“Όσο ατελής κι αν είναι ο άνθρωπος όταν δίνει όσα δίνει είναι πολλά για έναν άλλον άνθρωπο. Είναι πολλά όταν αυτός παίρνει όσα θέλει. Όσα δίνει ο άνθρωπος είναι πολλά όταν τα παίρνει ένας άνθρωπος που τα θέλει. Ένας άνθρωπος είναι πολύς για έναν άνθρωπο. Τίποτε περισσότερο δεν υπάρχει για τον άνθρωπο από έναν άνθρωπο. Τίποτε δεν γεμίζει τον άνθρωπο όσο ένας άνθρωπος”.
Το θεατρικό έργο του Δημήτρη Δημητριάδη Insenso ανεβαίνει στη σκηνή του Nixon, στις 14 Μαϊου, σε σκηνοθεσία του Eμμανουήλ Κουτσουρέλη. Πρόκειται για έναν αριστουργηματικό μονόλογο, εμπνευσμένο από τη γνωστή ταινία του Λουκίνο Βισκόντι Senso (1954), τον οποίο ο συγγραφέας του Δημήτρης Δημητριάδης, χαρακτηρίζει ως “μια όπερα χωρίς μουσική”. Με αφορμή την ηρωίδα του Βισκόντι ο συγγραφέας δημιουργεί ένα νέο έργο με θέμα τη συνέχεια του προσωπικού δράματος της ηρωϊδας και κατ’ επέκταση την αγωνία του ανθρώπου απέναντι στον έρωτα, την προδοσία και το ανέφικτο της ένωσης. Το θεατρικό έργο αποδίδεται από δυο ηθοποιούς, την Σταματίνα Παπαμιχάλη και την Μαρίζα Τσάρη.
