Δίνοντας έμφαση στις εργασιακές συνθήκες της σύγχρονης Ιαπωνίας και στην κενότητα της καθημερινής επικοινωνίας, ο Τόσικι Οκάντα σκιαγραφεί με κοφτερό και ταυτόχρονα ποιητικό λόγο τις αυξανόμενες πιέσεις που ασκούνται στην παγκόσμια αγορά εργασίας, ιδιαίτερα στη νεότερη γενιά που έρχεται αντιμέτωπη με την απειλή της ανεργίας και την αβεβαιότητα της εποχικής εργασίας. Ο νεαρός συγγραφέας και σκηνοθέτης από τη Γιοκοχάμα κατορθώνει μέσα από τρεις καθημερινές ιστορίες και μία αριστοτεχνικά δομημένη χορογραφία εμπνευσμένη από τζαζ αυτοσχεδιασμούς του Αμερικανού σαξοφωνίστα Τζων Κολτρέην να μεταφέρει σκηνικά τα άγχη, τους φόβους και τη μοναξιά μιας κοινωνίας που καταρρέει, τόσο σε Ανατολή όσο και σε Δύση.

Στο Air Conditioner –το οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή το 2004– ο Οκάντα επεδίωξε να αναπαραστήσει μια ένταση ή ένα χάσμα ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εκφάνσεις σωματικότητας: από τη μια μεριά τις χειρονομίες ως υποκριτική έκφραση, κι από την άλλη τις φυσικές κινήσεις που πραγματοποιούνται σε απόκριση της μουσικής. Ο Οκάντα επαναλαμβάνει ένα ανάλογο είδος πειραματισμού στις δύο νεότερες προσθήκες της παράστασης, αλλά με διαφορετικούς τρόπους από αυτούς που διερευνήθηκαν στο Air Conditioner.

Τον Οκτώβριο του 2009, το έργο Hot Pepper, Air Conditioner, and the Farewell Speech έκανε την πρεμιέρα του στο Βερολίνο, σε συμπαραγωγή με το Hebbel Am Ufer, το οποίο στη συνέχεια περιόδευσε σε 13 πόλεις εντός και εκτός Ιαπωνίας.

Ο Τόσικι Οκάντα γεννήθηκε στη Γιοκοχάμα το 1973 και δημιούργησε το θίασο chelfitsch το 1997. Έκτοτε έχει γράψει και σκηνοθετήσει όλες τις παραγωγές της ομάδας, θέτοντας σε εφαρμογή μια ιδιαίτερη μέθοδο, από την οποία ξεχωρίζουν η χρήση μιας κατεξοχήν δημώδους ιαπωνικής γλώσσας και η μοναδική χορογραφία του. Το 2005, το έργο του Five Days in March απέσπασε το αναγνωρισμένο θεατρικό βραβείο Kishida, ενώ την ίδια χρονιά το Air Conditioner έφτασε στους τελικούς των βραβείων χορογραφίας Toyota. Το Φεβρουάριο του 2007 εκδόθηκε η πρώτη του συλλογή από νουβέλες, με τίτλο Το τέλος του ειδικού χρόνου που μας επέτρεψαν να έχουμε, η οποία τιμήθηκε με το βραβείο Κενζαμπούρο Όε.