Πριν από 5 χρόνια η Beatriz Acra άνοιξε το μπαούλο του παππού της Santos Maria Carmona και ανακάλυψε σπάνια βιβλία και περιοδικά από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Καθώς οι σελίδες των εντύπων βρίσκονταν ήδη σε προχωρημένη φθορά από την πάροδο του χρόνου και τις συνθήκες αποθήκευσής τους, η Beatriz σκέφτηκε να διασώσει τις ντελικάτες γκραβούρες που τα κοσμούσαν, και έτσι μαζί με τις εικόνες και αναμνήσεις που έφερε στην επιφάνεια του νου της το αναπάντεχο εύρημα, γεννήθηκε η κεντρική ιδέα των συνθέσεων που απαρτίζουν «Το Μέλλον Που Δεν Φανταστήκαμε».

Στις συνθέσεις αυτές συνδυάζεται η τέχνη του κολάζ με τη ζωγραφική, το χειροποίητο χαρτί και την προσεκτική επιλογή των κάδρων, που αποτελούν ουσιαστικό μέρος του μοναδικού χαρακτήρα κάθε έργου. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά από έργα που μεταφέρουν έναν αυθόρμητο και ευγενικό ρομαντισμό που φαίνεται να απουσιάζει στην εποχή μας. Πηγή του ρομαντισμού είναι τα όνειρα, και για την Beatriz ο ονειρικός συνειρμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός – εδώ βρίσκεται και μια συγγένεια με τους αρχικούς σκοπούς των Σουρεαλιστών – διότι αποκαλύπτει σιωπηλές πτυχές ενός «άλλου εγώ», το οποίο αν δεν φοβόταν να εκδηλωθεί, θα μπορούσε να προσφέρει στον άνθρωπο ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που δείχνει να επιφυλάσσει για τον εαυτό του. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτή η αφανέρωτη πλευρά δεν είναι απαραίτητα σκοτεινή, αλλά αποτελεί περιοχή μιας αυθεντικής ελευθερίας και ξεγνοιασιάς, που κρύβεται στην ατομική ή συλλογική μνήμη όλων των ανθρώπων. Αυτή η συνομιλία των ονείρων με το παρελθόν δημιουργεί ένα αξιοπερίεργο, παράδοξο, συναισθηματικό, και σίγουρα όμορφο κράμα έργων ενός νοσταλγικού μέλλοντος.

Η Beatriz Acra γεννήθηκε στην πόλη του Μεξικού το 1952. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM), μεσαιωνική ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Santiago de Compostela (Ισπανία) και γλυπτική στη σχολή Καλών Τεχνών του I.M.S.S. (Μεξικό) με τους δασκάλους Saul Moreno και Antonio Nava και στο εργαστήριο του δασκάλου Jose Vera στη Βαρκελώνη. Έζησε 17 χρόνια στη Μονεμβασιά όπου αφοσιώθηκε στον πολιτισμό και τις εικαστικές τέχνες, δημιούργησε το «Καλλιτεχνικό Εργαστήριο» και οργάνωσε πολιτιστικά φεστιβάλ στο Μεξικό και την Ισπανία. Συμμετείχε στη Μπιενάλε της πόλης του Μεξικού το 1981. Έχει κάνει σημαντικές εκθέσεις από το 1980 σε Μεξικό, Ελλάδα, Γαλλία και Ισπανία. Έργα της βρίσκονται στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μεξικού, στην Πινακοθήκη Ναυπλίου, στο Μουσείο Πιερίδη της Αθήνας, στο Εργοστάσιο Τέχνης «Ελαιουργείον» (Χανιά Κρήτης) και σε ιδιωτικές συλλογές.