Tο “eror” είναι εμπνευσμένο από το «λάθως», έτσι όπως είναι γραμμένο στους τοίχους της Αθήνας. Σε μια άδεια από κατοίκους πόλη, ο μοναδικός επιζών είναι ένας πιανίστας, που επαναλαμβάνει επίμονα αυτή τη χαρακτηριστική λέξη. Παρότι το «λάθως» βρίσκεται μόνο στους τοίχους της Αθήνας, το έργο αφορά οποιαδήποτε πόλη και τα διάφορα «λάθη» του σύγχρονου πολιτισμού: λανθασμένη σύλληψη και ατυχήματα συστημάτων πληροφορικής, τρόμος και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, παραγωγή και συσσώρευση απορριμμάτων, όπως προϊόντων, εικόνων, πληροφοριών…

Το έργο της Γεωργίας Σπυροπούλου εκφράζει την πολιτική, γεωγραφική και κοινωνική αστάθεια μέσα από την ψηφιακή αστάθεια, εισάγοντας το τυχαίο και το αλγοριθμικό σφάλμα στο μουσικό υλικό και τον ήχο. Οι χειρονομίες του πιανίστα, οι αναφορές σε άλλες μουσικές και οι καταγραφές ήχων της πόλης είναι επεξεργασμένες μέσα από ένα σύνθετο σύστημα μουσικής τεχνολογίας. Μια ηχο-γεωγραφία του λάθους μιας άδειας από κατοίκους πόλης, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, στις 22 και 23 Φεβρουαρίου.

Μια ανάθεση και παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, σε συμπαραγωγή με το IRCAM – CENTRE POMPIDOU της Γαλλίας.