www.elculture.gr
ΤΕΥΧΟΣ 500 • 3 - 9 Οκτωβρίου 2018
Δείτε αυτό το newsletter online
Editorial
"Η Χαρακτική ως Κοινωνικό Σχόλιο" | Στο πλαίσιο του Athens Print Fest 2018 | © Mανόλης Γιανναδάκης

Δεν ντρέπομαι καθόλου να ομολογήσω ότι η φωνή του Σαρλ Αζναβούρ δεν είναι κάτι που χαρακτηρίζει τις αναμνήσεις μου και η κυριότερη σκέψη μου σε όλη την είδηση του θανάτου, του χαρακτηριζόμενου ως (πιστεύω πάρα πολύ σωστά για να καταλάβουν όσοι δεν τον γνωρίζουν “Γάλλου Φρανκ Σινάτρα”) είναι πώς μια είδηση που γίνεται viral διαμορφώνει κοινωνικές συμπεριφορές ακόμα και γούστα που δημιουργούν ταυτότητα για τον καθένα μας.

Αναρωτιέμαι πόσοι πραγματικά από εκείνους που εκφράστηκαν με λύπη ή αναμνήσεις στον ηλεκτρονικό τους «τοίχο» λάτρευαν ή όντως άκουγαν Αζναβούρ. Το αυθεντικό όμως πάντα ξεχωρίζει και βγάζει μάτι, όπως αυτό το γραπτό σχόλιο που άφησε κάποιος στην αναγγελία της είδησης λέγοντας: «Μαζί μ’ αυτόν πέθαναν και τα νιάτα μας».

Γι’ αυτόν τον άγνωστο που μοιάζει να εκφράστηκε μ’ έναν αυτόματο σχολιασμό, χωρίς φίλτρο και μάλλον με ένα βγαλμένο συμπέρασμα από μέσα του, αφιερωμένο εξαιρετικά το: Yesterday When I Was Young…  μαζί με το γνωστό R.I.P. προς τον Σαρλ που φυσικά κι έχει αγαπηθεί απ’ τον κόσμο μας.

Γράφει η Κατερίνα Παρρή

 
 
{unsubscribe}Αν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε εβδομαδιαία ηλεκτρονική ενημέρωση από το ελcmag πατήστε εδώ{/unsubscribe}