www.elculture.gr
ΤΕΥΧΟΣ 397 • 21 - 27 Σεπτεμβρίου 2016
Δείτε αυτό το newsletter online
Editorial
Κωνσταντίνος Πίττας: Εικόνες μιας άλλης Ευρώπης 1985-1989 | 26 Σεπτεμβρίου - 20 Νοεμβρίου 2016 | Μουσείο Μπενάκη - Κτήριο της οδού Πειραιώς

 

Στο έργο που ανέβηκε πέρσι στη σκηνή του δημοσίου διαλόγου, αναφορικά με την παράσταση «Η Ισορροπία του Νας», δίπλα στις θεωρητικές διακηρύξεις για το σεβασμό στην ελευθερία της τέχνης και την καταδίκη της λογοκρισίας, έδινε και έπαιρνε ο έμπρακτος σκανδαλισμός και η διάρρηξη ιματίων: μα είναι δυνατόν να ανεβαίνει ένα τέτοιο έργο, μα χάθηκαν οι συγγραφείς, μα δεν σέβονται τίποτα, μα ως πότε θα εξιδανικεύσουμε τη βία και την τρομοκρατία; Τα δυο βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πως ο Σάββας Ξηρός ήταν δολοφόνος και πως η επιλογή και το ανέβασμα της παράστασης έγινε σε κρατική σκηνή.

Στο έργο που αρχίζει να ανεβαίνει φέτος στη σκηνή του δημοσίου διαλόγου, αναφορικά με την παράσταση «2017» που έχει προγραμματιστεί να ανέβει στο Θέατρο Τέχνης, παρότι λείπουν οι δυο περσινές βασικές δικαιολογητικές βάσεις (ο Πιτσιρίκος είναι μπλόγκερ και όχι δολοφόνος, ενώ το έργο δεν θα ανέβει σε κρατική σκηνή), οι αντιδράσεις κινούνται σε εντελώς παρεμφερές μοτίβο: πέρσι η παράσταση αποτελούσε προσβολή στη μνήμη των νεκρών της 17Ν, φέτος η παράσταση θα αποτελεί προσβολή στη μνήμη των νεκρών της Μαρφίν.

Τις σφαίρες του Ξηρού αντικαθιστά ένα προ εξαετίας τουίτ του Πιτσιρίκου, παντελώς βέβαια παρερμηνευμένο, αλλά αυτό τελικά είναι το λιγότερο, ή μάλλον στρέφει την κουβέντα σε λάθος βάση. Γιατί ακόμη και αν είχε όντως γράψει κάτι προσβλητικό, αυτό με βάση ποια ακριβώς ιδεολογική αντίληψη για την τέχνη καθιστά σκανδαλώδες το να γράφει τώρα θέατρο και κώλυμα για να ανεβαίνει ένα έργο του;

 

Γράφει ο old boy

 
 
{unsubscribe}Αν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε εβδομαδιαία ηλεκτρονική ενημέρωση από το ελcmag πατήστε εδώ{/unsubscribe}