Στο πλαίσιο των πρόδρομων εκδηλώσεων της 1ης Art- Thessaloniki International Contemporary Art Fair της Θεσσαλονίκης, εγκαινιάζεται στους χώρους της Δ.Ε.Θ. – HELEXPO, στο Open Art Lab (δίπλα στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – προς τον Πύργο του ΟΤΕ) η έκθεση-performance Wesen – Lust (ή «αυτό» που δεν παύει να «επιστρέφει»…) την Τετάρτη 11 Μαΐου 2016 και ώρα 20.00.

Πρόκειται για μία σύνθετη πολυμορφική έκθεση για την παρουσίαση του Διεθνούς Εργαστηρίου Έρευνας Παραστατικών Τεχνών- Workcenter AlmaKalma μέσω εικαστικών έργων, που περιλαμβάνει:
– Έκθεση φωτογραφιών και φωτογραφημάτων του Βασίλη Καρκατσέλη, που παρήχθησαν για τις performance της ομάδας στην γκαλερί Χ-ART-Ι, στο Θέατρο Αθήναιον, τους δημόσιους χώρους του ΑΠΘ, στην Γκαλερί TAF της Αθήνας και τη συγκεκριμένη παρουσίαση.
– Βίντεο (διαφορετικών καλλιτεχνών) που παρήχθησαν για τις performance της ομάδας.
– Ηχητική εγκατάσταση του Manuel Baldassar για την performance: Eros and Revolution.
– Κείμενα σχετικά με το Εργαστήριο Έρευνας και την έκθεση
– Δράσεις.

Δράσεις
Σε όλη τη διάρκεια του δεκαημέρου θα υπάρχουν δράσεις. Τρεις από αυτές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της exhibition-performance.

Η πρώτη αφορά στην έναρξη (ημέρα εγκαινίων) και περιλαμβάνει μία πολυμορφική performance, η οποία θα καταλαμβάνει όλον τον ενεργό χώρο της gallerie ενώ χαρακτηρίζεται και από διαδραστικά χαρακτηριστικά.

Η δεύτερη αφορά στην θεωρητική παρουσίαση της συνολικής εργασίας υπό την μορφή masterclass.
Απευθύνεται κυρίως σε φοιτητές της σχολής Καλών Τεχνών, συμπεριλαμβανομένου και του τμήματος θεάτρου προκειμένου να διανοίξει ο χώρος για έναν γόνιμο διάλογο. Ταυτόχρονα, αυτό το masterclass θα αποτελέσει πρόσκληση για τη συμμετοχή όσων το παρακολουθήσουν σε ένα είδος workshop-action, κατά το οποίο θα έρθουν σε βιωματική επαφή με τον τρόπο δουλειάς των performers αλλά και των δημιουργών που εμπνέονται από τη σωματικότητα, η οποία κατακτιέται/ εμφανίζεται στο training.

Για τον λόγο αυτό σε καθημερινό πρόγραμμα θα διεξάγεται το training της ομάδας εντός της gallerie, ενώ θα δουλεύονται μικρές δομές με σώμα και λόγο. Παράλληλα θα υπάρχει προσανατολισμός πάνω στις μεθόδους που χρησιμοποιεί το εργαστήριο για την installation performance.

Η τρίτη κεντρική δράση θα λάβει χώρα την τελευταία ημέρα (21/05). Στόχος είναι η παραγωγή μίας ολονύχτιας κατάστασης εγρήγορσης πάνω στην εργασία με τη συμμετοχή των performers, αυτών που έλαβαν μέρος στο masterclass και τα training, καθώς και άλλων ατόμων που θα επιλεχθούν, προκειμένου να μοιραστούν ενεργά την εμπειρία με την ομάδα δράσης και τους υπόλοιπους δημιουργούς. Η συνεύρεση αυτή θα αποτελέσει και ένα είδος τελετουργικής πράξης σε ενεστώτα χρόνο, ώστε να βιωθεί η μετάβαση από το τέλος της δεκαήμερης διαδικασίας σε κάτι νέο που γεννιέται εκείνη την στιγμή.

Για το Wesen-Lust (ή «αυτό» που δεν παύει να επιστρέφει)
Πρόκειται για την δεύτερη φάση του διεθνούς τριετούς προγράμματος του Διεθνούς Εργαστηρίου Έρευνας Παραστατικών Τεχνών- almakalma με την ονομασία «Wesen», το οποίο ως αφετηρία του έχει την exhibition-performance.

Στην exhibition-performance στόχος είναι η δημιουργία συνθηκών μίας έρευνας πεδίου πάνω στο performing και στην εξελικτική του σχέση με το σώμα του performer στα πλαίσια ενός «διπλού».

Δηλαδή και από την πλευρά του έργου τέχνης (ο performer με το σώμα του ως σημαίνον είναι το έργο τέχνης) και από την πλευρά του δημιουργού (ο performer ως δημιουργός). Από την άλλη τα έργα τέχνης (φωτογραφήματα, πίνακες, video-art, γλυπτά κ.α.) αποτελούν υπαρκτότητες (υλικές οντότητες με ουσία), οι οποίες, στο μέτρο που αποδεσμεύονται από το κλειστό «σύμπαν» της θέασης που προσφέρει αρχικά ένας εκθεσιακός χώρος, μετασχηματίζονται σε «ζωντανά» σώματα που συμπλέκονται ως ενεργότητες με τις δράσεις των performers. Διαμορφώνεται συνακόλουθα ένας ιδιαίτερος χώρος ύπαρξης που αφορά στο φαντασιακό (θεατών-καλλιτεχνών), στο συμβολικό (δίκτυο σημαινόντων) και στο πραγματικό. Το τελευταίο αποτελεί την ουσιώδη σχέση της τέχνης ως τέτοιας με το Πράγμα. Μία σχέση που καθορίζεται από μία άπειρη ακολουθία αληθειών.

Το Lust χρησιμοποιείται με την φροϋδική του έννοια, η οποία συλλαμβάνει την εσωτερική διαδρομή του ψυχισμού, όπου με ένα ιδιαίτερο ενέργημα κάθε φορά εκτονώνεται προς όφελος της ψυχικής του οικονομίας. Ακόμη και αν αυτή η κατάσταση προκαλεί πόνο στο υποκείμενο. Αυτό ανιχνεύεται στην δημιουργία κυρίως μέσα από την αναγκαιότητα της δυστοπίας που ενέχει η παραγωγή του έργου τέχνης από την στιγμή της σύλληψης του. Το ίδιο συμβαίνει και στην παραγωγή μίας σωματικής δομής σε ενεστώτα χρόνο, όπως αυτές που εμφανίζονται στην δουλειά του Εργαστηρίου κατά τη διάρκεια μίας δράσης.

Ο τόπος μίας τέτοιας δράσης ορίζεται από μη-γραμμικές σχέσεις μεταξύ του νοήματος και του σημαίνοντος- action και δίνει τα όρια αυτού που αποκαλούμε ως «καταστατική performance». Μέσα λοιπόν, από την έρευνα πεδίου επιτελείται τόσο μία μεθοδική αναζήτηση πάνω στα βασικά εργαλεία του performer (σώμα-φωνή) όσο και μία διείσδυση στην ίδια την λειτουργία και ουσία του έργου τέχνης ως αυτόνομης οντότητας, στην εποχή της «μετάβασης» (θεωρούμε ότι η μετα-νεωτερική κατάσταση έχει ολοκληρωθεί) προς το Συμβάν.