Πότε ακριβώς αρχίζουμε να μεγαλώνουμε; Όταν διεκδικούμε για πρώτη φορά κάτι που μέχρι πριν δεν γνωρίζαμε ότι έχουμε ανάγκη; Όταν αμφισβητούμε τους γονείς μας, όταν ανακαλύπτουμε τις δυνατότητές μας ή όταν συνειδητοποιούμε πως ο κόσμος δεν είναι πάντα όπως τον φανταζόμασταν;
Η εφηβεία είναι γεμάτη τέτοιες στιγμές. Μικρές και μεγάλες ανατροπές, πρωτόγνωρα συναισθήματα, φιλίες που αλλάζουν, οικογενειακές σχέσεις που δοκιμάζονται, ερωτήματα για το σώμα, την ταυτότητα και το μέλλον. Είναι η περίοδος που αρχίζουμε να αναζητούμε τη δική μας φωνή, ακόμη κι αν δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι θέλουμε να πούμε. Ο κινηματογράφος έχει έναν μοναδικό τρόπο να αφηγείται αυτές τις εμπειρίες. Να μας συστήνει χαρακτήρες που μπορεί να ζουν σε διαφορετικές χώρες, να μιλούν άλλες γλώσσες ή να βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες, αλλά να μοιράζονται μαζί μας τις ίδιες αγωνίες. Και μερικές φορές, μέσα από τις ιστορίες των άλλων, να μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τη δική μας.
Από τις 9 έως τις 15 Νοεμβρίου 2026, το 9ο Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας (ATHICFF) προσκαλεί παιδιά, εφήβους και ενήλικες σε μια κινηματογραφική συνάντηση με ιστορίες από ολόκληρο τον κόσμο. Με το φετινό σύνθημα «Κοίτα με», το φεστιβάλ στρέφει την προσοχή στην ανάγκη κάθε παιδιού και εφήβου να αναγνωρίζεται, να ακούγεται και να γίνεται αποδεκτό.
Για τους εφήβους, το πρόγραμμα περιλαμβάνει έξι ξεχωριστές κινηματογραφικές προτάσεις: τρεις ταινίες μεγάλου μήκους και τρεις ενότητες προβολών μικρού μήκους, που ανοίγουν έναν διάλογο γύρω από την ενηλικίωση, την οικογένεια, τη διαφορετικότητα, την ελευθερία και την προσωπική έκφραση. Σε μια εποχή όπου οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη με ιλιγγιώδη ταχύτητα στις οθόνες των κινητών, η κινηματογραφική αίθουσα εξακολουθεί να προσφέρει κάτι διαφορετικό: τη δυνατότητα της ανακάλυψης. Να συναντήσουμε ιστορίες που δεν αναζητήσαμε απαραίτητα, να γνωρίσουμε ανθρώπους και πραγματικότητες που δεν περιλαμβάνονται στις καθημερινές ψηφιακές μας διαδρομές.
«Το φεστιβάλ, μέσα από τις ταινίες που επιλέγει και παρουσιάζει, επιδιώκει να προσφέρει στους νέους, ιστορίες στις οποίες καθρεφτίζονται οι ίδιοι. Συνομήλικοί τους πρωταγωνιστές αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις με αυτούς: την αναζήτηση του εαυτού και της ταυτότητάς τους, τις σχέσεις με γονείς και φίλους, την αναμέτρηση με την πραγματικότητα», εξηγεί η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Καλλιόπη Χαραλάμπους. Και επισημαίνει μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στις δύο εμπειρίες: «Σε αντίθεση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι νέοι παρακολουθούν πολύ στοχευμένο υλικό που τροφοδοτείται από τον αλγόριθμο, στο σινεμά ανακαλύπτουν πάντα κάτι νέο. Αυτή η διαδικασία και το στοιχείο της έκπληξης κάνουν τα παιδιά να γεμίζουν τις αίθουσες του φεστιβάλ».
Τρεις ταινίες, τρεις διαφορετικές διαδρομές προς την ενηλικίωση:
Το Μαγεμένο Δάσος (Wildwood): Το θάρρος να μπεις στο άγνωστο
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, 19:00 | Μέγαρο Μουσικής Αθηνών | 12+
Ένα σμήνος κορακιών αρπάζει ένα μικρό αγόρι και η μεγαλύτερη αδελφή του, Πρου, αποφασίζει να το σώσει. Η αναζήτησή της την οδηγεί σε ένα μυστηριώδες δάσος στα περίχωρα του Πόρτλαντ, έναν κόσμο που δεν υπακούει στους κανόνες της καθημερινότητας. Εκεί, μαζί με τον συμμαθητή της Κέρτις, θα συναντήσει ζώα που μιλούν, παράξενους χαρακτήρες και επικίνδυνες δυνάμεις που απειλούν την ισορροπία αυτού του φανταστικού σύμπαντος.
