Ο σούπερσταρ του βιολιού Nigel Kennedy, μετά τη θερμή υποδοχή που του επιφύλαξε πέρυσι το ελληνικό κοινό, έρχεται ξανά στο Ηρώδειο με το πιο εμβληματικό του έργο.

Οι Τέσσερις Εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι, σε μια αξέχαστη βραδιά, κάτω από την Ακρόπολη στην πιο κλασσική συναυλία της χρονιάς.

Τριάντα χρόνια πριν, ο Nigel Kennedy με την ηχογράφηση του Four Seasons (Τέσσερις Εποχές), του Vivaldi, έφερε την επανάσταση στην κλασσική μουσική. Η ηχογράφηση του 1989 κέρδισε μια θέση στο βιβλίο Guinness ως το καλύτερο κλασικό έργο όλων των εποχών. Έχει πουλήσει πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα και παραμένει ως σήμερα ο κλασσικός δίσκος με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως.

Ο Nigel Kennedy δεν έχει μόνο αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους βιρτουόζους βιολιού στον κόσμο, αλλά είναι ο πρώτος σε πωλήσεις κλασικός βιολιστής όλων των εποχών. Η τεχνική του, το μοναδικό ταλέντο και η πληθωρική σκηνική του παρουσία, έφεραν νέες προοπτικές τόσο στο κλασσικό όσο και στο σύγχρονο ρεπερτόριο. Ο Kennedy έχει παίξει με κορυφαίες ορχήστρες σε όλο τον κόσμο.

Οι Τέσσερις Εποχές κυκλοφόρησαν σε LP, κασέτα και CD. Η δομή των συναυλιών για τον νέο δίσκο του Nigel Kennedy ήταν ιδανική για το εμπορικό ραδιόφωνο. Ήταν η πρώτη φορά που οι τεχνικές προώθησης της ποπ χρησιμοποιήθηκαν για έναν κλασσικό δίσκο. Μεγάλες γιγαντοαφίσες στον δρόμο και διαφημίσεις κατέκλισαν το ραδιόφωνο και την τηλεόραση – κάτι ασυνήθιστο για την κλασσική μουσική.

Μετά από μια εβδομάδα, το άλμπουμ εκτοξεύτηκε στο Νο.1 του Classical Charts του Ηνωμένου Βασιλείου και μπήκε στη λίστα με τους Top 75 πιο εμπορικούς δίσκους της χώρας. Η ταινία για την ηχογράφηση του Four Seasons και η τηλεοπτική προβολή της την περίοδο των Χριστουγέννων ανέβασε το άλμπουμ στο Top 30 της ίδιας λίστας και τελικά, μετά από μερικές εβδομάδες, έφτασε μέχρι το No.3. Τα δισκοπωλεία πουλούσαν 2 αντίτυπα του άλμπουμ ανά λεπτό. Η περιοδεία του Nigel Kennedy σε όλη τη Βρετανία έδωσε στο κοινό την ευκαιρία να δει τον Nigel αυτοπροσώπως, συνοδευόμενο από την English Chamber Orchestra. Αυτές δεν ήταν συνήθεις κλασικές συναυλίες. Ο Nigel μίλησε σε ένα νεότερο κοινό και το συνέδεσε με την κλασσική μουσική, απλά κλείνοντας τα μάτια και παίζοντας.

Ο συνδυασμός μεγαλοφυΐας, καινοτομίας, ενέργειας και χαράς του Nigel ήταν πρωτοφανής. Αποθεώθηκε από πολύ διαφορετικά μεταξύ τους ακροατήρια στην Αυστραλία, την Γερμανία, την Ιαπωνία κ.α. Έσπασε τους φραγμούς της κλασσικής μουσικής. Μερικές φορές φαινόταν ακόμη και πεισματάρης ή δύσκολος, πάντα όμως ήταν προκλητικός. Ο Nigel γνώρισε την ευχαρίστηση της κλασικής μουσικής σε όλους, όχι μόνο στην ελίτ.