The hour of the Mayfly

To Εφημερόπτερo έχει 24 ώρες ζωής στη διάθεση του: 24 ώρες για να μεταμορφωθεί, να τραφεί, να αναπαραχθεί και τέλος, να πεθάνει. Το ταξίδι αυτό, του Mayfly, κατά την εξέλιξή του από προνύμφη σε ένα πλήρως ανεπτυγμένο έντομο  χαρτογραφείται μέσα από την παράσταση The hour of the Mayfly που παρουσιάζει η πολυσυλλεκτική ομάδα των DUENDE. Μία παράσταση έντονα σωματική, που χαρακτηρίζεται από ωμότητα και ευθύτητα, το Hour of the Mayfly δεν είναι ιδιαίτερα φορτισμένο με λεκτική επικοινωνία, αλλά το περιεχόμενό του αποτυπώνεται εν μέρει χορογραφημένο και εν μέρει με δομημένους αυτοσχεδιασμούς. Η χρήση ήχων θα εξελιχθεί από μουσική ακουστική και ambient σε δυνατό ηλεκτρονικό θόρυβο. Η παράσταση είναι η 1η από τις πολλές μονόωρες ενότητες που ετοιμάζουν οι DUENDE. Κάθε μία θα βασιστεί σε ένα διαφορετικό είδος ζώου και θα αποτελέσει ένα πλήρες έργο ενώ η κάθε μία θα έχει διαφορετική αισθητική, διατηρώντας, ωστόσο, την πολυκλαδική (αντλoύσα από διάφορες τέχνες), σωματική γλώσσα της ομάδας.

To project URBAN ANIMAL

Το Hour of the Mayfly είναι η 1η “ώρα” ενός μακροπρόθεσμου παραστατικού project, του URBAN ANIMAL, το οποίο θα χτίζεται, ενότητα προς ενότητα, μέσα σε σειρά ετών ώστε να εξελιχθεί τελικά σε μία ενιαία 8ωρη παράσταση μιας νύχτας. Εμπνευσμένη από ένα μεσαιωνικό ιαπωνικό σύστημα μέτρησης του χρόνου, η “ώρα” κάθε ζώου- τοτέμ θα εξερευνά φυσικές ενέργειες, θρύλους, τραγούδια και ιστορίες, εμπνευσμένες από αυτό. Το πέρασμα κάθε ώρας θα σηματοδοτείται από μία στιγμή παύσης και περισυλλογής. Ο φυσικός χρόνος (το αρχαίο πέρασμα από το φως στο σκοτάδι και ξανά πίσω στο φως) θα συνυπάρχει με τον κωδικοποιημένο χρόνο (την σηματοδότηση και ονομασία κάθε ωριαίου διαστήματος). Στόχος είναι η ολοένα βαθύτερη επαφή με τη δική μας, μισοξεχασμένη, άγρια φύση. Όσο περνούν οι ώρες, οι θεατές, ελεύθεροι να έρχονται και να φεύγουν όποτε θέλουν, θα κληθούν να γίνουν από παρατηρητές συμμετέχοντες ώστε να δημιουργηθεί μία μικροκοινότητα.

Θεωρώντας ότι οι άνθρωποι είμαστε ζώα και με το πέρασμα χιλιάδων ετών, εξελιχθήκαμε, άρρηκτα συνδεδεμένοι με τον φυσικό κόσμο γύρω μας, οι DUENDE υποστηρίζουν ότι πρόσφατα – πολύ πρόσφατα – εγκαταλείψαμε την φύση. Παρ΄όλα αυτά, είμαστε ζώα – ζώα της πόλης. Δεν είμαστε ούτε πλήρως εξημερωμένοι ούτε πραγματικά άγριοι. Το διαζύγιο που πήραμε από τη φύση είναι αυτό που εν τέλει σκοτώνει το πνεύμα της κοινότητας – τη συλλογική ανάγκη που μας βοήθησε να εξελιχθούμε πέρα από τα βασικά μας ένστικτα.