Το «Μαγεμένο Δάσος» (Wildwood), σε σκηνοθεσία Τράβις Νάιτ, είναι η νέα δημιουργία του αμερικανικού στούντιο LAIKA, που έχει συνδέσει το όνομά του με ταινίες όπως το Coraline και το ParaNorman. Με την ιδιαίτερη τεχνική του stop-motion animation, όπου οι χαρακτήρες και τα σκηνικά αποκτούν ζωή μέσα από μια απαιτητική διαδικασία χειροποίητης εμψύχωσης, η ταινία δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο λεπτομέρειες και κινηματογραφική φαντασία. Πίσω όμως από την περιπέτεια βρίσκεται μια ιστορία για την αγάπη ανάμεσα στα αδέλφια, τη φιλία, τον φόβο και την ανακάλυψη της προσωπικής δύναμης. Η Πρου δεν είναι μια ηρωίδα που γνωρίζει εξαρχής τις απαντήσεις. Είναι ένα κορίτσι που αναγκάζεται να αντιμετωπίσει καταστάσεις μεγαλύτερες από την ίδια, να εμπιστευτεί άλλους και να πάρει δύσκολες αποφάσεις.
Μια κινηματογραφική περιπέτεια που θυμίζει πως το μεγάλωμα συχνά αρχίζει τη στιγμή που αποφασίζουμε να προχωρήσουμε, ακόμη κι όταν φοβόμαστε.
Η ταινία, που ανοίγει το φεστιβάλ, προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.
Beef: Όταν το μικρόφωνο γίνεται η δική σου φωνή
Σάββατο 14 Νοεμβρίου, 17:00 | Δαναός 1 | 13+
Για τη Λάτι, η μουσική, εκτός από τρόπος διασκέδασης είναι ο χώρος στον οποίο μπορεί να εκφράσει όσα δυσκολεύεται να πει στην καθημερινότητά της. Κρυφά από τη μητέρα της, αρχίζει να προπονείται στο freestyle rap με την Τζούντι, μια πρώην πρωταθλήτρια των μουσικών αναμετρήσεων. Η σχέση τους ξεκινά με διαφορετικές προσδοκίες. Η Τζούντι βλέπει αρχικά στη νεαρή κοπέλα μια επαγγελματική ευκαιρία, αλλά σταδιακά αναγνωρίζει το ταλέντο της και αποφασίζει να τη βοηθήσει. Η Λάτι, από την πλευρά της, καλείται να επιλέξει ανάμεσα στις επιθυμίες της μητέρας της και στο όνειρο που αρχίζει να αποκτά πραγματικές διαστάσεις.
Στο “Beef” της Ινγρίδε Σάντος, μιας παραγωγής από την Ισπανία και το Μεξικό, ο κόσμος του freestyle rap γίνεται το πεδίο μιας προσωπικής αναμέτρησης. Οι λέξεις αποκτούν δύναμη, ο ρυθμός γίνεται μέσο διεκδίκησης και η μουσική μετατρέπει την αμφιβολία, την οργή και την ανασφάλεια σε δημιουργική έκφραση. Πόσο εύκολο είναι για έναν έφηβο να υπερασπιστεί τις επιλογές του όταν αυτές συγκρούονται με τις προσδοκίες της οικογένειάς του; Και πόσο σημαντικό είναι να βρεθεί ένας άνθρωπος που θα αναγνωρίσει το ταλέντο του και θα τον ενθαρρύνει να το καλλιεργήσει;
Η ταινία μιλά για τη σύγκρουση των γενεών, τη σημασία της καθοδήγησης και, κυρίως, το δικαίωμα των νέων να διαμορφώσουν τη δική τους ταυτότητα.
Προβάλλεται στα ισπανικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.
Κράτα Με (Hold Onto Me): Η δύσκολη διαδρομή προς την αγάπη
Σάββατο 14 Νοεμβρίου, 20:15 | Μέγαρο Μουσικής Αθηνών | 13+
Ένα καλοκαίρι σε μια ήσυχη μεσογειακή πόλη. Η 11χρονη Ίρις περνά τις ημέρες της με τη φίλη της, μέχρι που η επιστροφή του πατέρα της ανατρέπει την καθημερινότητά της. Ο Άρης επιστρέφει για την κηδεία του δικού του πατέρα, φέρνοντας μαζί του ένα παρελθόν γεμάτο εκκρεμότητες. Πατέρας και κόρη είναι ουσιαστικά δύο ξένοι. Μέσα από απρόσμενες συναντήσεις και μικρές κοινές περιπέτειες, προσπαθούν να δημιουργήσουν μια σχέση που δεν πρόλαβε ποτέ να αναπτυχθεί. Η Ίρις αναζητά μια θέση στη ζωή του, ενώ εκείνος δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τις ευθύνες και τα συναισθήματα από τα οποία έχει μάθει να απομακρύνεται.
