«Αυτό που αναπνέει, χορεύοντας μετουσιώνεται σε αυτό που είναι». Καλώς ορίσατε στην παρουσίαση του “InsaneSane” με τη Σεμέλη Ταγαρά, έγραφε η τυπωμένη πρόσκληση αποτυπωμένη με τον γραφικό της χαρακτήρα.
Έχει όμως κι η Σεμέλη έναν χαρακτήρα που ακροβατεί ανάμεσα στο Sane και το Insane, αυτός κι ο λόγος που μ’ έχει κατακτήσει αυτή η ξεχωριστή περίπτωση ανθρώπου. Μαζί της μπορείς να συνομιλήσεις, να μοιραστείς ελεύθερα με απλά λόγια μια μεγάλη γκάμα σκέψεών σου. Από το μεταφυσικό, το ρεαλιστικό, το μεταμοντέρνο ίσαμε το ποιητικό και το καθημερινό. Να αναλύσετε ας πούμε το Συμπόσιο του Πλάτωνα και να καταλήξετε να σου δίνει συνταγές vegan όσο κι αν επιμένεις λέγοντας της ότι είσαι κρεατοφάγος.
Είναι γραφτό μου μάλλον η Σεμέλη να εμφανίζεται στη ζωή μου όταν με διακατέχει ο Πάνας με τον πανικό του κι ως ηρεμιστικό εκείνη να με αγγίζει στον ώμο να μου προσφέρει μια αγκαλιά και κάπως μαγικά ως μια άλλη Κίρκη να με κάνει όλα να τα λησμονώ έστω και πρόσκαιρα. Σε κατάσταση πανικού ανέβηκα στη Σαλονίκη αεροπορικώς και προσγειώθηκα στην έδρα της Σεμέλης. Διανυκτέρευσα σε ένα αστικό μοναστήρι και για μια νύχτα βίωσα τη δική μου InsaneSane μέθεξη.
Είχα ακούσει ήδη το άλμπουμ της διαδικτυακά, της είχα πάρει και μια συνέντευξη από αυτές που για μένα ανήκουν στις αγαπημένες μου. Δεν τις αρέσουν τα κουτάκια οι ταμπέλες κι ας την αποκαλώ αβάν-γκαρντ καλλιτέχνιδα ό,τι κι αν λέω ’γώ είναι μια κατηγορία έτσι κι αλλιώς από μόνη της, όλοι τελικά είμαστε. Μου προσέφερε το CD της InsaneSane από τη Fine! Records, είχα ομολογώ καιρό να πιάσω πλαστικό CD με θήκη. Το ενδιαφέρον όμως όταν ότι το μπουκλετάκι με τις φωτογραφίες και τους στίχους των τραγουδιών της δεν χωράνε μέσα στην πλαστική θήκη όσο κι αν προσπάθησα. Μετά τη δεύτερη τρίτη απόπειρα κατανόησα πως ήταν συνειδητή επιλογή να κατασκευαστεί έτσι, γιατί όπως είπαμε μερικά πράγματα δεν χωρούν σε θήκες.
Η Σαλονίκη σε μία από τις ζεστές της μέρες κι εγώ με τη βερμούδα μου να κυκλοφορώ περιμένοντας την ώρα που θα πηγαίναμε στο Soul rouf stage, έναν πολυχώρο συναυλιών με μια υπέροχη θέα από τη μεγάλη ταράτσα του. Εκεί μεταλλικές γιρλάντες για πάρτι ορίζανε τη στημένη σκηνή με τα όργανα κι ο κόσμος ερχότανε σιγά σιγά. Η Σεμέλη ανέβηκε στη σκηνή και μας έδωσε το ένα μετά το άλλο τα έντεκα τραγούδια του δίσκου της. Έπιασε το μικρόφωνο, την ηλεκτρική της κιθάρα, το σαξόφωνό της. Φορούσε τα καλά της ρούχα μα τα βολικά παπούτσια της κι όσο κι αν επέμεινε η φίλη της να βάλει μπότες εκείνη φόρεσε τ’ αθλητικά της. Σιγά μην μας ακούσει η Σεμέλη, οι εργοστασιακές της ρυθμίσεις είναι να νιώθει κι έτσι πράττει όπως νιώθει. Η σκηνή δικιά της και ’μείς από κάτω παραδομένοι στους ήχους της και την περφόρμανς της. Κάποια στιγμή ως και ο Βαρδάρης συμμετείχε φυσώντας και δίνοντας πνοή στις μεταλλικές κουρτίνες απ’ τα είδη πάρτι μετατρέποντας το σκηνικό σε έναν ζωντανό οργανισμό που χόρευε κι αυτός μαζί μας.
