Με αφορμή την επέτειο των 400 χρόνων από τον θάνατο του Δομήνικου Θεατοκόπουλου, 7 σπουδαίοι σολίστ και 4 λυρικοί τραγουδιστές και μουσικοί, επιλέγουν και ερμηνεύουν έργα που αντανακλούν την εποχή και το πνεύμα του μεγάλου «Ελ Γκρέκο» της ισπανικής Αναγέννησης.
Στα τέλη του 16ου αιώνα, η Ισπανία είναι η οικονομική υπερδύναμη της εποχής και πύλη για το Νέο Κόσμο. Κι έτσι καθώς καλλιτέχνες από όλη την Ευρώπη συρρέουν στο παλάτι του Εσκοριάλ και τη Μαδρίτη, η χώρα δημιουργεί τις δικές της μορφές έκφρασης σε όλες τις τέχνες, αφομοιώνοντας ποικίλες επιρροές αλλά και τοπικά στοιχεία.
Στη λογοτεχνία ο Θερβάντες σηματοδοτεί την γέννηση του μυθιστορήματος και ο Λόπε ντε Βέγκα του νεώτερου θεάτρου. Η μουσική συνδυάζει την κληρονομιά της φλαμανδικής σχολής, με την πολυρρυθμία και τον αυτοσχεδιασμό κι ακόμα την συντηρητική ευρωπαϊκή πολυφωνία με τις μελωδίες των τοπικών λαϊκών χορών. Αντιστοίχως η αρχιτεκτονική αφομοιώνει επιρροές από ρωμαϊκά, αραβικά, φλαμανδικά και άλλα ευρωπαϊκά στοιχεία. Και στα εικαστικά η παράδοση του μανιερισμού μαζί με ιταλικά, φλαμανδικά και τοπικά στοιχεία θα δημιουργήσουν ένα μπαρόκ ύφος, με έμφαση στο ρεαλισμό, στο οποίο όμως δεν εντάσσεται ο Γκρέκο καθώς ο ίδιος εισηγείται μία πολύ προσωπική τεχνοτροπία.
Γεννημένος στην Ενετοκρατούμενη Κρήτη, ο Ελ Γκρέκο έζησε τη νεότητά του στη Βενετία (σπουδάζοντας με τον Τιτσιάνο) και τη Ρώμη, προτού καταλήξει στο Τολέδο. Εξ ου κι οι πολλαπλές καταβολές του: βυζαντινές, ενετικές, αναγεννησιακές, τις οποιίες εκφράζει με το δικό του, πρωτότυπο ύφος.
Στην γοητευτική αλλά και σκοτεινή εποχή του Γκρέκο μας μεταφέρει η συναυλία στο Gazarte, με άξονα τη μουσική της όψιμης Ισπανικής Αναγέννησης και του πρώιμου Ιταλικού μπαρόκ.