Το «Κράτα Με» της Μυρσίνης Αριστείδου, συμπαραγωγή Κύπρου, Δανίας και Ελλάδας, προσεγγίζει την οικογενειακή σχέση μέσα από την απουσία, τη σιωπή και την επιθυμία της επανασύνδεσης. Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Σάντανς, ενώ αποτελεί την επίσημη πρόταση της Κύπρου για την κατηγορία Διεθνούς Ταινίας των Όσκαρ 2027.
Στον πυρήνα της βρίσκεται ένα ερώτημα που ξεπερνά την ηλικία των ηρώων: πώς πλησιάζουμε έναν άνθρωπο που αγαπάμε αλλά δεν γνωρίζουμε πραγματικά; Και τι συμβαίνει όταν η ανάγκη μας να αγαπηθούμε συναντά την αδυναμία του άλλου να ανταποκριθεί;
Μια ιστορία για τις εύθραυστες οικογενειακές σχέσεις, την αποδοχή και την ανάγκη να ανήκουμε κάπου.
Becoming (Μεγαλώνοντας): Το σώμα αλλάζει, οι σχέσεις μεταμορφώνονται
Σάββατο 14 Νοεμβρίου, 16:00 | Δαναός 2 | 13+
Πώς αντιλαμβανόμαστε τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα μας; Πώς μεταβάλλονται οι φιλίες μας; Και πώς διαμορφώνεται η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας καθώς περνάμε από την παιδική ηλικία στην εφηβεία; Η ενότητα «Becoming (Μεγαλώνοντας)», που πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, προσεγγίζει αυτά τα ερωτήματα μέσα από δύο ελληνικές ταινίες μικρού μήκους.
Στη «Μίτση» (2026) της Γεύης Δημητρακοπούλου, μια 13χρονη έρχεται αντιμέτωπη με μια παράξενη οικογενειακή παράδοση όταν αδιαθετεί για πρώτη φορά. Ένα χαστούκι γίνεται η αφορμή για μια απροσδόκητη μεταμόρφωση, καθώς η νεαρή ηρωίδα αποκτά μαγικές ικανότητες και αντιδρά με τον δικό της τρόπο σε όσα της επιβάλλονται. Μια ιστορία που συνδέει τη σωματική αλλαγή με τις κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από το φύλο και την ενηλικίωση.
Στις «400 Κασέτες» (2024) της Θέλγιας Πετράκη, δύο κορίτσια μοιράζονται στιγμές της καθημερινότητάς τους, σχολικές εμπειρίες, μουσικές και μικρές ανακαλύψεις. Μια σπάνια κασέτα και μια μελωδία από το παρελθόν γίνονται αφορμή για μια ιστορία γύρω από τη φιλία, τη μνήμη και τη συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν μένει αναλλοίωτο.
Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με συντελεστές των ταινιών και τη δραματουργό Τζωρτζίνα Κακουδάκη, δίνοντας στους θεατές την ευκαιρία να προσεγγίσουν την ενηλικίωση όχι μόνο ως βιολογική μετάβαση αλλά και ως μια βαθιά συναισθηματική και κοινωνική διαδικασία.
Teens’ Picks: Όταν οι έφηβοι επιλέγουν τι θέλουν να δουν
Κυριακή 15 Νοεμβρίου, 14:00 | Δαναός 2 | 13+
Ποιες ιστορίες ενδιαφέρουν πραγματικά τους εφήβους; Ποια θέματα τους συγκινούν, τους προβληματίζουν ή τους κάνουν να αναγνωρίζουν κάτι από τον εαυτό τους στη μεγάλη οθόνη; Στην ενότητα “Teens’ Picks”, το φεστιβάλ δίνει την απάντηση στους ίδιους τους νέους θεατές. Για πέμπτη χρονιά, μια ομάδα μαθητών και μαθητριών της Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου αναλαμβάνει τον ρόλο του επιμελητή κινηματογραφικού προγράμματος. Τα παιδιά παρακολουθούν ταινίες, ανταλλάσσουν απόψεις, συζητούν και τελικά επιλέγουν τις έξι μικρού μήκους δημιουργίες που θα παρουσιαστούν στο κοινό.
Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει τις ταινίες «Αυτή Είναι η Αδερφή μου», «Μικρός Αττίλας», «Η Πισίνα», «Το Δίλημμα», «Λεοπάρδαλη» και «Όταν Ήμουν Δεκατριών».
Οι ιστορίες τους αγγίζουν διαφορετικές πλευρές της εφηβικής εμπειρίας, από την αποδοχή της διαφορετικότητας μέχρι την ανυπομονησία να μεγαλώσουμε και να αποκτήσουμε μεγαλύτερη ανεξαρτησία. Η ιδιαίτερη αξία της ενότητας βρίσκεται όμως και στην ίδια τη διαδικασία επιλογής. Οι έφηβοι δεν περιορίζονται στον ρόλο του θεατή. Καλούνται να αξιολογήσουν, να επιχειρηματολογήσουν, να συνεργαστούν και να διαμορφώσουν ένα πρόγραμμα που εκφράζει τις δικές τους ευαισθησίες. Και οι επιλογές τους έχουν πολλά να μας πουν για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο.
«Πάντα μας εκπλήσσουν οι νέοι, γιατί έχουν να πουν κάτι διαφορετικό στο πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο και το σινεμά. Εμείς οι μεγαλύτεροι μπορεί να είμαστε πιο προστατευτικοί απ’ όσο χρειάζεται. Τα σημερινά παιδιά όμως έχουν μια ωριμότητα και ευρύτητα στη σκέψη. Έχουν επίσης κατανόηση και αποδοχή στη διαφορετικότητα και αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία και ελπίδα για τους αυριανούς πολίτες», αναφέρει σχετικά η Καλλιόπη Χαραλάμπους.
Greek Shorts: Πέντε ελληνικές ιστορίες για την ενηλικίωση
Κυριακή 15 Νοεμβρίου, 16:30 | Δαναός 2 | 13+
Η ελληνική κινηματογραφική δημιουργία έχει τη δική της θέση στο εφηβικό πρόγραμμα του ATHICFF, μέσα από πέντε ταινίες μικρού μήκους που εξερευνούν την ενηλικίωση, την ελευθερία και την προσωπική μεταμόρφωση. Η ενότητα “Greek Shorts” περιλαμβάνει τις ταινίες «Μίτση», «Η Τέχνη Λείπει», «Η Πρώτη Εικόνα», «Μπαμπά, Κοίτα Με» και «ΝΙΚΗ (Ή η μάταιη ελπίδα της προσπάθειας)».
Πέντε διαφορετικές κινηματογραφικές προσεγγίσεις που συναντιούνται στο ενδιαφέρον τους για τις αλλαγές, τις επιθυμίες και τις αντιφάσεις της νεαρής ηλικίας. Η μικρού μήκους φόρμα προσφέρει μια ιδιαίτερη δυνατότητα στους δημιουργούς: να εστιάσουν σε μια στιγμή, μια σχέση ή μια απόφαση που μπορεί να αποκτήσει καθοριστική σημασία στη ζωή ενός ανθρώπου. Και για τους νέους θεατές, αποτελεί μια ευκαιρία γνωριμίας με διαφορετικές αφηγηματικές γλώσσες και με τη σύγχρονη ελληνική κινηματογραφική παραγωγή.
Ένα φεστιβάλ που δίνει χώρο στις ιστορίες των εφήβων
Από την Πρου που διασχίζει ένα μαγεμένο δάσος για να σώσει τον αδελφό της μέχρι τη Λάτι που αναζητά τη φωνή της μέσα από τη μουσική, και από την Ίρις που προσπαθεί να πλησιάσει τον πατέρα της μέχρι τα κορίτσια που ανακαλύπτουν τις αλλαγές του σώματος και των σχέσεών τους, οι ήρωες των ταινιών του φετινού ATHICFF έχουν κάτι κοινό: προσπαθούν να καταλάβουν ποιοι είναι και πώς μπορούν να σταθούν στον κόσμο.
Οι ιστορίες τους δημιουργούν χώρο για ερωτήσεις, συναισθήματα και συζητήσεις που συχνά δυσκολευόμαστε να κάνουμε στην καθημερινότητά μας. Άλλωστε αυτή είναι και η σημαντικότερη δυνατότητα του κινηματογράφου για τους εφήβους: να αναγνωρίζουν στη μεγάλη οθόνη εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές τους, αλλά και να ανακαλύπτουν ζωές πολύ διαφορετικές από τη δική τους.