Δεν θα πέσω στην παγίδα να χαρακτηρίσω τον δίσκο ως αναβίωση κάτι ή ως είδος τάδε. Το μόνο που θα μοιραστώ είναι πως πρόκειται για έναν αγγλόφωνο σε στίχους άλμπουμ και πολυσυλλεκτικό σε μουσικά είδη δίχως όμως αυτό να του στερεί τη μοναδική του ταυτότητα είπαμε InsaneSane είναι αυτό. Άλλα κομμάτια με κάνουν να χορεύω κι άλλα με κάνουν ν’ αναπνέω κι άλλα ν’ αναπολώ στιγμές που έζησα ή στιγμές που θα ‘θελα να ζήσω αλλιώς. Όπως το Brave που λέει ο στίχος του:
“And i wish you could love me now / I hope you could see me through / And you hope I could love you now / and I wish I could pull you through». To Totkito με κάνει να χορεύω, το Saxes να θέλω να βάλω τη μαύρη μου καμπαρντίνα και να περιφέρομαι στους δρόμους φωνάζοντας “there’ s the want /and there’s the need / There’s the do / and there’s the be». Το Absolute Grace με μεταφέρει σ’ ενα rave party που ακόμα δεν έχει αρχίσει γιατί παίζει disco ο Dj “‘round and ‘round / all we are is sound / so dance yourself off the ground”.
Future Idea, The One, Totkito, Just Breathe, Brave, 1,2,3, Saxes, Absolute Grace, Something 2, Twister, Physis αυτό είναι το track list που απόλαυσα στην ταράτσα του Soul, κομμάτια που σας συνιστώ ν’ απολαύσετε στην δικιά σας ταράτσα σε κάποιο μελλοντικό σας πάρτι ή ακόμα και στο κλειστό διαμέρισμά σας. Οι ήχοι της Σεμέλης είναι για όλους τους τόπους και για όλους τους ανθρώπους. Ανήκουν στο soundtrack των InsaneSane ζωών μας που μπορούμε να ασπαστούμε γιατί όταν παύουμε να καταλαβαίνουμε τον κόσμο πιστεύω χαθήκαμε.
Το επόμενο πρωί με τη Σεμέλη και την ομάδα της καθίσαμε σε ένα μοναστηριακό τραπέζι γεμάτο όλα τα καλά του κόσμου σε βρώσιμα, μα τα καλύτερα ήτανε οι στιγμές που μοιραστήκαμε όταν δεν μίλαγαν οι λέξεις μα τα μάτια. Ξενυχτισμένη εκείνη, ξενυχτισμένοι κι εμείς μα τα μάτια λένε πάντα την αλήθεια, ειδικά όταν είναι τα μάτια της Σεμέλης. Θα κάνει κι άλλα live σίγουρα θα σας δοθεί η ευκαιρία να την απολαύσετε και εσείς ίσαμε τότε όμως ο δίσκος της κυκλοφορεί, τα τραγούδια της επίσης υπάρχουν ελεύθερα στο διαδίκτυο, ρίξτε τους μια αυτιά αξίζουν το κόπο και σας πάω και στοίχημα πως με κάποιο θα κολλήσετε ή κάπως θα ταυτιστείτε.
Επιβιβάστηκα στο αεροπλάνο και είδα τη Σαλονίκη από ψηλά, πέρασα στα σύννεφα και προσγειώθηκα στην Αθήνα να συνεχίσω ό,τι έκανα πριν αυτό το ταξίδι αστραπή που έκανα μόνο για τη Σεμέλη γιατί μπορεί Σεμέλες να υπάρχουν πολλές μα Ταγαρά είναι μόνο μία κι έχει και μια μαμά-μπαλαρίνα που γνώρισα μοναδική.
