Την περίοδος των πενήντα ετών στην ευρωπαϊκή ζωγραφική (1960-2010) καλύπτουν οι τρεις εκθέσεις που αποτελούν την ενότητα με τίτλο “Τριλογία της Ζωγραφικής. Ευρωπαϊκές Εικαστικές Συγγένειες” και διοργανωνεται από το Μουσείο Φρυσίρα κατά την περίοδο 2013-2015.

Το πρώτο μέρος της τριλογίας, με τίτλο “Ζωγραφική Ι”, που παρουσιάζεται στο Μουσείο Φρυσίρα, από τις 19 Ιανουαρίου έως τις 12 Μαϊου 2013, επικεντρώνεται στην περίοδο 1960-1980. Τα χρόνια αυτά σηματοδοτούν τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Ελλάδα την πιο ανήσυχη περίοδο σε όλη τη διάρκεια του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.

Στην Ευρώπη είναι η εποχή των πρωτοποριών και των νέων μέσων στα εικαστικά. Οι ζωγράφοι που επιμένουν αναπαραστατικά το κάνουν δειλά και στο περιθώριο των μεγάλων καλλιτεχνικών διοργανώσεων, με την εξαίρεση της Βρετανίας στην οποία είναι στο προσκήνιο καθόλη τη μεταπολεμική περίοδο. Η δεκαετία του ΄70 εμφανίζει μια συλλογική κόπωση με τις προτάσεις των πρωτοποριακών μορφών και την παλινόρθωση ζωγραφικών παραδειγμάτων.

Στην Ελλάδα, βέβαια, τα πράγματα είναι διαφορετικά με ουσιαστικά διαρθρωτικά στοιχεία την συμπαρουσία τριών γενεών, σχεδόν ταυτόχρονα: αυτή των κληρονόμων της ζωγραφικής παράδοσης και της “ελληνικότητας” δεκαετίας του ’30, αυτή των πρωτοποριακών καλλιτεχνών της λεγόμενης γενιάς του ’60 που είτε δρουν από το Παρίσι είτε επιστρέφουν στην πατρίδα τους για να διδάξουν και να δρέψουν τις δάφνες για τη μέχρι τότε πορεία τους και, τέλος, την εμφάνιση μιας νέας, δυναμικής, γενιάς του ’70, έντονα πολιτικοποιημένης και, παράλληλα, προσηλωμένης στη ζωγραφική αναπαράσταση, που τμήμα της έχει λάβει κατά καιρούς διάφορα ονόματα (Νέοι Ρεαλιστές, Σχολή των Αθηνών).

photo: Χουλιαράς Νίκος, With the instruments of his torture, 1987, oil on canvas, 45x55cm