Το «La Strada» του Φελλίνι, θεατρική διασκευή βασισμένη στην ομώνυμη ταινία, παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή του Theatro Victoria, από τις 5 Νοεμβρίου, σε σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαΐδη.

H δράση του έργου εκτυλίσσεται στην ύπαιθρο σ’ ένα πλαίσιο απόλυτης φτώχειας και στέρησης. Η μάνα της Τζελσομίνας πουλάει την κόρη της στον πλανόδιο πεχλιβάνη Τσαμπανό ο οποίος ζητάει βοηθό για το νούμερό του. Η Τζελσομίνα, ένα αερικό, παράξενο πλάσμα εντάσσεται στον κόσμο του Τσαμπανό και δένεται μαζί του. Ο Τσαμπανό, άξεστος, κλειστός κι απρόσιτος δεν συγκινείται από την στάση της. Η συνάντηση Τσαμπανό-Τζελσομίνας με τον τρελό, άλλο ένα παράξενο πλάσμα του υπαίθριου τσίρκου, θα είναι καταλυτική και θα σφραγίσει τη μοίρα  και των 3 ηρώων. Strada σημαίνει δρόμος. Ένας δρόμος όμως, δύσκολος, σκληρός και απάνθρωπος που δεν επιτρέπει στους ήρωες να δουν το διπλανό τους και να καταλάβουν την ανάγκη της ανθρώπινης επαφής. Οι τρεις βασικοί χαρακτήρες του έργου συνυπάρχουν εξ ανάγκης, αλληλοσπαράσσονται και αλληλοκαταστρέφονται. Όταν η αλήθεια γίνεται συνείδηση είναι πια πολύ αργά. Ή μήπως όχι;

Το La Strada ουσιαστικά είναι η πορεία τριών ανθρώπων προς την αυτογνωσία. Καθώς οι ήρωες του έργου κινούνται στο πλαίσιο ενός λαϊκού πανηγυριού και ενός φτωχού τσίρκου, το οποίο στήνεται και ξεστήνεται στο δρόμο, ο θίασος έχει μια πολυμορφική σύνθεση. Ηθοποιοί, μουσικοί, ακροβάτες. Όλα συμβαίνουν εκείνη τη στιγμή μπροστά στα μάτια των θεατών. Αλυσίδες που σπάνε από το ρωμαλέο πεχλιβάνη. Δύσκολα ακροβατικά νούμερα στο κενό. Κωμικά σκετς. Μουσικοί που παίζουν ζωντανά. Όλα αυτά συνθέτουν τον ιστό μέσα στον οποίο οι βασικοί χαρακτήρες βιώνουν το υπαρξιακό τους δράμα. Τελικά, είναι ο «δρόμος» το περιθώριο ή μήπως μια μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε σήμερα;