Ο Πάνος Μπρατάκος είναι ένας νέος συγγραφέας που παρουσιάζει την πρώτη ολοκληρωμένη θεατρική του δουλειά. Πρόκειται για ένα σκληρό παραμύθι ενηλικίωσης το οποίο επαναδιατυπώνει την ιστορία του Άμλετ στη σύγχρονη εποχή.

«….Tο όνειρο του Χάιμε έχει εφτά πρόσωπα, κάποια είναι ή μοιάζουν να είναι πρόσωπα της φαντασίας, κάποια είναι ή μοιάζουν να είναι πρόσωπα της πραγματικότητας. Και εκεί αρχίζει το μπέρδεμα: τα πρόσωπα της πραγματικότητας περνάνε μέσα στη φαντασία και στοιχεία της φαντασίας εισβάλλουν στον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα….

… το έργο με καλεί να αποδώσω σκηνικά ένα μπλέξιμο ονείρου και πραγματικότητας. Όταν το βλέμμα μου είναι στην ευθεία έχω πραγματικότητα, όταν όμως ξαπλώσω κάτω, άρα, όταν γίνω παιδί, το βλέμμα μου, καθώς κοιτάει προς τα πάνω τα πράγματα, τα βλέπει υπερμεγέθη. Εάν τώρα είχα την δυνατότητα να είμαι και στις δύο θέσεις, όρθιος, αλλά και παιδί, θα είχα, ταυτόχρονα, δύο βλέμματα. Το ένα θα ήταν το βλέμμα της ενήλικης πραγματικότητας και το άλλο της παιδικής αθωότητας, η οποία παραμορφώνει το πραγματικό, χωρίς να το αναιρεί. Λοιπόν, μέσα σε αυτήν την εικόνα που στήνω, ξαφνικά, έχω την ανάγκη να παίξω και τα δύο βλέμματα ταυτόχρονα. Και έτσι, καθώς η πραγματικότητα παραμορφώνεται, ο θεατής μπορεί να εκλάβει αυτό που βλέπει ως δυο εκδοχές της πραγματικότητας ή μία ενιαία πραγματικότητα …» Γιάννης Ρήγας.