«Η όραση έρχεται πριν από τις λέξεις. […] Το παιδί κοιτάζει και αναγνωρίζει πριν μπορέσει να μιλήσει. […] Η σχέση ανάμεσα σ’ αυτό που βλέπουμε και σ’ αυτό που γνωρίζουμε δεν είναι ποτέ ξεκαθαρισμένη.»* – Τζον Μπέργκερ

Η δουλειά του Χάρη Βλάχου αποτελείται από λεπτομερείς χαοτικές ζωγραφιές μεγάλης κλίμακας, που συγκροτούν μια χαρτογράφηση του εαυτού και των παρορμήσεών του. Δημιουργεί μεγάλων διαστάσεων επιφάνειες με μεικτή τεχνική στις οποίες πρωταγωνιστούν ρεαλιστικά και εικονογραφημένα φλούο ζώα, ώστε να προκαλέσουν τόσο επιθετικότητα όσο και ευαισθησία. Συσσωρεύοντας φωτογραφίες, έτοιμα αντικείμενα και ζωγραφικές αναπαραστάσεις, τα έργα αυτά έχουν σκοπό να προτρέψουν τον θεατή να φανταστεί μορφές ζωής που κατοικούν σε κρυμμένες γωνίες ενός λιμπιντιακού κόσμου. Εν μέρει αρχείο και εν μέρει σημειωματάριο για περαιτέρω εξέλιξη, η δομή αυτών των μνημειακού τύπου σχεδίων λειτουργεί ως μονοπάτι προς μια νέα σκεπτική επεξεργασία των βιωμάτων του καλλιτέχνη.

Χάρης Βλάχος, Ο Χαράλαμπος βάζει το Χάρη να ζωγραφίσει για το Μπάμπη, μεικτή τεχνική σε καμβά, 2×7μ

Ο νεαρός καλλιτέχνης ανακάλυψε μια μέθοδο προσωπικής ανάπτυξης συμμετέχοντας σε παιχνίδια ρόλων ζωντανής δράσης (Live Action Role Playing/LARP). Σύντομα συνειδητοποίησε ότι τα παιχνίδια ρόλων και η διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης διαρρέουν στην καθημερινή του πραγματικότητα αιμορραγώντας από το διηγητικό πλαίσιο του LARP. Πριν 4 χρόνια άλλαξε το όνομα του από Μπάμπης σε Χάρης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αργότερα έκανε τατουάζ το παλιό του όνομα στο στήθος. Ο Βλάχος αυτοσχεδιάζει σε ένα διαχωρισμό προσωπικότητας μεταξύ του Μπάμπη και του Χάρη, υποκοριστικά του Χαράλαμπου. Το δέρμα δύο τόνων μιας ζέβρας καταναλώνεται από μια λεοπάρδαλη. Οι πίνακες του συνιστούν μεθόδους ανάλυσης προσωπικότητας με σκοπό να δώσουν σάρκα σε ένα μέλλον στο οποίο οι διαχωρισμένοι εαυτοί, προβολές των κοινωνικών του επικοινωνιών, συμφιλιώνονται μεταξύ τους. Όπως αναφέρει και ο ίδιος: «Κατάφερα να ξεζουμάρω και κατάλαβα τη δύναμη του να έχεις την δυνατότητα να χτίσεις τον εαυτό σου σαν χαρακτήρα ενός παιχνιδιού – την δυνητικότητα του να επιλέγεις. Προσπαθούσα να ανακαλύψω πράγματα για τον εαυτό μου και αντί αυτού κατάλαβα πως έπλαθα πλευρές του εαυτού μου.

ΞΕΧΝΑ, ΑΠΟΔΕΞΟΥ, ΠΟΛΕΜΗΣΕ, ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ, ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΉΣΕ, ΕΛΕΓΞΕ, ΓΙΝΕ ΚΥΡΙΟΣ, ΕΠΈΒΑΛΛΕ. Ξανά: ΜΑΘΕ, ΞΕΜΑΘΕ, ΞΑΝΑ ΜΑΘΕ».

*Μπέρκερ, Τζ. (2011), Η εικόνα και το βλέμμα, Επιμ. Καλαφάτα Κλεοπάτρα, Μετάφρ. Σταματοπούλου Ειρήνη, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα.

Ο Χάρης Βλάχος γεννήθηκε στην Αθήνα το 2000. Τον Οκτώβριο του 2018 ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών πρώτος σε σειρά επιτυχίας. Στο πλαίσιο του ULTRA PLAIN κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση. Είναι η πρώτη φορά που δουλεύει σε τόσο μεγάλες διαστάσεις. Τα έργα που παρουσιάζονται στο zebRAWR αποτελούν την ένωση θραυσμάτων-ζωγραφιών που είχε κάνει παλαιότερα. Έχει δουλέψει με βίντεο και τον ενδιαφέρει η διάρκεια και η κίνηση που του προσφέρει το μέσo καθώς εκτυλίσσεται στο χρόνο.

Σχετικά με το Ultra Plain

Ultra Plain ο νέος χώρος πειραματικών εκθέσεων της ΑΣΚΤ/LAB12 στο κέντρο της Αθήνας παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση του Χάρη Βλάχου zebRAWR.

Το 12ο Εργαστήριο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Διευρυμένων Εκφραστικών Μέσων, LAB12, σε συνεργασία με τον Ε.Φ.Κ.Α. έχει δημιουργήσει πιλοτικό χώρο πειραματικών προγραμμάτων όπως εκθέσεων και εκπαιδευτικών δράσεων στο πρώην κτίριο του ΤΣΜΕΔΕ στο Σύνταγμα στην οδό Κολοκοτρώνη αρ. 4. Ο χώρος χρησιμοποιήθηκε και κατά τη διάρκεια της προηγούμενης Μπιενάλε της Αθήνας για πλήθος δράσεων. Στόχος του Ultra Plain είναι η σύνδεση των νέων καλλιτεχνών με την καθημερινή ζωή της πόλης στο πλέον πολυσύχναστο μέρος του κέντρου της.  Η ονομασία του χώρου Ultra Plain κάνει ένα άμεσο σχόλιο και τοποθετείται ενεργά προς τη Μη Διαφορετικότητα και τη Μη Απόσταση της τέχνης από την καθημερινότητα στοχεύοντας να συμβάλλει στην εξάλειψη των προκαταλήψεων που αφορούν τη σύγχρονη τέχνη προβάλλοντας την ως απροσπέλαστη.