www.elculture.gr
ΤΕΥΧΟΣ 391 • 20 - 26 Ιουλίου 2016
Δείτε αυτό το newsletter online
Editorial
Michèle Anne De Mey - Jaco Van Dormael: ​Cold Blood | 23 & 24 Ιουλίου στις 21:00 | Πειραιώς 260 | Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2016

 

Πριν τέσσερα χρόνια τέτοια μέρα, στην Ορόρα του Κολοράντο ένας ένοπλος μπήκε σε ένα σινεμά που έπαιζε την τελευταία ταινία του Μπάτμαν, σκοτώνοντας 12 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 58. Όταν έγραψα για την ταινία είχα αναρωτηθεί και για τα εξής:

«20 Ιουλίου του 2012 η σφαγή στην Ορόρα, 22 Ιουλίου του 2011 η σφαγή στην Ουτόγια της Νορβηγίας από τον Μπρέιβικ. Στην Ευρώπη ένας άνθρωπος σκοτώνει με πολιτικά κίνητρα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής εξακολουθούν να σκοτώνουν πιο τυφλά, σκοτώνουν παριστάνοντας κινηματογραφικούς κακούς. Τι είναι εφιαλτικότερο να είσαι; Ρατσιστής με απεχθή ατζέντα ή ο Τζόκερ; Ο μιμητισμός, η αλλοτρίωση, η μοναχικότητα: υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία στις μαζικές δολοφονίες στις ΗΠΑ, που αν έχουν κάτι πολιτικό είναι ακριβώς η μη διατύπωση πολιτικών θέσεων: η ατζέντα των δολοφόνων είναι ατομική. Παίρνω τα όπλα μου και δολοφονώ. Βάφω και τα μαλλιά μου σαν τον Τζόκερ».

Τα πράγματα αρχίζουν να αντιστρέφονται. Στις ΗΠΑ αρχίζουν να εκτελούν όχι στα τυφλά, αλλά στοχευμένα αστυνομικούς μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο που δείχνουν για χιλιοστή φορά άλλους αστυνομικούς να εκτελούν μαύρους, ενώ στην Ευρώπη ένας άντρας σκορπάει τον όλεθρο με φορτηγό στη Νίκαια και σε πολύ μικρότερο επίπεδο ένας 17χρονος με τσεκούρι σε τραίνο στην Βαυαρία, με τον ΙSIS να έρχεται να αναλάβει αμέσως την ευθύνη, ωσάν να έχει μετατραπεί σε ψυχολογικό άλλοθι για επιθέσεις αντίστοιχες με εκείνες των Τζόκερ, προσφέροντας τη βολικότατη αιγίδα του.

Σαν τα δυο είδη μαζικών δολοφονιών να έρχονται πιο κοντά το ένα στο άλλο, σε μια πραγματικότητα ούτως ή άλλως επαυξημένη, σχετική πια και όχι απόλυτη, νόθα και όχι βέβαιη, καθώς μέσα από την ίδια οθόνη που κυνηγάμε πόκεμον, μπορούμε να βγούμε και να αποτρέψουμε ένα πραξικόπημα, την ίδια ώρα που Έλληνες χρήστες μέσα από τις δικές τους οθόνες θα τα θεωρούν αιωνίως όλα σικέ, ωσάν να ήταν ο Ερντογάν πόκεμον.

 

γράφει ο old boy

 
 
{unsubscribe}Αν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε εβδομαδιαία ηλεκτρονική ενημέρωση από το ελcmag πατήστε εδώ{/unsubscribe}