«Κρουαζιέρα, ω ναι. Αλλά πώς; Σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι στην Σαντορίνη ή καλύτερα, μια κρουαζιέρα στην άκρη του τρόμου;

Γιατί στο μυαλό του Κωστή η λέξη «κρουαζιέρα» είναι συνώνυμο του “τελευταίου ταξιδιού”; Γιατί οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές; Πόσοι έχουν σκοτωθεί μέχρι σήμερα προσπαθώντας να βγάλουν μια σέλφι της προκοπής;

Όλα ξεκίνησαν στο Δημοτικό, από μια δασκάλα που είχε εμμονή με τον Κώστα Καρυωτάκη. Μια σειρά γεγονότων, ρεαλιστικών ή το εντελώς αντίθετο, γίνονται αφορμή για μια εξωφρενική εξομολόγηση τίγκα στο θρίλερ, την ψυχρολουσία, την ευαισθησία, την αθανασία, την συνουσία και το έντεχνο τραγούδι.

Μια νεκρή χελώνα στην Γερακινή, ένα πούλμαν που γλιστράει στον γκρεμό, αυτοκινητικά ατυχήματα σκέτη παρωδία, μια πέτρα που έπεσε από τον ουρανό, μια κηδεία σαν το “Πλοίο της Αγάπης”, μια βραδιά ποίησης πληκτική μέχρι θανάτου, ένα τρικούβερτο Πάσχα στην Κρήτη, μια συνάντηση με τον Θεό σ’ ένα μοναστήρι στην Νάουσα και πολλές ακόμα ιστορίες από την κρύπτη…

Ο Κωστής Ζαφειράκης αφηγείται ιστορίες από το προσωπικό του ημερολόγιο. Δηλαδή, κάτι ανάμεσα στην “αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι”, το “Twilight Zone” και το “Κill Bill” του Ταραντίνο».