Ο σκηνοθέτης Φαλκ Ρίχτερ και η χορογράφος Ανούκ βαν Ντάικ διερευνούν τα όρια θεάτρου και χορού, δημιουργώντας από κοινού μια θεατρική παράσταση για τις επιπτώσεις της σύγχρονης κρίσης, στις 18, 19 και 20 Μαΐου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών.

Το Protect me, που έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2010 στο Βερολίνο, είναι το αποτέλεσμα της τρίτης συνεργασίας των Ρίχτερ και βαν Ντάικ. Με τον θίασο της Schaubühne και με γλώσσα τόσο καυστική όσο και ποιητική, το Protect me είναι ένα έργο του σήμερα για το σήμερα. Παρουσιάζει με ένα ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ιδίωμα που κινείται ανάμεσα στο θέατρο και το χορό, την εσωτερική και εξωτερική κατάρρευση του σύγχρονου ανθρώπου: την αδυναμία του καπιταλιστικού συστήματος να απαντήσει στις σύγχρονες αξιώσεις, την αντίδραση κατά της παγκοσμιοποίησης, την έλλειψη ελεύθερου χρόνου, την αδυναμία ουσιαστικής επαφής και σύνδεσης με τον άλλο, την ανασφάλεια και τις φοβίες όλων.

Ακροβατώντας με ευφυΐα στα όρια θεάτρου και χορού, το Protect me θέτει θεμελιώδη ερωτήματα για τη σημερινή κοινωνία: συστήματα που καταρρέουν, για την κατάρρευση της πίστης και την έλλειψη εμπιστοσύνης σε οποιονδήποτε υπάρχοντα πολιτικό ή οικονομικό θεσμό, ως συνέπεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης στη νέα χιλιετία. Και μιλάει επίσης για το πώς ο κόσμος της οικονομίας επηρεάζει το συναισθηματικό κόσμο του ατόμου, για το πώς οι ίδιες οικονομικές στρατηγικές χρησιμοποιούνται τόσο στις οικονομικές όσο και στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Πώς μας επηρεάζει το γεγονός ότι ζούμε σε μια μόνιμη κατάσταση ανάγκης και ότι η συζήτηση για την κρίση μοιάζει να μην έχει τελειωμό; Πώς επιδρά η ιδεολογία της αγοράς στον καθημερινό τρόπο που αισθανόμαστε, αλληλεπιδρούμε και σκεπτόμαστε – στις προσωπικές και τις επαγγελματικές μας σχέσεις; Και ακόμα, πώς μεταφέρουμε αυτά τα ζητήματα σε ένα θέατρο που είναι κατεξοχήν ζωντανό, συναισθηματικό και ενστικτώδες; Τι σημαίνει σήμερα πολιτική σκέψη, σε μια κοινωνία που προβάλλει τον καπιταλισμό ως μονόδρομο; Και τι ρόλο οφείλει να διαδραματίσει ο καλλιτέχνης;