Κατερίνα Αθανασοπούλου, Apotropia, Roch Forowicz, Fan Tzu Liu, Jung Hee Seo & Sven Windszuss, και το Μουσείο της Λήθης (Σουηδία) που εκπροσωπείται από τους: Konstantin Economou και Κλίτσα Αντωνίου.

Το έργο της Εύας Παπαμαργαρίτη είναι ευγενική παραχώριση της Polyeco Contemporary Art Initiative.

Παράλληλες Δράσεις: Ψηφιακή Πλατφόρμα QR Walks

Η πλατφόρμα QR Walks παρασιτεί και εξαπλώνεται στο δημόσιο χώρο. Μια πραγματική αλλά και εννοιολογική σύνδεση του πραγματικού χώρου με το διαδίκτυο. Με τη χρήση διάφορων τεχνολογιών διασύνδεσης, σε πολλά σημεία της πόλης του Λουτρακίου, θα αναδύονται μέσα στην οθόνη του κινητού ή του τάμπλετ (μέσω μιας εφαρμογής) εικόνες, βίντεο, μουσικές που έχουν άμεση αναφορά με τον εκάστοτε χώρο. Μια σταγόνα ανοικειότητας στην καθημερινότητα της πόλης. Τα τρία πρώτα «πειραματικά» QR walks πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή των σπουδαστών της σχολής Focus: Ειρήνη Αγγελίδη, Λέα Αμπατζόγλου, Στέλλα Αναστασοπούλου, Πάνος Μαζαράκης, Εύα Μπεσλεμέ, Νάντια Παναγοπούλου, Ρίτα Τσέλα, Φίλιππος Φερεντίνος και φίλων καλλιτεχνών: μουσικό group Sister, Γιούλα Παπαδοπούλου, Μ.Φ., Γιασεμή Ράπτη κ.α.